اعدام ۷زندانی در زندان‌های کرمانشاه، گنبدکاووس، زنجان، بجنورد، سمنان ، نهاوند و قزوین

اعدام‌های گسترده را می‌توان نشانه‌ای از هراس حاکمیت از جنبش‌های پی‌درپی اعتراضی دانست؛ جامعه‌ای که در مسیر تغییر قرار گرفته و از مطالبه آزادی عقب ننشسته است

کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۹ آبان‌ماه ۱۴۰۴، هفت زندانی در زندان‌های کرمانشاه، گنبدکاووس، زنجان، بجنورد، سمنان، نهاوند و قزوین اعدام شدند. این اعدام‌ها در بازه زمانی دوشنبه ۵ آبان تا پنج‌شنبه ۸ آبان‌ماه ۱۴۰۴، اجرایی شده است.

اعدام سعید پیری در زندان دیزل‌آ‌باد کرمانشاه

صبحگاه پنج‌شنبه ۸ آبان سعید پیری در زندان کرمانشاه اعدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.

اعدام میلاد کوبش در زندان گنبدکاووس

‌بامداد چهارشنبه ۷ آبان‌ماه ۱۴۰۴، میلاد کوبش در زندان گنبدکاووس اعدام شد. وی پیشتر به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود. خبر اعدام هم پرونده‌ای وی به نام محمد توغدری پیش از این توسط کانون حقوق بشر ایران، منتشر شده بود.

اعدام مجید شاه‌پسندی در زندان زنجان

سحرگاه چهارشنبه ۷ آبان‌ماه ۱۴۰۴، مجید شاه‌پسندی در زندان زنجان اعدام شد. وی ۳۵ ساله و اهل زنجان بود. او پیش از دستگیری در یک کارخانه مشغول به کار بود. اتهام این زندانی در ارتباط با مواد مخدر عنوان شده است.

اعـدام علی صفاری در زندان بجنورد

صبحگاه سه‌شنبه ۶ آبان‌ماه ۱۴۰۴، علی صفاری در زندان بجنورد اعـدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.

اعـدام حبیب خانی در زندان قزوین

بامداد دوشنبه ۵ آبان‌ماه ۱۴۰۴، حبیب خانی در زندان قزوین اعـدام شد. وی اهل کرج و ناشنوا بود. اتهام این زندانی در ارتباط با مواد مخدر عنوان شده است.

اعـدام حسینعلی منتظری در زندان سمنان

سحرگاه دوشنبه ۵ آبان‌ماه ۱۴۰۴، حسینعلی منتظری در زندان سمنان اعـدام شد. وی اهل پاکدشت بود. اتهام این زندانی در ارتباط با مواد مخدر عنوان شده است.

اعـدام ملک‌علی امینی در زندان نهاوند

صبحگاه دوشنبه ۵ آبان‌ماه ۱۴۰۴، ملک علی امینی در زندان نهاوند اعـدام شد. وی پیشتر به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

• مرضیه فارسی؛ تشدید و گسترش سرطان و بیماری قلبی به دلیل عدم رسیدگی در زندان اوین
• نامه مسعود بیدریغ، بوکسور گیلانی از پشت میله‌های زندان: سوگندی برای آزادی

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک