زندانی سیاسی کمال شریفی، ۱۵سال محرومیت از درمان و ملاقات با خانواده

زندانی سیاسی کمال شریفی، ۱۵سال محرومیت از درمان و ملاقات با خانواده

زندانی سیاسی کمال شریفی، ۱۵سال محرومیت از درمان و ملاقات با خانواده

زندانی سیاسی در ۱۶سال گذشته از حق مرخصی و آزادی مشروط محروم بوده و در این مدت تنها یک‌بار با خانواده خود ملاقات داشته است

به‌ گزارش کانون حقوق بشر ایران، زندانی سیاسی کمال شریفی شانزهمین سال محکومیت خود را در زندان میناب سپری می‌کند. کمال شریفی به دلیل شکنجه‌ و شرایط بد زندان در سال‌های ۱۳۹۱ و ۱۳۹۹ در زندان میناب دچار سکته مغزی و قلبی شد. مقامات زندان هر بار وی را بدون پایان دوران درمان به زندان بازگردانده‌اند. وی در ۱۶سال گذشته از حق مرخصی و آزادی مشروط محروم بوده و در این مدت تنها یک‌بار با خانواده خود ملاقات داشته است.

با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای او و صدای همه زندانیان باشیم

    زندانی سیاسی کمال شریفی، روزنامه‌نگار ۵۱ ساله و اهل سقز است. وی درشعبه یکم دادگاه انقلاب سقز به ریاست قاضی شایق به اتهام محاربه در دادگاهی ۵دقیقه‌ای به۳۰ سال حبس و تبعید به زندان میناب و محرومیت از تمامی حقوق یک زندانی شامل مرخصی، ملاقات با خانواده، اشتغال و هر گونه ارتباط دیگر محکوم شده است. زندانی سیاسی کمال شریفی در ۵خرداد ۱۳۸۷ توسط نیروهای وزارت اطلاعات در سقز بازداشت شد. وی به مدت ۶ ماه در زیر شکنجه‌ به منظور اخذ اعترافات اجباری قرار داشت.

    زندانی سیاسی کمال شریفی، ۱۵سال محرومیت از درمان و ملاقات با خانواده۲

    نامه عفو بین‌الملل در رابطه با شرایط وخیم جسمی و روحی زندانی سیاسی کمال شریفی

    در سال ۱۴۰۰ عفو بین‌الملل در نامه‌ای خطاب به سران حکومت نسبت به وضعیت جسمی زندانی سیاسی کمال شریفی هشدار داده بود اما مقامات زندانی هیچ تغییری در شرایط سخت وی ایجاد نکردند.

    زندانی سیاسی کمال شریفی در فروردین ۱۴۰۰ با انتشار رنج‌نامه‌ای در رابطه با وضعیت خود نوشت:

    « ١٣ سال است کە بیش از ٢٠ مرتبه درخواست کتبی جهت مرخصی به دادستان، رئیس دادگستری و مسئولین قضایی استان‌های هرمزگان و کردستان دادەام، ولی بعد از پاسکاری زیاد بی‌نتیجه و بی‌جواب ماندە است. بعد از این‌که به سکته مغزی دچار شدم و هنوز هم آثار آن در صورت من نمایان است، این‌بار در ١٢ اسفند دچار سکته قلبی شدم کە پس از عمل آنژیوپلاستی دوبارە به همان بند و همان اتاق قبلی برگشتم. سیزده سال است با بیماری گوارشی و غذای بی‌کیفیت زندان و با بوی دود تریاک و بنگ کنار آمدەام.»

    کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
    تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

    خروج از نسخه موبایل