زندان مرکزی کرج، زندانی مشابه زندان‌های آفریقا ـ گزارش از درون زندان

به گفته زندانیان، زندان مرکزی کرج، طرح تدارک مرگ خاموش زندانیان توسط مقامات قوه قضاییه است. در یک جمله این زندان را می‌توان زندانی فراقانونی با قوانین قرون وسطایی محسوب کرد

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، زندان مرکزی کرج از بدنام‌ترین زندان‌های در حکومت قرون وسطایی حاکمیت ولایت فقیه می‌باشد. این زندان یکی از بزرگترین زندان‌های استان البرز محسوب می‌شود. شهرت این زندان به دلیل ‌آمار بالای اعدام‌ها در آن است.

ظرفیت اسمی زندان ۲۵۰۰ نفر است اما آمار زندانیان در این زندان بیش از ۸ هزار نفر تخمین زده می‌شود. کمبود جا در زندان مرکزی کرج از مشکلات اصلی زندانیان به حساب می‌آید. به طور متوسط شبانه در هر سالن این زندان ۱۰۰ الی ۱۵۰ زندانی در کریدورهای منتهی به سرویس‌های بهداشتی شب را به صبح می‌رسانند.

• زندان اوین، گزارشی از وضعیت بهداشتی بند ۸
• بد و غیر قابل تحمل؛ گزارشی از درون زندان کچویی کرج(ندامتگاه فردیس)

تراکم زندانیان در زندان مرکزی کرج آن چنان بالا است که در هر سلول انفرادی تا ۶ زندانی نگهداری می‌شوند.

زندان مرکزی کرج ۱۰ بند اصلی و چند بند انفرادی و ویژه دارد. هر بند دارای ۱۸ سلول ۲۰ متری است که در هر سلول ۱۸ تخت قرار دارد. به این ترتیب ظرفیت اسمی هرسلول ۱۸زندانی است اما مقامات زندان تا ۴۰ نفر را در هر سلول جای می‌دهند. به گفته زندانیان، زندان مرکزی کرج، طرح تدارک مرگ خاموش زندانیان توسط مقامات قوه قضاییه است. در یک جمله این زندان را می‌توان زندانی فراقانونی با قوانین قرون وسطایی محسوب کرد.

گزارش یک زندانی از زندان مرکزی کرج

گزارش زیر نوشته یک زندانی در زندان مرکزی کرج است که گوشه‌ای از وضعیت نابه‌هنجار این زندان را بیان کرده است.

زندان مرکزی کرج زندانیان فاقد مینیمم‌های زندگی انسانی یک زندانی است. به لحاظ بهداشتی می‌شود این زندان را با زندان‌های آفریقا مقایسه کرد، آب گرم خیلی کم دارند هفته‌ای یک ساعت برای یک بند حدودا ۷۰۰نفره یعنی اگر هر زندانی فقط یک دقیقه استحمام کند هر زندانی می‌تواند هر ۳ماه یک بار استحمام کند شکنجه‌ای بدتر از این دیده بودید؟؟

از سوی دیگر از سال گذشته بعد از اعتراضات زندانیان کلیه وسایل ورزشی را از سالن خارج کرده‌اند. زندانیان از کمترین امکانات ورزشی مثل یک تور والیبال یا یک میله بارفیکس و دروازه فوتبال بی‌بهره‌اند و حتی وسایل ورزشی که خود زندانیان با امکانات محدود مثل بطری‌های اب درست می‌کنند باز زندانبانان می‌آیند و آنها را نیز با خود می‌برند. یعنی زندانیان از استفاده از امکانات ورزشی بی‌بهره‌اند. همه وسایلی را هم که از بندها خارج کرده‌اند و به یک محل دیگر خارج از بندها منتقل کرده‌اند و زندانیان هفته‌ای ۲بار به مدت ۴۵دقیقه تا یک ساعت امکان استفاده از این الزامات را دارند آنهم اگر مسئول مربوطه کار دیگری نداشته باشد و بیاید.

کیفیت بسیار پایین غذای زندان

به لحاظ وضعیت غذایی هم غذایی که در زندان می‌دهند به لحاظ ارزش غذایی که اگر در نظر بگیریم به لحاظ میزان انرژی که یک فرد در پایین‌ترین وضعیت نیاز دارد. اگر با غذای اینها باشد ادم یک ماهه از بین می‌رود حتی گوشت مرغ هم توی غذای زندان نیست چه برسد به گوشت قرمز.

میوه هم که اصلا نمی‌دهند اگر هم بخواهید باید بخرید آنهم که زندانیان توان مالی این کار را ندارند زیرا که چندین مدار زیر خط فقرند.

همه موارد فوق ناقض پایه‌ای‌ترین حقوق زندانیان و به مثابه شکنجه سفید محسوب می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک