اعدام ۱۸زندانی در زندان‌های قزلحصار کرج، چابهار، ایلام، ساوه، الیگودرز، کرمان، اهواز، قزوین، زنجان، دامغان، بجنورد و اراک

به‌گفته‌ی ناظران بین‌المللی، افزایش اعدام‌ها در ایران نشانه‌ی آشکار بحران درونی حاکمیت و هراس آن از جامعه‌ای است که به‌دنبال تغییر ساختارهای سرکوبگر و دستیابی به آزادی است

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۱‌‌ آبان‌ماه ۱۴۰۴ – هجده زندانی در زندان‌های زندان‌های قزلحصار کرج، ساوه، چابهار، ایلام، الیگودرز، کرمان، اهواز، قزوین، زنجان، دامغان، بجنورد و اراک اعدام شدند. این اعدام‌ها در بازه زمانی یک‌شنبه ۱۸ تا چهارشنبه ۲۱‌آبان بوده است.

اعدام ۴زندانی در زندان قزلحصار کرج

بامداد چهارشنبه ۲۱ آبان‌ماه ۱۴۰۴، چهار زندانی در زندان قزلحصار کرج اعدام شدند. اسامی سه تن از زندانیان به شرح زیر است:

ـ علی حیدری، ۲۸ ساله، اهل تهران

ـ سروش حق پناه

ـ علی کاظمیان

اتهام این زندانیان قتل عنوان شده است. هویت نفر چهارم در دست بررسی است.

اعـدام ۳زندانی در زندان ایلام

طی روزهای یک‌شنبه ۱۸ و چهارشنبه ۲۱ آبان دو زندانی در زندان ایلام اعـدام شدند.

ـ سحرگاه چهار‌شنبه ۲۱ آبان‌ماه ۱۴۰۴، یعقوب دچی در زندان ایلام اعـدام شد. وی ۲۸ ساله، اهل دشت‌عباس بود که ۳ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

ـ صبحگاه یک‌شنبه ۱۸ آبان‌ماه ۱۴۰۴، دو زندانی در زندان ایلام اعـدام شدند. هویت این زندانیان به شرح زیر است:

ـ سامان مرادی، وی ۲سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

ـ داریوش امینی، وی ۵سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

‌اعدام نظام سعیدی در زندان کرمان

بامدادچهارشنبه ۲۱ آبان‌ماه ۱۴۰۴، نظام سعیدی در زندان کرمان اعدام شد. وی پیشتر به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام مهدی مریدی در زندان الیگودرز

سحرگاه چهارشنبه ۲۱ آبان‌ماه ۱۴۰۴، مهدی مریدی در زندان الیگودرز اعدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.

اعدام بهزاد زیدی در زندان زنجان

صبحگاه دوشنبه ۱۹ آبان‌‌ماه ۱۴۰۴،‌ بهزاد زیدی در زندان زنجان اعدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.

اعـدام امید بقلانی در زندان سپیدار اهواز

بامداد سه‌شنبه ۲۰ آبان‌‌ماه ۱۴۰۴، امید بقلانی در زندان سپیدار اهواز اعـدام شد. اتهام وی قتل عنوان شده است.

اعـدام ۲زندانی در زندان قزوین

سحرگاه دوشنبه ۱۹ آبان‌‌ماه ۱۴۰۴، دو زندانی در زندان قزوین اعـدام شدند. نام یکی از زندانیان شهریار نامی می‌باشد. هویت زندانی دوم در دست بررسی است. این دو زندانی پیش‌تر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام نوشاد موسوی در زندان چابهار

صبحگاه دوشنبه ۱۹ آبان‌‌ماه ۱۴۰۴، نوشاد موسوی در زندان چابهار اعـدام شد. اتهام این زندانی قتل عنوان شده است.

اعـدام یک زندانی در زندان دامغان

بامداد دوشنبه ۱۹ آبان‌‌ماه ۱۴۰۴،‌یک زندانی با نام خانوادگی قاسمی در زندان دامغان اعـدام شد. وی پیش‌تر به اتهام قتل بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام شهاب ناظمی در زندان بجنورد

اعدام ۱۷زندانی در زندان‌های قزلحصار کرج، چابهار، ایلام، الیگودرز، کرمان، اهواز، قزوین، زنجان، دامغان، بجنورد و اراک — کامران افشاری

سحرگاه دوشنبه ۱۹ آبان‌ماه ۱۴۰۴، شهاب ناظمی در زندان بجنورد اعـدام شد. اتهام این زندانی در ارتباط با مواد مخدر عنوان شده است.

اعـدام کامران افشاری در زندان اراک

صبحگاه یک‌شنبه ۱۸ آبان‌ماه ۱۴۰۴، کامران افشاری در زندان اراک اعـدام شد. وی اهل ملایر و کارمند اداره راه‌آهن بود که ۲.۵ سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعدام محمد حائری در زندان ساوه

بامداد یک‌شنبه ۱۸ آبان‌ماه ۱۴۰۴، محمد حائری در زندان ساوه اعدام شد. اتهام وی قتل عنوان شده است.

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.