در زندان دماوند، مکان مشخصی برای زندانیان سیاسی در نظر گرفته نشده و افشین نذیری بایستی در کنار زندانیان با جرائم اجتماعی بسر برد
به گزارش کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۱۸آبان‌ماه ۱۴۰۳، زندانی سیاسی افشین نذیری بدون رعایت قانون تفکیک جرائم در زندان دماوند زندانی است. زندانی سیاسی افشین نذیری، از تاریخ ۷ آبان‌ماه ۱۴۰۳ جهت تحمل مدت حبس به زندان دماوند منتقل شده است. وی روز ۷آبان‌ماه ۱۴۰۳، خود را به شعبه ا جرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب پردیس معرفی کرد. زندانی سیاسی افشین نذیری به مدت ۳روز در سلول انفرادی بسر برد و سپس به بند عمومی این زندان منتقل شده است.
در زندان دماوند، مکان مشخصی برای زندانیان سیاسی در نظر گرفته نشده و افشین نذیری بایستی در کنار زندانیان با جرائم اجتماعی بسر برد.
بازداشت در منزل شخصی
زندانی سیاسی افشین نذیری، در تاریخ ۵شهریور‌ماه ۱۴۰۲، در منزل شخصی خود توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد وی پس از پایان دوران بازجویی در اواسط شهریور‌ماه با قید وثیقه آزاد شد.
دادگاه انقلاب پردیس زندانی سیاسی افشین نذیری را بابت اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به ۸ماه زندان، بابت اتهام توهین به خامنه‌ای به ۱۶ماه زندان و بابت اتهام عضویت در جمعیت با هدف برهم زدن امنیت کشور به ۳۳ماه زندان محکوم کرد. وی همچنین به ۲سال منع خروج از کشور و توقیف تلفن همراه نیز محکوم شده است.
در اردیبهشت ماه ۱۴۰۳، دوسوم این حکم به مدت ۵سال به حالت تعلیق درآمد.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
نقض قوانین حقوق بشر با بازداشت معترضان
بازداشت معترضان به وضعیت موجود در ایران نقض چندین ماده از قوانین حقوق بشر بین‌المللی است. این قوانین بین‌المللی در اسناد مختلفی، از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، به صراحت بیان شده‌اند. برخی از موارد نقض قوانین حقوق بشر در رابطه با این موضوع به شرح زیر است:
حق آزادی بیان و عقیده:
طبق ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد عقاید خود را به‌طور آزادانه بیان کند، و این حق شامل آزادی جست‌وجو، دریافت و انتشار اطلاعات و ایده‌ها، بدون مداخله از سوی مقامات دولتی است. بازداشت معترضان به دلیل ابراز عقیده، نقض آشکار این حق است.
حق آزادی تجمع مسالمت‌آمیز:
ماده ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۲۱ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی بر حق مردم برای تجمع مسالمت‌آمیز تأکید دارند. بازداشت و سرکوب معترضان مسالمت‌آمیز، نقض این حق محسوب می‌شود.
ممنوعیت شکنجه و رفتارهای غیرانسانی:
ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی شکنجه و رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز را ممنوع کرده است. گزارش‌های زیادی از شکنجه و بدرفتاری با معترضان بازداشت‌شده در ایران وجود دارد که نقض این ماده را نشان می‌دهد.
حق دادرسی عادلانه:
طبق ماده 10 اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد که پرونده‌اش در دادگاهی عادلانه، علنی و توسط یک دادگاه مستقل و بی‌طرف بررسی شود. در بسیاری از موارد، معترضان در ایران بدون دسترسی به وکیل و محاکمه عادلانه بازداشت و محکوم می‌شوند، که این امر نقض این حق است.
حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی:
ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح می‌کند که هر فردی حق دارد از زندگی، آزادی و امنیت شخصی برخوردار باشد. بازداشت‌های خودسرانه و بدون دلیل قانونی از سوی مقامات، نقض این حق اساسی است.
در مجموع، سرکوب و زندانی کردن معترضان در ایران نقض صریح چندین ماده از اسناد بین‌المللی حقوق بشری محسوب می‌شود و این اقدامات از سوی نهادهای حقوق بشری بین‌المللی به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفته است.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post