زندان قرچک ورامین | موقعیت جغرافیایی، ساختار زندان و تعداد بندها، شرایط زندانیان

1 شرایط زندان‌ها

زندان قرچک ورامین که مربوط به زنان است، به دلیل کمبود فضا، امکانات بهداشتی ضعیف، و رفتارهای غیرانسانی کارکنان زندان، محیطی ناامن و ناپایدار برای زندانیان زن است. زنان زندانی در زندان قرچک ورامین، اغلب با موارد زیر مواجه‌اند:

• شکنجه و آزار جسمی و روحی: گزارش‌های بسیاری از اعمال شکنجه، از جمله ضرب و شتم و آزار جنسی، توسط مأموران امنیتی وجود دارد.
• محرومیت از امکانات بهداشتی: بسیاری از زنان زندانی به محصولات بهداشتی دسترسی ندارند، و شرایط غیربهداشتی باعث بروز بیماری‌های جسمی و روانی می‌شود.
• انزوای اجتماعی: محدودیت در ملاقات با خانواده و ارتباطات اجتماعی فشار روانی مضاعفی بر زنان زندانی وارد می‌کند.

گزارش زیرتوسط یک زندانی زن که در زندان قرچک ورامین زندانی بوده نوشته شده است.

2 موقعیت جغرافیایی زندان قرچک ورامین

زندان قرچک ورامین در جاده ورامین-پلیس راه قرچک، ۷۰۰ متر پس از دوربرگردان به سمت تهران واقع شده است.

3 نوع جرائم و شرایط زندانیان در زندان قرچک ورامین

این زندان به‌طور کلی زندانیانی با جرائم مختلف را پذیرش می‌کند که شامل موضوعات زیر باشند:

• جرائم مرتبط با مواد مخدر
• جرائم مرتبط با حجاب
• فساد و فحشا
• جرائم مالی
• قتل

در خصوص زندانیانی که به‌دلیل حجاب زندانی شده‌اند، معمولاً پس از ثبت‌نام و گرفتن کارت عکس، سابقه آنان ثبت شده و سپس آزاد می‌شوند.

4 ساختار زندان و تعداد بندها

زندان قرچک ورامین دارای ۱۰ بند یا سالن به ترتیب زیر است:

• سالن ۱ تا ۹: شامل زندانیانی است که به‌طور عمومی و با مشاوره‌ها حضور دارند. علاوه بر این، سالن‌هایی برای مادران همراه با کودکان و همچنین زنان باردار اختصاص داده شده است.
• سالن ۹: به‌عنوان سوییت ویژه محسوب می‌شود.

هر سالن ظرفیت پذیرش ۱۰۰ تا ۱۲۰ زندانی را دارد و در مجموع، زندان قرچک ورامین حدود ۱۵۰۰ زندانی را در خود جای می‌دهد. زندانیان از سن ۱۹ تا ۷۰ سال در این زندان محبوس هستند.

5 شرایط زندان

• هر دو سالن به یک هواخوری مشترک دسترسی دارند.
• هر سالن شامل ۱۲ کابین است که در هر کابین ۱۲ نفر جای داده شده اند.
• در هر کابین یک تلفن و یک یخچال موجود است. در سالن ۳ تنها یک یخچال برای همه کابین‌ها گذاشته شده است.
• هر سالن دارای ۶ حمام و ۷ دستشویی است، اگرچه آب گرم موجود است اما به‌طور کلی آب شور است.

6 درمان و بهداشت زندانیان در زندان قرچک ورامین

• زندانیان در صورت نیاز، یکبار در ماه به بیمارستان منتقل می‌شوند. در موارد خاص نیز بیمارانی مانند زنان باردار به مراکز درمانی منتقل می‌شوند.
• زندانیان داروهای بسیار کمی دریافت می‌کنند. به‌عنوان مثال، برای بیماری‌های رایج مانند آنفلوانزا تنها تعداد محدودی قرص تجویز می‌شود.

7 تغذیه

• صبحانه شامل کره و مربا، پنیر، یا حلوا شکری است.
• ناهار شامل غذاهایی همچون قیمه، قیمه بادمجان، سبزی‌پلو با گوشت چرخ‌کرده، چلوگوشت، عدس‌پلو، و قورمه‌سبزی است.
• شام شامل لوبیا، سوسیس، سوسیس با سیب‌زمینی، آبگوشت، تخم‌مرغ آب‌پز، و سیب‌زمینی آب‌پز است.

با این حال، بسیاری از زندانیان از وضعیت غذاهای شام رضایت ندارند. همچنین کیفیت گوشت مرغ در غذاها پایین است و برخی زندانیان اشاره می‌کنند که گوشت مرغ یخ‌زده و تاریخ گذشته استفاده می‌شود.

8 فروشگاه

• فروشگاه زندان به‌طور عمومی کالاهایی را با قیمت‌های بسیار بالاتر از بازار آزاد ارائه می‌دهد. برای مثال، یک گلابی که در بیرون ۵۰ تومان قیمت دارد، در زندان ۱۲۰ تومان به فروش می‌رسد.

9 کارگاه‌ها و اشتغال

زندان قرچک دارای کارگاه‌هایی از جمله خیاطی، گلیم‌بافی، قالی‌بافی، و تولید برچسب است. زندانیان در این زندان به بیگاری برده می‌شوند اما حقوق پرداختی برای کار در این کارگاه‌ها بسیار پایین است و به‌طور متوسط یک زندانی در ماه تنها یک میلیون تومان ما به ازاء‌ کاری که از او می‌کشند، دریافت می‌کند.

10 وضعیت ملاقات‌ها

• ملاقات‌ها به دو نوع کابینی و حضوری تقسیم می‌شوند.
• ملاقات کابینی یکبار در ماه و ملاقات حضوری هر دو ماه یکبار برگزار می‌شود.

11 وضعیت مقامات زندان قرچک ورامین

• مقامات زندان قرچک ورامین از جمله یک زن به نام خدادادی رئیس زندان و یک مرد به نام کولیوند که ظاهراً قاضی ناظر بر زندان است، از سوی زندانیان چندان مورد رضایت قرار نگرفته‌اند.
• برخی از قاضی‌ها و مسئولین زندان به‌ویژه دادستان قلعه حسن خان به‌عنوان افرادی با برخورد بد و بی‌توجه به حقوق زندانیان شناخته می‌شوند و مورد نفرت زندانیان هستند.
• زنان زندانی از حضور صغری خدادادی در رنج و عذاب هستند و صدایشان به جایی نمی‌رسد.

12 افشای جنایات در زندان‌ها یک وظیفه انسانی

زندان‌ها در ایران تحت حاکمیت دیکتاتوری مذهبی،  به نمادهایی از سرکوب، شکنجه و بی‌عدالتی تبدیل شده‌ است. در این زندان‌ها، چه برای مخالفان سیاسی و چه برای زندانیان عادی، شرایط به شدت غیرانسانی است. افراد تنها به جرم اعتراض به شرایط موجود، دفاع از حقوق انسانی یا حتی به دلیل اتهامات ساختگی، تحت شدیدترین  شکنجه  و برخوردهای غیرقانونی قرار می‌گیرند. این وضعیت نه‌تنها نشان‌دهنده سیاست‌های سرکوب‌گرانه حکومت است، بلکه تصویر واقعی از یک رژیم قرون وسطایی را به نمایش می‌گذارد که حقوق بشر را به‌کلی نادیده می‌گیرد.

وضعیت زندان‌ها در ایران به‌عنوان لکه ننگی بر پیشانی دیکتاتوری مذهبی محسوب می‌شود. گزارش‌های مختلف از زندان‌ها نشان‌دهنده وجود شکنجه‌های جسمی و روانی، رفتارهای تحقیرآمیز، عدم دسترسی به امکانات اولیه پزشکی و بهداشتی، و بی‌توجهی به حقوق ابتدایی زندانیان است. مواردی همچون بازداشت‌های خودسرانه، محرومیت از دسترسی به وکیل انتخابی و دادگاه‌های عادلانه، و حتی اعدام‌های مخفیانه بخشی از این عملکرد‌های این نظام سرکوب است.

افشای آنچه در زندان‌های جمهوری اسلامی می‌گذرد، مسئولیت اخلاقی و سیاسی هر شهروند است. در عصر فناوری و شبکه‌های اجتماعی، شهروندان می‌توانند با مستندسازی و انتشار اطلاعات، صدای زندانیان بی‌صدا را به گوش جهان برسانند. این اقدام نه‌تنها ابزاری برای مبارزه با این حکومت دیکتاتوری است، بلکه یک گام مؤثر در تقویت حرکت‌های بین‌المللی برای حمایت از حقوق بشر محسوب می‌شود.