اعدام ۷ زندانی از جمله یک زن در زندان‌های سنندج، اصفهان، کرمان، کاشان و اهواز

بنا بر تازه‌ترین گزارش‌ها، شمار اعدام‌ها در مهرماه به ۵۵ زندانی رسیده است. آماری که نشان می‌دهد روزانه بیش از ۶ نفر و هر ۴ ساعت یک زندانی در ایران اعدام شده است

کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۸ مهرماه ۱۴۰۴ – هفت زندانی از جمله یک زن در زندان‌های سنندج، اصفهان، کرمان، کاشان و اهواز اعدام شدند. به این ترتیب آمار زندانیان اعدام شده از ابتدای مهرماه تا کنون دستکم به ۵۵ زندانی رسیده است.

اعدام ۷ زندانی از جمله یک زن در زندان‌های سنندج، اصفهان، کرمان، کاشان و اهواز — مهران جعفری

اعدام محمود قیطرانی در زندان سنندج

سحرگاه سه‌شنبه ۸ مهرماه ۱۴۰۴، محمود قیطرانی در زندان سنندج اعدام شد. وی اهل روستای سنگ‌سفید از توابع مریوان بود. او ۴سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعـدام ۳زندانی از جمله یک زن در زندان اصفهان

بامداد دوشنبه ۷ مهرماه ۱۴۰۴، سه زندانی از جمله یک زن در زندان اصفهان اعـدام شدند. هویت زندانیان به شرح زیر است:

ـ محمدرضا محمدی برنجگانی، ۲۹ساله، اهل اصفهان بود که از ۷ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ جیران ظاهری که از ۹ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ مهران جعفری نوگورانی، اهل باغشاد اصفهان که پیش‌تر به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شد بود.

اعـدام رضا شهلائی نیا در زندان کرمان

صبحگاه یک‌شنبه ۶ مهرماه ۱۴۰۴، رضا شهلائی‌نیا در زندان کرمان اعـدام شد. وی فرزند احمد و اهل قروه بود و پیشتر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام کورش سعادتی در زندان کاشان

سحرگاه یک‌شنبه ۶ مهرماه ۱۴۰۴، کورش سعادتی در زندان کاشان اعـدام شد. وی ۲۶ساله، اهل لاهیجان بود.

اعـدام جهان هوشمند در زندان سپیدار اهواز

بامداد چهارشنبه ۲ مهرماه ۱۴۰۴ جهان هوشمند در زندان سپیدار اهواز اعـدام شد. وی ۳۶ساله، اهل دزفول بود و از ۶سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.