توطئه جدید علیه الهه فولادی؛ زندانی سیاسی تحت فشار برای انتقال اجباری به بیمارستان روانی

الهه فولادی، به‌دلیل بیماری قلبی و فشارهای ناشی از حبس طولانی‌مدت، نیازمند مراقبت‌های پزشکی منظم است. با این حال، مقامات قضایی نه‌تنها اقدامی برای درمان او انجام نداده‌اند بلکه با اعمال فشارهای روانی و تصمیم به انتقال اجباری به بیمارستان روانی، وضعیت جسمی و روانی‌اش را بیش از پیش بحرانی کرده‌اند

کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۸ شهریورماه ۱۴۰۴ – الهه فولادی، زندانی سیاسی ۴۷ ساله که هم‌اکنون در زندان قرچک ورامین دوران محکومیت خود را می‌گذراند، این روزها با فشارها و توطئه‌های تازه‌ای مواجه شده است. گزارش‌های رسیده از منابع مطلع حاکی از آن است که مسئولان حفاظت زندان در اقدامی غیرانسانی او را با دستبند و پابند به بیمارستان منتقل کرده و دستور انتقالش به یک مرکز روانپزشکی صادر شده است. فعالان حقوق بشر هشدار داده‌اند که این تصمیم به‌معنای استفاده از ابزار پزشکی برای شکنجه روحی و روانی یک زندانی سیاسی است؛ رویکردی که پیش‌تر نیز در قبال برخی دیگر از زندانیان عقیدتی به‌کار گرفته شده بود.

فشار برای انتقال به بیمارستان روانی

براساس این گزارش، نیروهای حفاظت زندان قرچک طی روزهای گذشته با اعمال خشونت، خانم فولادی را به بیمارستان منتقل کردند و در ادامه دستور بستری اجباری او در یک مرکز روانی صادر شد. چنین اقداماتی از سوی نهادهای امنیتی معمولاً با هدف تخریب روحیه زندانیان سیاسی و شکستن مقاومت آنان صورت می‌گیرد. در بسیاری از موارد، انتقال به مراکز روانپزشکی همراه با استفاده از داروهای نامعلوم و درمان‌های تحمیلی بوده که آثار جبران‌ناپذیری بر سلامت جسم و روان زندانیان برجای گذاشته است.

الهه فولادی علاوه بر این فشارهای روحی، از بیماری قلبی رنج می‌برد و ادامه این روند وضعیت سلامتی او را به‌شدت وخیم‌تر کرده است. با وجود هشدارهای مکرر خانواده و فعالان حقوق بشری، تاکنون هیچ اقدام مؤثری برای آزادی مشروط یا انتقال او به مراکز درمانی معتبر صورت نگرفته است.

پیشینه بازداشت و محکومیت

الهه فولادی متولد ۱۳۵۷ در خلخال، متأهل و مادر یک فرزند است. او در زمان بازداشت دانشجوی سال آخر دانشگاه بود. این زندانی سیاسی در تاریخ ۳ بهمن ۱۳۹۸ به همراه همسرش، ستار بابایی، در فرودگاه بازداشت و به زندان اوین منتقل شد.

در طول بازجویی‌ها، فشارها و تهدیدهای سنگینی بر او و خانواده‌اش اعمال شد. با وجود آنکه در مرداد ۱۳۹۹ موقتاً با قید وثیقه آزاد شد، اما در نهایت دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی زرگر او را به ۸ سال حبس به اتهام «تبلیغ علیه نظام» و «اجتماع و تبانی به دلیل ارتباط با سازمان مجاهدین خلق» محکوم کرد. این حکم در حالی صادر شد که خانواده و وکیل خانم فولادی بارها نسبت به بی‌اساس بودن اتهامات و عدم رعایت موازین دادرسی عادلانه اعتراض کرده بودند.

زندانی سیاسی الهه فولادی، شرایط حاد جسمی به دلیل شرایط زندان — زندانی سیاسی الهه فولادی

سابقه شکنجه و تزریق داروهای ناشناخته

گزارش‌ها حاکی از آن است که خانم فولادی پیش‌تر نیز در زمان بازداشت اولیه در خلخال، تحت روش‌های غیرقانونی قرار گرفته و حتی آمپول‌های ناشناخته‌ای توسط مأموران اطلاعات به او تزریق شده است. این تجربه تلخ، اکنون با تهدید جدید انتقال به بیمارستان روانی بار دیگر تکرار شده و نگرانی‌های جدی درباره سلامت و امنیت او را افزایش داده است.

شرایط زندان و وضعیت سلامتی

زندان قرچک ورامین، که به‌عنوان یکی از بدترین زندان‌های ایران شناخته می‌شود، فاقد امکانات درمانی کافی است. گزارش‌های متعدد نشان می‌دهد که زندانیان این زندان از حداقل امکانات بهداشتی و پزشکی محروم‌اند.

الهه فولادی، به‌دلیل بیماری قلبی و فشارهای ناشی از حبس طولانی‌مدت، نیازمند مراقبت‌های پزشکی منظم است. با این حال، مقامات قضایی نه‌تنها اقدامی برای درمان او انجام نداده‌اند بلکه با اعمال فشارهای روانی و تصمیم به انتقال اجباری به بیمارستان روانی، وضعیت جسمی و روانی‌اش را بیش از پیش بحرانی کرده‌اند.

واکنش فعالان حقوق بشر

فعالان و نهادهای حقوق بشری انتقال اجباری زندانیان سیاسی به مراکز روانپزشکی را نوعی شکنجه سفید توصیف کرده‌اند. به باور آنان، این روش به‌جای مجازات‌های فیزیکی مستقیم، سلامت روانی و هویت فرد را هدف قرار می‌دهد و نوعی از خشونت سازمان‌یافته حکومتی است.

در مورد الهه فولادی نیز این اقدام به‌عنوان بخشی از الگوی گسترده فشار بر زنان زندانی سیاسی ارزیابی می‌شود. مشابه این روش پیش‌تر علیه شماری از دیگر زندانیان سیاسی نیز اعمال شده و با اعتراض گسترده نهادهای بین‌المللی مواجه شده بود.

نقض حقوق بشر در پرونده الهه فولادی

پرونده الهه فولادی مصداقی روشن از نقض سیستماتیک حقوق بشر در ایران است. رفتار با این زندانی سیاسی، از بازداشت تا محکومیت و اکنون فشار برای انتقال اجباری به بیمارستان روانی، نشان می‌دهد که اصول بنیادین حقوق بشر بارها زیر پا گذاشته شده است. بر اساس اسناد بین‌المللی، موارد نقض شده به شرح زیر است:

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر (حق زندگی و امنیت): فشارهای جسمی و روانی و محرومیت از درمان پزشکی جان الهه فولادی را به‌طور مستقیم در معرض خطر قرار داده است.
ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر (ممنوعیت شکنجه): انتقال اجباری به بیمارستان روانی، استفاده از دستبند و پابند، و تهدید به تزریق داروهای ناشناخته مصداق شکنجه روانی و رفتار ظالمانه است.
ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر (ممنوعیت بازداشت خودسرانه): بازداشت اولیه و محکومیت الهه فولادی بدون طی روند دادرسی عادلانه نمونه‌ای از بازداشت و محاکمه غیرقانونی است.
ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (حق دادرسی عادلانه): دادگاه انقلاب بدون ارائه شواهد علنی و با استناد صرف به گزارش‌های امنیتی، حکمی سنگین علیه او صادر کرده است.
ماده ۱۲ میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی (حق بر سلامت): محرومیت از درمان مناسب برای بیماری قلبی و نگهداری در شرایط غیرانسانی زندان، نقض آشکار این حق اساسی است.

توطئه جدید علیه الهه فولادی نشان‌دهنده آن است که نهادهای امنیتی و قضایی ایران نه‌تنها به خواست خانواده‌ها و نگرانی‌های حقوق بشری بی‌توجه‌اند، بلکه با استفاده از ابزارهای پزشکی به‌عنوان ابزار سرکوب، سطح جدیدی از شکنجه را علیه زندانیان سیاسی اعمال می‌کنند.

سرنوشت این زندانی سیاسی ۴۷ ساله اکنون به یکی از نمادهای جدی نقض حقوق بشر در ایران تبدیل شده است.