شعارهای اعتراض زنان زندانی در بند زنان اوین در هفتادمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»

در هفتادمین هفته کارزار سراسری «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، شعار زنان زندانی سیاسی در بند زنان زندان اوین در دل زندان طنین‌انداز شد: اعدام کنی قیامه!

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۶ خرداد‌ماه ۱۴۰۴ – در هفتادمین هفته کارزار سراسری «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»، زنان زندانی سیاسی در بند زنان زندان اوین با سردادن شعارهایی صریح و کوبنده، حمایت خود از این کارزار مردمی را اعلام کردند. آن‌ها در هواخوری زندان، اسامی زندانیان سیاسی محکوم به اعدام را با صدای بلند خواندند و با فریادهایی پرصلابت، ندای همبستگی و اعتراض را از دل زندان به جامعه منتقل کردند.

زنان زندانی سیاسی در بند زنان زندان اوین شعار دادند:

«بند زنان اوین هم‌صدا و هم‌پیمان، تا لغو حکم اعدام ایستاده‌ایم تا پایان»
«این آخرین پیامه، اعدام کنی قیامه»
«مرگ بر دیکتاتور»
«قسم به خون یاران، ایستاده‌ایم تا پایان»
«قسم به سربداران، ایستاده‌ایم تا پایان»
«نه سرکوب، نه اعدام، نه تهدید، دیگر اثر ندارد»
«حکومت اعدامی یک خواب خوش ندارد»
«سرود بگیر، ببند، بکش، گور خود کنی به دست خود»
«حکومت اعدامی نابود باید گردد»
«زندانی سیاسی آزاد باید گردد»
«سر برود، جان برود، آزادی هرگز نرود»

این اعتراض نمادین، همزمان با گسترش کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در سراسر کشور انجام شد و بار دیگر نشان داد که مقاومت علیه چرخه مرگ، نه فقط در خیابان‌ها که در درون دیوارهای زندان‌ها نیز زنده و پرشور است.

اعتراض سراسری علیه اعدام در هفتادمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» — تهران

۲۵ شهر در حمایت از اعتراض زنان زندانی به پا خاستند

در کنار صدای رسای بند زنان زندان اوین، خیابان‌ها و پارک‌های عمومی ۲۵ شهر ایران نیز شاهد تجمع خانواده‌های زندانیان سیاسی، جوانان معترض و فعالان حقوق بشر بودند. شهرهایی چون تهران، آمل، اهواز، رودسر، سیرجان، ماهشهر، مشهد، آستارا، بروجن، بندرعباس، رشت، شفت، شهرکرد، قشم، قم، همدان، یزد و نیشابور، صحنه نمایش گسترده‌ای از اعتراض مدنی و شجاعانه شدند.

شرکت‌کنندگان در این تجمعات، عکس‌هایی از زندانیان سیاسی محکوم به اعدام در دست داشتند و با شعارهایی چون:

«لغو فوری حکم اعدام»
«نه به اعدام»
«نه به احکام قرون وسطایی اعدام»
«اعدام نکنید»

خواستار توقف فوری صدور و اجرای احکام اعدام شدند.

خانواده‌ها و مادران زندانیان نیز با پلاکاردهایی در دست و فریادهایی از عمق رنج و مقاومت، جامعه را به حمایت از کارزار فراخواندند:

«نه به اعدام، فرزندان ما را اعدام نکنید»
«لغو فوری حکم اعدام»
«از عدم اعدام بچه‌هایمان حمایت کنید»
«از سه‌شنبه‌های نه به اعدام حمایت کنید»
«ما پدر و مادران از سه‌شنبه‌های نه به اعدام حمایت می‌کنیم»
«به بچه‌های ایران کمک کنید»

از زندان‌ها تا خیابان‌ها؛ همبستگی علیه ماشین مرگ

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» که با ابتکار زندانیان سیاسی در زندان آغاز شد، اکنون به جنبشی سراسری تبدیل شده که در ۴۴ زندان کشور جریان دارد. زندان‌هایی چون اوین، قزل‌حصار، رجایی‌شهر، مرکزی اراک، دیزل‌آباد کرمانشاه، دستگرد اصفهان، لنگرود قم و زندان سنندج، به کانون‌های مقاومتی بدل شده‌اند که ندای «نه به اعدام» را به فراتر از میله‌ها رسانده‌اند.

هم‌صدایی زنان زندانی در اوین، به‌ویژه در هفتادمین هفته این کارزار، نشان داد که مبارزه علیه اعدام، مرز مکان و زمان نمی‌شناسد؛ از هواخوری زندان گرفته تا خیابان‌های شلوغ، صدای اعتراض بلند است و جاری.

مجازات اعدام؛ حربه‌ای سیاسی برای سرکوب

فعالان حقوق بشر و نهادهای بین‌المللی بارها تأکید کرده‌اند که مجازات اعدام در نظام سرکوبگر حاکم، به‌جای اجرای عدالت، به ابزاری برای ایجاد وحشت، انتقام‌گیری از فعالان اجتماعی و سرکوب اقلیت‌های قومی و مذهبی تبدیل شده است. بسیاری از متهمان، بدون دسترسی به وکیل مستقل، در دادگاه‌های غیرعلنی و بدون دادرسی عادلانه محاکمه و به اعدام محکوم می‌شوند؛ در حالی که گزارش‌های متعدد از شکنجه و اعتراف‌گیری اجباری نیز منتشر شده است.

ایران یکی از بالاترین نرخ‌های اعدام در جهان را دارد و بیشترین قربانیان این احکام، زندانیان سیاسی، معترضان بازداشت‌شده، کردها، بلوچ‌ها و اهل سنت هستند.

سه‌شنبه‌های نه به اعدام؛ فریادی که خاموش نمی‌شود

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در آستانه ورود به ماه‌های بعدی فعالیت خود، به بستر اتحاد ملی علیه خشونت قضایی و اعدام بدل شده است. صدای زنان بند اوین، زنان مقاومی که در برابر تهدید و سرکوب ایستاده‌اند، به نمادی از پایداری تبدیل شده است؛ یادآوری زنده‌ای از این حقیقت که حتی پشت دیوارهای بلند زندان، فریاد عدالت همچنان طنین‌انداز است.