انتقال مریم زبیدی به زندان سپیدار اهواز پس از احضار به اجرای احکام

در طول دوران بازداشت، خانم زبیدی در بازداشتگاه اداره اطلاعات مورد بازجویی‌های طولانی‌مدت و شکنجه‌های روانی قرار گرفته است. یکی از نزدیکان خانواده به نقل از وی گفته است که در اثر فشار بازجویی و شرایط غیربهداشتی، دچار مشکلات تنفسی و گوارشی شدید شده است

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۱۲ آبان ماه ۱۴۰۴ – مریم زبیدی، شهروند ۵۸ ساله و از ساکنان کوی زیتون اهواز، روز شنبه ۱۰ آبان‌ماه ۱۴۰۴، پس از احضار به شعبه اجرای احکام دادگاه انقلاب اهواز، بازداشت و به زندان سپیدار اهواز منتقل شد. این در حالی است که او از بیماری‌های تنفسی و گوارشی رنج می‌برد و وضعیت جسمانی‌اش نگران‌کننده توصیف شده است.

انتقال مریم زبیدی به زندان سپیدار اهواز پس از احضار به اجرای احکام — مریم زبیدی

بازداشت در روز احضار و انتقال فوری به زندان

خانم زبیدی که با تصور انجام امور اداری مربوط به پرونده خود به شعبه اجرای احکام مراجعه کرده بود، در همان محل توسط مأموران بازداشت و بدون اطلاع قبلی به زندان سپیدار بند نسوان منتقل شد.
مأموران اجرای احکام از ارائه هرگونه توضیح در خصوص علت بازداشت مجدد وی خودداری کردند. گفته می‌شود این اقدام در پی تأیید نهایی حکم چهار سال حبس تعزیری او در مهرماه سال جاری صورت گرفته است.

پیشینه پرونده و روند قضایی

مریم زبیدی نخستین‌بار در تاریخ ۲۴ اسفندماه ۱۳۹۶، توسط نیروهای اداره اطلاعات اهواز بازداشت و به بازداشتگاه این نهاد امنیتی منتقل شد. پس از چندین ماه بازجویی و فشار روانی، در شعبه یک دادگاه انقلاب اهواز به اتهام «اقدام علیه امنیت کشور» و «ارتباط با خارج از کشور» محاکمه و به چهار سال زندان محکوم شد.
وی پس از اعتراض به حکم، در انتظار نتیجه تجدیدنظر باقی ماند، اما نهایتاً در مهرماه ۱۴۰۴، شعبه تجدیدنظر استان خوزستان حکم صادره را تأیید کرد.

منابع نزدیک به خانواده گفته‌اند که بخشی از دوران بازداشت پیشین او در محاسبه نهایی مدت محکومیت لحاظ نشده است؛ موضوعی که عملاً موجب افزایش مدت حبس مؤثر او می‌شود.

شکنجه، بیماری و محرومیت از درمان

در طول دوران بازداشت، خانم زبیدی در بازداشتگاه اداره اطلاعات مورد بازجویی‌های طولانی‌مدت و شکنجه‌های روانی قرار گرفته است. یکی از نزدیکان خانواده به نقل از وی گفته است که در اثر فشار بازجویی و شرایط غیربهداشتی، دچار مشکلات تنفسی و گوارشی شدید شده است.
او در دوران حبس نیز بارها درخواست انتقال به مراکز درمانی تخصصی داده، اما با بی‌توجهی مسئولان زندان مواجه شده است. به گفته منابع محلی، بهداری زندان سپیدار تنها داروهای عمومی و مسکن در اختیار زندانیان قرار می‌دهد و هیچ خدمات درمانی تخصصی ارائه نمی‌کند.

مریم زبیدی در دو نوبت، به دلیل شدت بیماری و ضعف جسمانی، با قرار وثیقه موقت آزاد شده بود؛ آخرین بار در حدود ۱۳ ماه پیش از زندان سپیدار آزاد شد. با این حال، گزارش‌ها حاکی است که حدود هشت ماه از دوران بازداشت و حبس پیشین وی در محاسبه نهایی حکم لحاظ نشده است.

خانواده‌ای زیر فشار امنیتی؛ فرزندان بازداشت‌شده و مرگ بنیامین آلبوغبیش

خانم مریم زبیدی مادر سه فرزند است؛ دو پسر به نام‌های بنیامین آلبوغبیش و محمدعلی آلبوغبیش، و یک دختر.
در جریان یورش نیروهای امنیتی به منزل او در اسفندماه ۱۳۹۶، هر دو پسرش به همراه خودش بازداشت شدند.
فرزندان وی مدتی بعد با قرار وثیقه آزاد شدند، اما مجدداً بازداشت گردیدند. در تیرماه ۱۳۹۸، بنیامین آلبوغبیش در زندان و در زیر شکنجه به قتل رسید.

محمدعلی آلبوغبیش نیز پس از مدتی با وثیقه آزاد شد و تاکنون بارها از سوی نیروهای امنیتی تهدید به بازداشت مجدد شده است. با انتقال اخیر مریم زبیدی به زندان، دختر او اکنون بدون سرپرست در اهواز زندگی می‌کند.

بی‌پاسخ ماندن شکایات و بی‌عدالتی سیستماتیک

خانواده مریم زبیدی طی سال‌های گذشته بارها نسبت به نقض حقوق او، از جمله شکنجه در بازداشتگاه اطلاعات، بی‌توجهی پزشکی در زندان و رفتار غیرقانونی مأموران در زمان بازداشت شکایت کرده‌اند، اما هیچ‌یک از شکایات به نتیجه نرسیده است.
یک منبع آگاه گفته است: «پرونده شکایت خانواده علیه مأموران امنیتی در مرحله مقدماتی متوقف شد و دادسرا حتی حاضر به تشکیل جلسه برای شنیدن اظهارات شاکیان نشد.»

نقض حقوق بشر در پرونده مریم زبیدی

موارد نقض‌شده:

حق آزادی و امنیت شخصی (ماده ۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی)
منع شکنجه و رفتار غیرانسانی (ماده ۷ میثاق)
حق دسترسی به مراقبت‌های درمانی مناسب (ماده ۱۲ میثاق حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی)
حق دادرسی عادلانه (ماده ۱۴ میثاق حقوق مدنی و سیاسی)

توضیح:
بازداشت ناگهانی مریم زبیدی در روز احضار، بدون ارائه حکم مکتوب و با وجود بیماری‌های جسمی، همراه با شکنجه، محرومیت از درمان و بلاتکلیفی قضایی، مصداق بارز نقض اصول بنیادین حقوق بشر و استانداردهای دادرسی عادلانه است. این وضعیت نشان‌دهنده تداوم الگوی سرکوب سیستماتیک علیه زنان در خوزستان است که در سال‌های اخیر بارها گزارش شده است.