۲۷ژانویه روز جهانی یادبود هولوکاست
۱۹ سال پیش در اول نوامبر سال ۲۰۰۵، مجمع عمومی سازمان ملل متحد با صدور قطعنامهای که با اجماع اعضا به تصویب رسید انکار هولوکاست را غیر قابل پذیرش دانسته و ۲۷ ژانویه را به منظور یادبود قربانیان آن فاجعه، روز جهانی یادبود هولوکاست نامگذاری کرد.
۷۹ سال پیش در ۲۷ ژانویه ۱۹۴۵، نیروهای شوروی وارد اردوگاه آشوویتس در لهستان شدند. از یک میلیون و ۳۰۰ هزار زندانی، چند هزار بیشتر باقی نمانده بودند. جسدهای متحرکی که فقط پوستی بر استخوان داشتند و باور نمیکردند نازیها رفتهاند.
روزی که یادآور کشتار یهودیان توسط آلمان نازی و هیلتر جنایتکار میباشد که طی آن میلیونها انسان، کودک، زن و مرد فقط به خاطر آنکه نازیها نژاد آنها را نمیپسندیدند، جان خود را از دست دادند.
اطلاق هولوکاست

هولوکاست به کل فرآیند کشتار جمعی یهودیان گفته میشود که در فاصله سالهای ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ اتفاق افتاده که کشتار در اتاقهای گاز و کورههای آدمسوزی و تیربارانهای جمعی و مرگ بر اثر قحطی و یا در مسیر سخت رسیدن به اردوگاههای کار اجباری و غیره را شامل میشود.
در این نسلکشی قریب به ۶ میلیون یهودی یعنی ۶۵ درصد یهودیان اروپا و ۴۰ درصد کل یهودیان جهان توسط آلمان نازی کشته شدند. زمینههای این کشتار پس از به قدرت رسیدن هیتلر در سال ۱۹۳۳ در آلمان شروع شد. برنامه آزار و تحقیر یهودیان با تصویب قانون نورنبرگ در سال ۱۹۳۵ جنبه قانونی پیدا کرد و یهودیان از بسیاری حقوق مدنی و شهروندی خود محروم شدند.
روند شکلگیری هولوکاست چگونه بود؟
سیاست پیگرد یهودیان در آلمان از ۱۹۳۳ با به قدرت رسیدن هیتلر گام به گام عملی شد و هر چه زمان بیشتری گذشت، بر شدت این پیگرد افزوده شد. در واقع رژیم نازی با پیگرد داخلی یهودیان آلمان، این سیاست را آغاز و با شروع جنگ جهانی دوم، این پدیده را به بیرون از مرزهای آلمان نیز گسترش داد. این روند را میتوان در ۴ مرحله زیر از یکدیگر متمایز کرد.
۱ـ مرحله محدود کردن حقوق یهودیان آلمان و بیرون راندن آنان از پستهای دولتی و شغلهای آزاد
۲ـ مرحله سلب مالکیت و مصادرهی داراییهای آنها در سراسر آلمان
۳ـ مرحله تشکیل «گتوها» برای یهودیان اروپا پس از آغاز جنگ جهانی دوم، سپس انتقال آنان به اردوگاههای کار اجباری
۴ـ مرحله کشتار منظم، برنامهریزی شده و پیگیر آنان در اردوگاههای مرگ، از طریق گاز سمی و سوزاندن اجساد قربانیان در کورههای آدمسوزی و …
علت کشتار جمعی یهودیان توسط هیتلر
انگیزه اصلی نازیها در این کشتار و ایجاد هولوکاست به شکل کامل ایدئولوژیک بود که ریشه در جهان خیالی تصور آنها و ایدئولوژی برتری جویی نژادیها داشت.
منطقی که همه دیکتاتورها در سراسر دنیا و در طول تاریخ از آن پیروی کرده و میکنند. آنها از یک سو با ایجاد یک دشمن مخوف و موهوم و خیالی که باید به هر ترتیبی نفی و نابود شود و از طرف دیگر چیزی که باید جایگزین آن گردد برجسته و تبلیغ میشود. مانند نژاد برتر، عقیده و مرام برتر، ایجاد جامعه و جهان برتر و…
این چنین، نیروها و ماشین جنگیشان دینامیزم و انگیزه کشتار پیدا کرده و هر جنایتی برای آنها مشروع و قابل توجیه میشود.
ایجاد اردوگاههای مرگ

یکی از ویژگیهای منحصربه فرد هولوکاست، ایجاد اردوگاههای ویژه کشتارجمعی هدفمند مردم است. پیش از این، هیچ مکانی در جهان که مشخصاً برای کشتار جمعی انسانها ساخته شده باشد، وجود نداشت. این اردوگاهها همگی در لهستان بودند و شامل: اردوگاههای آشویتس، بلزک، خلمنو، مایدانک، مالی تروستنتس، سوبیبور، و تربلینکا میشدند. که آشویتس اصلی ترین آنها به حساب میآمد
نگاهی به آمار و ارقام قربانیان هولوکاست
همه بررسیهای معتبر، حکایت از آن دارند که بین ۵ تا ۶ میلیون یهودی در جریان هولوکاست کشته شدهاند. بیشترین آنها از کشورهای لهستان ( بیش از ۲میلیون )، اتحاد جماهیر شوروی ( بیش از ۲میلیون ) و مجارستان ( بیش از نیم میلیون ) بودند.
به این ترتیب، از ۵۰میلیون نفری که در سراسر جهان درجریان جنگ کشته شدند، قریب به ۶ میلیون آنها را قربانیان هولوکاست تشکیل میدهد.

تشکیل دادگاه برای جنایتکاران هولوکاست
در سال ۱۹۴۶ دادگاه نورنبرگ در آلمان توسط متفقین تشکیل شد. ۲۴ افسر ارتش نازی در این دادگاه محاکمه شدند. در کیفرخواستهای نورنبرگ، برای اولین بار در حقوق بینالملل، مفهوم «نسلکشی» به کار گرفته شد و اقدام برای «نابودی گروههای نژادی، قومی، مذهبی و ملی»، جنایت جنگی محسوب شد.
یکی از جنایتکاران این نسلکشی آدلف آیشمان بود. وی ۱۹۶۰ در آرژانتین دستگیر، در سال ۱۹۶۱ محاکمه و در سال ۱۹۶۲ به مجازات رسید.
در سالهای اخیر در ژوئیه ۲۰۱۵ یک دادگاه آلمان نگهبان سابق آشوویتس را در ۹۴ سالگی محاکمه کرد. اکتبر ۲۰۲۱ هم یک سرباز اردوگاه زاخسنهاوزن به عنوان مسنترین زندانی نازی دردادگاه محاکمه شد.
تاکنون دولت آلمان و برخی شرکتهای آلمانی و فرانسوی غرامتهای هنگفت به بازماندگان هولوکاست پرداخت کردهاند. آلمان غربی بیش از یک میلیارد و شرکتهایی مانند BMW، دویچه بانک، فورد، اویل، زیمنس، فولکس واگن و شرکت راه دولتی فرانسه قریب به ۵ میلیارد غرامت به بازماندگان قربانیان پرداخته کردهاند.
نتیجهگیریها :
۱ . کشتارها و نسل کشیها همواره با توجیهاتی از قبیل برتری نژادی یا ملی یا دینی و … صورت میگیرد اما هدف اصلی آن قدرتطلبی و حفظ و گسترش آن میباشد. همانند نسلکشی خمینی در سال ۶۷ که ۳۰هزار زندانی را در کمتر از ۲ماه تنها به خاطر اعتقاداتشان به قتل رساند که بدون تردید این نسلکشی را میتوان هولوکاست ایران نامید.
بنابراین اینگونه کشتارها با هر اسم و هر عنوانی که باشد محکوم و غیرقابل قبول و جنایت نابخشودنی محسوب میشود.
۲ . مرتکبین این گونه جنایتات دیر یا زود به پای میز محاکمه کشیده شده و یا کشیده خواهند شد. کما اینکه در باره جنایتکاران هولوکاست این عدالت و دادخواهی انجام شد. در باره کشتار و قتلعام سال ۶۷ در ایران نیز به یقین یک روز همانند حمید نوری که در دادگاه سوئد به محاکمه کشیده شد این محاکمهها اجرا خواهد شد.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک








Discussion about this post