اعدام ۷زندانی از جمله یک زن در زندان‌های قزوین، اراک، شیراز و زنجان

بنا بر تازه‌ترین گزارش‌ها، شمار اعدام‌ها در مهرماه به ۹۴ زندانی رسیده است. آماری که نشان می‌دهد روزانه بیش از ۷ نفر و هر ۳ ساعت یک زندانی در ایران اعدام شده است

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۱۳مهرماه ۱۴۰۴، هفت زندانی از جمله یک زن در زندان‌های قزوین، اراک، شیراز و زنجان اعدام شدند. به این ترتیب آمار زندانیان اعدام شده به ۹۴ زندانی رسیده است.

اعدام محسن برزگر در زندان قزوین

بامداد یک‌شنبه ۱۳ مهرماه ۱۴۰۴، محسن برزگر در زندان قزوین اعدام شد. اتهام این زندانی در ارتباط با مواد مخدر عنوان شده است.

اعدام بهمن رحیمی در زندان اراک

سحرگاه یک‌شنبه ۱۳ مهرماه ۱۴۰۴، بهمن رحیمی در زندان اراک اعدام شد. وی پیشتر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام ۷زندانی از جمله یک زن در زندان‌های قزوین، اراک، شیراز و زنجان — جهانبخش رخشانی

اعدام ۳زندانی در زندان عادل‌آباد شیراز

صبحگاه یک‌شنبه ۱۳ مهرماه ۳زندانی در زندان عادل‌آباد اعدام شدند. هویت این زندانیان به شرح زیر است:

ـ جهانبخش رخشانی، ۵۲ ساله، اهل روستای چاهکی از توابع رودبار کرمان، پدر ۲فرزند. وی هفت سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

ـ فرزاد رسول‌پور، ۴۰ ساله، اهل رشت که ۴ سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت شده بود.

ـ محمد سلطانپور، ۳۶ ساله اهل شیراز، که ۵ سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت شده بود

اعـدام ۲زندانی از جمله یک زن در زندان زنجان

بامداد چهارشنبه ۲ مهرماه ۱۴۰۴، دو زندانی از جمله یک زن در زندان زنجان اعـدام شدند. هویت این زندانیان به شرح زیر است:

ـ رویا عباس‌زاده، ۲۵ساله، اهل روستایی بین تاکستان و زنجان. وی ۴سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود

ـ خسرو مرادلو، ۲۷ ساله، اهل زنجان، پدر یک کودک خردسال. وی ۲سال و ۹ ماه پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود. او پیش از بازداشت راننده بود و تا آخرین لحظه منکر اتهام عنوان شده بود.

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.