کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» صد هفته ایستادگی در برابر حکومت اعدامی + کلیپ‌ها و عکس‌ها

صدمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» تنها یادآور پایداری زندانیان نیست، بلکه سنجشی جدی برای وجدان جمعی و بیداری یک جامعه و افکار عمومی جهانی به شمار می‌آید

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۲ دی‌ماه ۱۴۰۴ – گرامیداشت یک‌صدمین هفته کارزار سراسری «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در شهرهای مختلف ایران برگزار می‌شود؛ نقطه عطفی که این حرکت اعتراضی را به یکی از گسترده‌ترین و پرشمارترین مراحل خود می‌رساند. رسیدن به هفته صدم، نه صرفاً یک عدد نمادین، بلکه نشانه‌ای از تداوم، پایداری و گسترش مقاومتی است که در برابر یکی از خشن‌ترین ابزارهای سرکوب، یعنی مجازات اعدام، شکل گرفته است.

افزایش چشمگیر صدور و اجرای احکام اعدام، به‌ویژه علیه زندانیان سیاسی و معترضان، موجب شده است این کارزار از یک مطالبه محدود فراتر رود و به فریادی سراسری علیه حذف سیستماتیک انسان‌ها بدل شود. حضور هم‌زمان خانواده‌های دادخواه، دانشجویان، فعالان سیاسی و اقشار مختلف اجتماعی نشان می‌دهد که مخالفت با اعدام به یکی از مطالبات محوری جامعه ایران تبدیل شده است؛ مطالبه‌ای که ریشه در دفاع از حق بنیادین زندگی و کرامت انسانی دارد.

صدای زندانیان محکوم به اعدام

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» با تکیه بر شیوه‌های متنوع کنش اعتراضی، از جمله اعتصاب غذا، همبستگی جمعی میان زندانیان و انتشار منظم بیانیه‌های هفتگی، می‌کوشد صدای زندانیان محکوم به اعدام را از فضای بسته و امنیتی زندان‌ها به عرصه عمومی جامعه منتقل کند. هدف اصلی این حرکت، جلب توجه افکار عمومی داخلی و جهانی به پیامدهای انسانی، حقوقی و غیرقابل جبران مجازات اعدام است و در عین حال تلاش می‌کند گفتمانی انتقادی پیرامون مشروعیت، کارآمدی و غیراخلاقی بودن این مجازات شکل دهد. از این منظر، «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» نه یک اعتراض مقطعی، بلکه شکلی از اعتراض سازمان‌یافته و پایدار است که مستقیماً ساختارهای سرکوبگر را به چالش می‌کشد.

اعتصاب در ۵۵ زندان کشور

این کارزار که اکنون در آستانه صدمین هفته فعالیت مستمر خود قرار دارد، از یک کنش اعتراضی محدود در زندان قزل‌حصار آغاز می‌شود و به‌تدریج به شبکه‌ای گسترده از اعتراض علیه اعدام در ۵۵ زندان سراسر کشور گسترش می‌یابد. حرکتی که در ابتدا واکنشی به شرایط خاص یک زندان بود، در گذر زمان به کنشی جمعی و هماهنگ بدل می‌شود که با وجود فشارهای امنیتی، مرزهای جغرافیایی را درنوردیده است.

در تازه‌ترین مرحله، تجمع‌ها و کنش‌های اعتراضی «نه به اعدام» در نزدیک به ۱۰۰ شهر ایران برگزار می‌شود؛ این گستردگی جغرافیایی نشان می‌دهد که مخالفت با اعدام دیگر صدایی حاشیه‌ای نیست، بلکه به مطالبه‌ای فراگیر و اجتماعی تبدیل شده است؛ مطالبه‌ای که با نزدیک شدن به صدمین هفته، ریشه‌دارتر و رساتر از گذشته شنیده می‌شود.

گستردگی جغرافیایی در نزدیک به ۱۰۰ شهر

مردم در شهرهای بابل، اندیمشک، اصفهان، اردبیل،‌ آبادان، چالوس، تهران، بیرجند، بوشهر، بندرعباس، بروجرد، خرم‌آباد، چالوس، جوانرود، شیراز، شهریار، شهربابک، سبزوار، ساری، رباط کریم کرمان، کاشمر، قشم، قزوین، شیروان، نطنز، مشهد، مسجدسلیمان، لاهیجان، گرگان، همدان، کرج، جهرم، جلفا، تبریز، الیگودرز، زنجان، رودسر، روبار، رفسنجان، شهرکرد، شهرقدس، سیرجان، سمنان، سقز، گلپایگان، قائمشهر، شوشتر، سنقر، اهواز، درود، کرمانشاه، لار، بابلسر، بافق، تاکستان، شاهین‌شهر، قروه، قم، کیش، گچساران، گرمسار، مرودشت، دهدشت، رشت، شهمیرزاد، گناباد، ابهر، شوش، کازرون، میبد، میاندوآب، ملایر، ایلام و زرین‌شهر به حمایت از کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام برخاسته‌اند.

شعار مشترک صد هفته اعتراض و فریاد علیه اعدام

در تمامی این تجمع‌ها، شعارهای مشترکی به‌صورت هماهنگ سر داده شد که محور اصلی آن مخالفت با اعدام و مطالبه لغو این مجازات بود. این شعارها با لحنی رسمی، بر هم‌صدایی شرکت‌کنندگان تأکید داشت و صدمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» را گرامی می‌داشت و تداوم این مطالبه را یادآور می‌شد و به‌صورت گسترده در تجمع‌های اعتراضی بازتاب یافت.

صد هفته اعتصاب غذا، ۱۰۰ هفته پایداری

صد هفته اعتراض و فریاد علیه اعدام

صدمین هفته کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام گرامی باد

صدهفته اعتصاب غذا

یک‌صدمین هفته کارزار علیه اعدام

نه به اعدام زندانیان سیاسی

طناب دار جلاد بر گردن دماوند دیگر اثر ندارد

اعدام ابزار سرکوب دیکتاتورها

صد هفته اعتراض تاریخ زندان‌ها گرامی باد

لغو فوری اعدام کریم خجسته

از سه‌شنبه‌های نه به اعدام حمایت کنید

صد هفته ایستادگ علیه اعدام

صد هفته اعتصاب، صد هفته مقاومت، صد هفته ایستادگی

صد هفته اعتراض زندان‌ها گرامی باد

نه به اعدام زندانی سیاسی محمدجواد وفایی ثانی

ما خواهان لغو حکم اعدام هستیم

صد هفته اعتراض این پرشکوهترین مقاومت تاریخ زندان‌ها گرامی باد

گل گذاری در معابر عمومی

در اقدامی بی‌سابقه، جوانان و مردم حامی کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در درود، با گل‌گذاری در معابر عمومی، صدمین هفته این کارزار و یاد اعضای جان‌باخته آن را گرامی داشتند. بر روی دسته‌های گل، پیام‌هایی با مضمون مخالفت با اعدام و بزرگداشت جان‌باختگان درج شده بود:

در صدمین هفته کارزار سه شنبه های نه به اعدام درود می فرستیم به زندانیان مقاوم

در صدمین هفته کارزار سه شنبه های نه به اعدام زندانیان مقاوم نشان دادند شبهای تاریک وطن با ایستادگی آنها رو به پایان است . نه به اعدام

یاد یاران شهیدمان را در ۱۰۰ مین هفته کارزار سه شنبه های نه به اعدام گرامی میداریم بهروز احسانی و مهدی حسنی

نقش تعیین‌کننده و بی‌بدیل خانواده‌ زندانیان سیاسی محکوم به اعدام در تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»

حضور خانواده‌ زندانیان سیاسی محکوم به اعدام به یکی از ارکان اصلی کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» تبدیل شده است. در این حرکت اعتراضی، خانواده‌های زندانیان سیاسی، نقشی فراتر از همراهی نمادین ایفا کرده و عملاً به نیروی پیش‌برنده این کارزار بدل شده‌اند. آنان با در دست داشتن تصاویر عزیزان خود، روایت‌های سرکوب‌شده قربانیان اعدام را به فضای عمومی منتقل می‌کنند.

از اعتراض نمادین تا مطالبه‌ای پایدار

مادران و پدرانی که سال‌ها در پی عدالت بوده‌اند، با حضور مستمر خود، کارزار «نه به اعـدام» را از یک واکنش مقطعی به مطالبه‌ای پایدار و اجتماعی تبدیل کرده‌اند. فریاد «نه به اعـدام» از سوی این خانواده‌ها، صرفاً یک شعار نیست، بلکه بازتاب رنج، مطالبه حق و اعتراض به چرخه‌ای از خشونت ساختاری است.

پیوند گذشته و حال در برابر چرخه اعـدام

هدف این خانواده‌ها تنها دفاع از حقوق فردی فرزندان یا بستگانشان نیست. بسیاری از آنان آگاهانه در تجمع‌ها حضور می‌یابند تا مانع تداوم اعـدام‌ها و گسترش سیاست حذف شوند. همراهی خانواده‌های زندانیان محکوم به اعـدام با خانواده جان‌باختگان، پیوندی معنادار میان گذشته و حال ایجاد کرده است.

پیام روشن به جامعه و حاکمیت

حمل تصاویر عزیزان، حضور در صف نخست تجمع‌ها و تکرار شعارهایی مانند «نه به اعـدام هیچ‌کس» و «اعـدام‌ها را متوقف کنید»، پیامی روشن به جامعه و حاکمیت ارسال می‌کند. این پیام بر نپذیرفتن عادی‌سازی مرگ و خشونت تأکید دارد.

حق حیات به‌عنوان مطالبه محوری

بسیاری از شرکت‌کنندگان معتقدند ایستادگی خانواده‌ها باعث شده مفهوم «حق حیات» بار دیگر به یکی از مطالبات محوری جامعه بدل شود. نقش این خانواده‌ها در گسترش کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعـدام» انکارناپذیر است و حضور آنان نشان می‌دهد اعتراض به اعـدام، به خواستی فراگیر و انسانی تبدیل شده است.

در همین راستا، خانواده‌ها به مناسبت صدمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعـدام» بیانیه‌ای منتشر کردند که متن کامل آن در ادامه آمده است.

بیانیه خانواده زندانیان سیاسی محکوم به اعـدام به مناسبت یک‌صدمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعـدام»

در قسمتی از بیانیه‌ خانواده‌های زندانیان سیاسی محکوم به اعـدام آمده است:

«به نام خدا

صد هفته از کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعـدام» می‌گذرد

صد هفته ایستادگی و فریاد عدالت‌خواهی که از دل زندان آغاز شد و اینک ما خانواده‌هایی هستیم که هفته‌ها است با شرکت در این کارزار برای نجات جان جگر‌گوشه‌هایمان فریاد می‌زنیم.

ما نگرانیم و تصویر چوبه‌های دار از جلوی چشمانمان کنار نمی‌رود. چرا نباید نگران باشیم، وقتی آمار اعـدام‌ها هر ماه بیشتر می‌شود و برخی فرزندانی که هر هفته عکس‌هایشان را با هزاران امید در دست می‌گرفتیم اکنون دیگر اعـدام شده‌اند.

آری ما نگرانیم ولی امیدمان را از دست نداده‌ایم و هرگز و هرگز تسلیم نخواهیم شد. ما با وجود همه فشارها و تهدیدها به هیچ وجه از حمایت‌ از فرزندانمان که گناهی جز اعتراض علیه بی‌عدالتی ندارند کوتاه نخواهیم آمد.

و تا لغو احکام ناعادلانه اعـدام استوار ایستاده‌ایم

ای هموطنان آزاده شما را در این صدمین هفته دعوت می‌کنیم که همچون بسیاری از دانشجویان بازنشستگان و معلمان و کارگران شریف به این جنبش بپیوندید.

نه به ظلم نه به سکوت نه به اعـدام
در این صدمین هفته نه به اعـدام یاد زنده‌یاد ولی‌الله دانشورکار را که هر هفته در کنار ما فریاد نه به اعـدام را سر میداد را گرامی می داریم

صدمین هفته، مسئولیتی مشترک

صدمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعـدام» تنها یادآور پایداری زندانیان نیست، بلکه سنجشی جدی برای وجدان جمعی و بیداری یک جامعه و افکار عمومی جهانی به شمار می‌آید. صد هفته اعتصاب غذا، صد هفته هشدار و صد هفته ایستادگی در برابر مجازاتی غیرقابل بازگشت، پیام روشنی دارد: اعـدام، فارغ از هر عنوان و توجیه، نقض صریح حق بنیادین زندگی است.

فراتر از یک اعتراض زندان‌محور

این کارزار محدود به کنش زندانیان نمانده و به نمادی از دفاع از کرامت انسانی تبدیل شده است. «سه‌شنبه‌های نه به اعـدام» اعتراض به سیاست‌هایی است که مرگ را به ابزار حکمرانی بدل کرده‌اند. حمایت از این کارزار صرفاً همدردی نیست، بلکه موضع‌گیری آشکار علیه خشونت سازمان‌یافته و مطالبه مسئولیت‌پذیری اجتماعی محسوب می‌شود. سکوت در برابر اعـدام، به معنای پذیرش این چرخه غیرانسانی است.

حرکتی فراگیر با ابعاد ملی و بین‌المللی

اکنون با رسیدن به صدمین هفته، زمان آن فرا رسیده است که این حرکت به مطالبه‌ای فراگیر در سطح ملی و بین‌المللی تبدیل شود. تداوم این کارزار نشان داده است که ایستادگی جمعی می‌تواند صدای عدالت را تقویت کند. ضروری است نهادهای حقوق بشری، رسانه‌ها و دولت‌ها با موضعی روشن و هماهنگ، در برابر اجرای احکام اعـدام بایستند.

فراخوانی برای شکستن سکوت

صدمین هفته این کارزار صرفاً یک عدد نمادین نیست، بلکه یادآور مسئولیتی مشترک است. این مقطع، دعوتی است برای عبور از سکوت، تبدیل اعتراض به عمل و تأکید بر این اصل که کرامت انسان غیرقابل مذاکره است. هر حمایت و هر اقدام، گامی مؤثر در مسیر پاسداری از حق زندگی و پیشگیری از خشونت‌های غیرقابل بازگشت به شمار می‌آید.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک