زندانی سیاسی امان جلالی نژاد، ۹ ماه بازداشت و بلاتکلیفی و بلاتصدی ماندن پرونده

به دلیل عدم حضور قاضی، پرونده امان جلالی نژاد بلاتصدی باقی مانده است و هیچ اقدام مشخصی در خصوص آن صورت نگرفته است

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۲۴مهرماه ۱۴۰۳ – زندانی سیاسی امان جلالی نژاد با گذشت بیش از ۹ماه از بازداشت همچنان در بلاتکلیفی بسر می‌برد. به گفته وکیل این زندانی، به دلیل عدم حضور قاضی، پرونده امان جلالی نژاد بلاتصدی باقی مانده است و هیچ اقدام مشخصی در خصوص آن صورت نگرفته است.

فرزانه زیلابی وکیل زندانی سیاسی امان جلالی نژاد در این رابطه گفته است:

«امان جلالی نژاد به رغم پایان تحقیقات پرونده و صدور کیفرخواست، همچنان در بازداشت به سر می‌برد. به نظر می‌رسد هیچ اراده‌ای برای آزادی او وجود نداشته و مسئولان پرونده از خود سلب مسئولیت می‌کنند. این در حالی است که پرونده پس از صدور کیفرخواست در شعبه ۱۳ بازپرسی اهواز، یک ماه پیش به شعبه ۴ دادگاه انقلاب اهواز ارجاع شده، اما به دلیل عدم حضور قاضی، همچنان بلاتصدی باقی مانده و هیچ اقدام مؤثری در خصوص رسیدگی به آن صورت نمی‌گیرد.»

وی با اشاره به نبود شواهدکافی برای ارائه به دادگاه وهمچنین وضعیت جسمی امان جلالی نژاد اظهار داشت:

«وضعیت این معلم که با اتهاماتی فاقد مستندات معتبر و مبتنی بر شواهد ضعیف به زندان افتاده، روز به روز بحرانی‌تر می‌شود. بازداشت موقت او، که نه تنها حقوق شهروندی‌اش، بلکه حقوق اولیه یک معلم را نیز نادیده گرفته به تدریج به نماد بی‌مسئولیتی در مراجع قضائی تبدیل شده است. وکلای او بارها درخواست فک قرار بازداشت موقت کرده‌اند، اما تاکنون هیچ پاسخی دریافت نشده و پرونده همچنان در بلاتکلیفی مطلق به سر می‌برد.

این روند نامعلوم و بی‌تعهدی در پیگیری پرونده، تأثیرات منفی عمیقی بر زندگی فردی و حرفه‌ای این معلم گذاشته است. پدر و مادر او هر روز با چشمانی گریان به دادگاه مراجعه می‌کنند و هر بار با وعده‌های بی‌اعتبار و بی‌پشتوانه اجرایی به خانه برمی‌گردند. چنین موردی، نه تنها یک ناهنجاری حقوقی، بلکه نمادی از بی‌عدالتی و بی‌مسئولیتی در دادگاه انقلاب بوده که بی‌تفاوتی و بی‌عملی آن زندگی این معلم و خانواده‌اش را به بازی گرفته است.»

۹ ماه بازداشت در سلول‌هایی با سطح بهداشت پایین

زندانی سیاسی امان جلالی نژاد با گذشت نزدیک به ۹ماه از بازداشت همچنان در بلاتکلیفی به سر می‌برد. وی که در زندان شیبان اهواز زندانی است به دلیل سطح پایین بهداشت در زندان به بیماری‌های پوستی مبتلا شده است. زندانی سیاسی امان جلالی نژاد همچنین به دلیل شکنجه و شرایط بد زندان،‌ از ناحیه کتف ، گردن و ستون فقرات دچار مشکل شده است اما به دستور مقامات زندانی به وی رسیدگی پزشکی نمی‌شود.

زندانی سیاسی امان جلالی نژاد با توجه به خرابی تجهیزات پزشکی در بهداری زندان و کمبود دارو در داروخانه بایستی به بیمارستان خارج از زندان اعزام شود اما مقامات زندان از این کار جلوگیری می‌کنند.

• اعدام ۳ زندانی در زندان‌های رشت و الیگودرز
• تداوم کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هفته چهل‌ونهم با همبستگی ۲۸ زندان مختلف

دستگیری توسط ماموران امنیتی و اطلاعاتی

امان جلالی نژاد در تاریخ بیستم فروردین‌ماه ۱۴۰۳در ورودی شهر اهواز توسط ماموران امنیتی بازداشت شد. ماموران امنیتی ابتدا وی را به بازداشتگاه امنیتی منتقل کرده و پس از پایان بازجویی به بند قرنطینه زندان شیبان اهواز منتقل کردند. اخیر نیز وی را از بند قرنطینه زندان شیبان اهواز به بند امنیتی این زندان منتقل کردند.

در این مدت امان جلالی نژاد از حق دسترسی به وکیل محروم بوده و حتی با ثبت قرارداد وکالت، وی امکان ملاقات با وکیل خود را ندارد. این اقدام باعث شده که روند ارسال پرونده به دادگاه میسر نباشد.

تمدید قرار بازداشت زندانی سیاسی امان جلالی نژاد بدون تفهیم کامل اتهام غیرقانونی و خلاف قوانین مصرحه در قانون جزا می‌باشد. طبق قانون مقام قضایی موظف است که پیش از صدور یا تمدید قرار بازداشت، علت قانونی آن را به متهم و خانواده وی اعلام کند. تا کنون از اتهامات مطروحه علیه امان جلالی نژاد اطلاعی در دست نیست.

امان جلالی نژاد معلم و نقاش شاغل در آموزش و پرورش استان خوزستان و ساکن اهواز است.

بازداشت خودسرانه مصداق نقض حقوق بشر

بـازداشت خودسرانه مصداق نقض حقوق بشر توسط سران حکومت است. در ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر آمده است:

«هیچ‌کس را نباید خودسرانه دستگیر، توقیف یا تبعید کرد.»

جاوید رحمان گزارشگر سابق حقوق بشر در رابطه با ایران، در گزارش خود به تاریخ آبان ۱۴۰۲، به افزایش تعداد بـازداشت‌ها، اعدام‌ها و قتل‌های خودسرانه از سوی نیروهای امنیتی اشاره کرد. وی همچنین به اقدامات سران حکومت در سرکوب مخالفان اشاره کرد. سران حکومت برای ساکت کردن مخالفان از جمله وکلا ، مدافعان حقوق بشر و تمامی افرادی که حقوق بنیادی خود را طلب می‌کنند، از تهدید، زندان و… استفاده می‌کنند. حکومت ایران در بـازداشت شهروندان هیچ محدودیتی برای خود قائل نیست.

زندانی کردن بیماران و رسیدگی نکردن به بیماری‌های آنها ، نقض آشکار اصول بنیادین منشور جهانی حقوق بشر است. این عمل نه تنها خلاف اصول انسانی و اخلاقی است، بلکه با بسیاری از مواد این منشور نیز مغایرت دارد.

برخی از مهم‌ترین موادی که با این عمل نقض می‌شوند، عبارتند از:

حق حیات (ماده ۳): این ماده به صراحت بیان می‌کند که هر فرد حق زندگی دارد. زندانی کردن بیمار به ویژه در شرایطی که دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب وجود نداشته باشد، این حق بنیادین را نقض می‌کند.

منع شکنجه و رفتار غیرانسانی (ماده ۵): این ماده هرگونه شکنجه یا رفتار یا مجازات بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز را ممنوع می‌کند. زندانی کردن بیمار در شرایط نامناسب و بدون دسترسی به مراقبت‌های پزشکی، می‌تواند نوعی شکنجه یا رفتار غیرانسانی محسوب شود.

اصل برابری (ماده ۷): این ماده بیان می‌کند که همه افراد برابر قانونند و حق دارند بدون تبعیض از حمایت برابر قانون برخوردار شوند. زندانی کردن بیمار به دلیل بیماری او، نوعی تبعیض محسوب می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک