زندانی سیاسی مهدی میرزایی کیست؟

زندانی سیاسی مهدی میرزایی در یک پرونده مشترک با دو زندانی سیاسی دیگر به نام‌‌های آرمان صدقی ثابت و حافظ فروحی در یک پرونده مشترک به اتهام عضویت در گروه‌های مخالف نظام تفهیم اتهام شده است

نام و نام خانوادگی: مهدی میرزایی

محل تولد: کیاشهر استان گیلان (روستای نوبیجارمحله)

تاریخ تولد : ۱۳۷۱

تحصیلات: دیپلم

شغل: کشاورز و ورزشکار

وضعیت تاهل: مجرد

اتهامات: اجتماع و تبانی علیه امنیت کشور و گروه‌های تشکیل یافته به قصد برهم زدن امنیت کشور و اداره دسته بیش از ۲نفر و اتهام تبلیغ علیه نظام

محکومیت: ۲سال و ۳ماه زندان

تاریخ آخرین بازداشت: دی‌ماه ۱۴۰۱

محل بازداشت: استان گیلان

دادگاه و قاضی صادر کننده حکم: شعبه دوم محمدی زاده و شعبه ۱۷ تجدید نظر قاضی مهرانی

محل بازداشت: رشت

محل‌های حبس: اداره اطلاعات و زندان لاکان رشت

آخرین به روز رسانی: آبان ۱۴۰۳

زندانی سیاسی مهدی میرزایی ۳۲ ساله مجرد و تک پسر خانواده در شهر رشت دستگیر و به زندان اطلاعات منتقل شد. ۱۰ روز در انفرادی بود و سپس به زندان لاکان رشت منتقل شد. او را به مدت ۱۷ ماه در وضعیت بلا تکلیف در زندان لاکان رشت نگه داشتند. وی و ۴تن از همبندی‌هایش در اعتراض به بازداشت و بلاتکلیفی دست به اعتصاب غذا زدند.

زندانی سیاسی مهدی میرزایی در دی‌ماه ۱۴۰۱، توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد. وی در ۲۹دی‌ماه ۱۴۰۱، پس از پایان دوران بازجویی، به زندان لاکان رشت منتقل شد. مهدی میرزایی در یک پرونده مشترک با دو زندانی سیاسی دیگر به نام‌‌های آرمان صدقی ثابت و حافظ فروحی در یک پرونده مشترک به اتهام عضویت در گروه‌های مخالف نظام تفهیم اتهام شده است.

دادستان رشت در تاریخ ۱۰آذرماه ۱۴۰۲، بدون در نظر گرفتن تامین وثیقه سنگین توسط خانواده با آزادی موقت مهدی میرزایی مخالفت کرد. در تاریخ ۲۵بهمن‌ماه ۱۴۰۲، جلسه دادگاه به منظور رسیدگی به اتهامات مهدی میرزایی، حافظ فروحی و آرمان صدقی ثابت برگزارشد. پس از برگزاری جلسه دادگاه به دلیل گشایش پرونده جدید با آزادی مشروط آنها مخالفت شد.

بند میثا زندان لاکان رشت وی در دادگاه به ۲سال و ۳ماه حبس محکوم شد.

زندانی سیاسی مهدی میرزایی مرد چالشی گیلان

یک زندانی سیاسی دیگر وی را در چند سطر چنین تصویر کرده است:

مهدی میرزایی جوانی متولد ۱۳۷۱ است. او خود را مرد چالشی گیلان می‌خواند. از ۱۰سالگی در مزارع برنج پا به پای پدر کار کرده. مهدی از اینکه باز پدر در آفتاب سوزان مشغول کار باشد و دست او از کمک به پدر در زندان کوتاه باشد، تمام وجودش آتش می‌گیرد. چون بند میثاق هواخوری مناسبی برای ورزش ندارد و وسایل و امکانات ورزشی در اختیار زندانیان نیست، او با ابتکار خود جعبه‌های خالی مایع ظرفشویی و دستشویی را پر آب می‌کند و با لوله‌های طی از آن‌ها میله وزنه برداری درست می‌کند. به علت کمبود این لوله‌ها و خراب شدنش خیلی مراقب است آن‌ها زود نشکنند و از ورزش محروم نماند. او با تمام صفای روستاییش به کتاب خواندن علاقمند شده است. سخنان بزرگان و پند حکما و ستون سرایه روزنامه اطلاعات مهم‌ترین علاقه اوست و از خواندن آن‌ها سیر نمی‌شود. از وقتی که به مطالعه روی آورده می‌گوید: افسوس در زندان آدم وقت کم می‌آورد.