مقامات زندان تهران بزرگ هیچ‌گونه امکانات ابتدایی را در اختیار زندانیان قرار نداده‌اند. زندانیان از دسترسی به دارو، خدمات درمانی، آب آشامیدنی سالم، وسایل خنک‌کننده و حتی غذا محروم‌اند
کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۴ تیرماه ۱۴۰۴ – در روزهای اخیر، گزارش‌های متعددی از وضعیت تکان‌دهنده و ضدانسانی زندانیان انتقال‌یافته از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتشر شده که نشان‌دهنده بحرانی عمیق در نحوه نگهداری از زندانیان در این زندان است. شرایطی که نه تنها سلامت جسمی و روانی زندانیان را تهدید می‌کند، بلکه نقض آشکار حقوق بشر و کرامت انسانی به شمار می‌رود.
بر اساس اطلاعات موثق، ده‌ها زندانی سیاسی که اخیراً از زندان اوین به زندان تهران بزرگ منتقل شده‌اند، در وضعیت وخیم و غیرقابل تحمل و غیر انسانی به سر می‌برند. این جابه‌جایی‌ها که بدون اطلاع قبلی، بدون امکان همراه داشتن وسایل شخصی، و با فشار و تهدید مأموران صورت گرفته، مقدمه‌ای بر ورود زندانیان به یکی از غیرانسانی‌ترین زندان‌های کشور بوده است.
تراکم جمعیت و بی‌عدالتی در تقسیم فضا
در زندان تهران بزرگ، اتاق‌هایی که برای ۲۰ نفر طراحی شده‌اند، اکنون پذیرای ۴۰ تا ۵۰ نفر زندانی است. به دلیل تراکم شدید، اکثر زندانیان ناگزیرند بر روی کف اتاق‌ها بخوابند. این پدیده که به «کف‌خوابی» شهرت دارد، نه‌تنها سلامت جسمی زندانیان را تهدید می‌کند، بلکه مصداق بارز تحقیر و رفتار غیرانسانی با افراد بازداشت‌شده محسوب می‌شود.
هیچ‌گونه تفکیک بین زندانیان سیاسی، کیفری، بیمار و سالخورده وجود ندارد و همه در کنار هم، تحت فشار روحی شدید به سر می‌برند.
بی‌توجهی مطلق مقامات زندان تهران بزرگ
مقامات زندان تهران بزرگ هیچ‌گونه امکانات ابتدایی را در اختیار زندانیان قرار نداده‌اند. زندانیان از دسترسی به دارو، خدمات درمانی، آب آشامیدنی سالم، وسایل خنک‌کننده و حتی غذا محروم‌اند. برخی گزارش‌ها حاکی از آن است که زندانیان برای چند روز است که غذایی از سوی زندان دریافت نکرده و در گرسنگی کامل بسر می‌برند
این در حالی است که گرمای طاقت‌فرسای تابستان، شرایط را به‌مراتب بدتر کرده و زندانیان به دلیل عدم دسترسی به وسایل سرمایشی در وضعیت بسیار نامساعدی قرار گرفته‌اند.
آب مصرفی زندان نیز به‌شدت شور و غیرقابل آشامیدن گزارش شده و زندانیان ناچار به خرید آب معدنی با قیمت گزاف از فروشگاه زندان هستند، موضوعی که برای افراد بی‌بضاعت عملاً امکان‌پذیر نیست.
درد مشترک زندانیان: گرسنگی، بیماری و بی‌پناهی
گرسنگی یکی از اصلی‌ترین مشکلات این زندان گزارش شده است. زندانیان انتقالی اعلام کرده‌اند در این چند روز غذایی به آنها داده نشده است. زندانیان بیمار نیز در وضعیتی اسفناک به‌سر می‌برند؛ نه دسترسی به دارو دارند و نه امکانات بهداشتی اولیه. بسیاری از آنان با بیماری‌های مزمن دست و پنجه نرم می‌کنند و نبود داروی کافی جان‌شان را تهدید می‌کند.
از سوی دیگر، سالمندان زندانی در وضعیت بحرانی‌تری قرار دارند. شرایط جسمی شکننده آنان، در کنار فشارهای روانی، گرمای شدید و نبود خدمات پزشکی، آنان را در معرض خطرات جدی قرار داده است.
مسئولیت مستقیم مقامات زندان‌های تهران بزرگ و اوین
طبق اصول حقوقی، مسئولیت شرایط غیرانسانی فعلی زندانیان به‌طور مستقیم بر عهده مقامات زندان تهران بزرگ و زندان اوین است. این جابه‌جایی‌ها بدون رعایت ضوابط قانونی و بدون تمهیدات لازم صورت گرفته و گواه روشنی بر بی‌کفایتی و بی‌تفاوتی نهادهای مسئول نسبت به جان و کرامت انسان‌هاست.
کانون حقوق بشر ایران، در واکنش به این شرایط اسفناک، خواستار آزادی فوری همه زندانیان، به‌ویژه زندانیان سیاسی شده است. این نهاد تأکید کرده که ادامه چنین شرایطی می‌تواند به فجایع انسانی گسترده‌تر منجر شود.
نقض سیستماتیک حقوق بشر در زندان تهران بزرگ
در شرایط کنونی، اقدامات صورت‌گرفته در زندان تهران بزرگ، مصداق نقض صریح مواد مختلف اعلامیه جهانی حقوق بشر است:
- ماده ۵: «هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.» → نگهداری زندانیان در شرایط فیزیکی و بهداشتی فاجعه‌بار مصداق آشکار این ماده است.
- ماده ۲۵: «هر فردی حق دارد از سطح زندگی کافی برای سلامت و رفاه خود برخوردار باشد.» → محرومیت از غذا، آب سالم، دارو و فضای مناسب با این ماده در تضاد مستقیم است.
- ماده ۱۰: «هر فردی حق دارد در شرایط برابر و علنی توسط دادگاهی بی‌طرف محاکمه شود.» → انتقال بدون اطلاع و محرومیت از حقوق اولیه نشانه عدم شفافیت در روند قضایی و نقض حقوق دفاعی زندانیان است.
بحران انسانی در زندان تهران بزرگ
زندان تهران بزرگ امروز به نمادی از بی‌عدالتی، تحقیر انسان و نقض سیستماتیک حقوق بشر تبدیل شده است. وضعیت ضد انسانی حاکم بر این زندان، نشان می‌دهد که سیستم قضایی و امنیتی کشور در برابر ابتدایی‌ترین استانداردهای انسانی و حقوقی نیز پاسخگو نیست.
جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و افکار عمومی باید با حساسیت بیشتری نسبت به این وضعیت واکنش نشان دهند. جان ده‌ها زندانی، از جمله سالمندان، بیماران و زندانیان سیاسی، در خطر است. این فاجعه خاموش را نمی‌توان نادیده گرفت.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post