مرگ احمد ناصری زندانی سپیدار اهواز؛ انتقال دیرهنگام علت اصلی مرگ

خانواده ناصری و زندانیان هم‌بند او با قاطعیت اعلام کرده‌اند که احمد ناصری هیچ اقدام به خودکشی نکرده و مرگ او نتیجه مستقیم بی‌توجهی عمدی، انتقال دیرهنگام و سهل‌انگاری پزشکی در زندان سپیدار است

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۲ آذرماه ۱۴۰۴ – احمد ناصری، زندانی ۳۶ ساله عرب از اهواز، پس از یک هفته بی‌هوشی و عدم انتقال به‌موقع به بیمارستان، در حالی جان باخت که مسئولان زندان سپیدار ادعای «خودکشی» مطرح کرده‌اند؛ ادعایی که خانواده و هم‌بندی‌های وی آن را قویاً رد می‌کنند.

احمد ناصری، زندانی ۳۶ ساله زندان سپیدار اهواز، بعدازظهر روز شنبه اول آذر ۱۴۰۴ در بیمارستان خمینی اهواز جان خود را از دست داد. او زمانی به بیمارستان منتقل شد که در کما بود و وضعیت سلامتی‌اش به مرحله بحرانی رسیده بود.

این زندانی که متأهل و پدر سه دختر کوچک بود، در کوی حرشه (گامیش‌آباد) واقع در مسیر کوت عبدالله در جنوب شرقی اهواز زندگی می‌کرد. احمد ناصری در مردادماه ۱۴۰۴ به اتهام «شرکت در نزاع دسته‌جمعی» توسط مأموران انتظامی بازداشت و به زندان سپیدار منتقل شده بود.

وخامت حال احمد ناصری در زندان سپیدار اهواز، تلاش برای پنهان کردن قصور پزشکی — وخامت حال احمد ناصری در زندان سپیدار اهواز

انتقال دیرهنگام علت اصلی مرگ

به گفته شاهدان و خانواده او، ناصری حدود یک هفته پیش به‌شدت بیمار شد و بیش از سه ساعت بیهوش روی زمین بند زندان افتاده بود، اما مأموران زندان از انتقال فوری او به بیمارستان خودداری کرده و حتی به درخواست‌ها و فریادهای هم‌بندی‌ها هیچ توجهی نکرده‌اند.

تنها پس از پیگیری‌های مداوم و حضور فیزیکی خانواده در زندان، احمد ناصری روز دوشنبه ۲۶ آبان به بیمارستان امام اهواز منتقل شد و مستقیماً به بخش مراقبت‌های ویژه (ICU) رفت. با این حال، به دلیل تأخیر طولانی در درمان، او به کما رفته بود و امروز جان خود را از دست داد.

تهدید همسر احمد ناصری در پی وخامت حال او در زندان سپیدار — احمد ناصری

رد ادعای خودکشی توسط خانواده و هم‌بندی‌های احمد ناصری

خانواده ناصری و زندانیان هم‌بند او با قاطعیت اعلام کرده‌اند که احمد ناصری هیچ اقدام به خودکشی نکرده و مرگ او نتیجه مستقیم بی‌توجهی عمدی، انتقال دیرهنگام و سهل‌انگاری پزشکی در زندان سپیدار است. این در حالی است که مسئولان زندان در ابتدا مدعی «خودکشی» شده بودند؛ ادعایی که از سوی نزدیکان احمد «دروغ و تلاش برای سرپوش گذاشتن بر قصور پزشکی» توصیف شده است.

طبق گزارش‌ها، مقامات امنیتی و مسئولان زندان سپیدار پس از مرگ این زندانی، بر خانواده او فشار شدیدی وارد کرده‌اند تا از شکایت رسمی و پیگیری قضایی علیه زندان صرف‌نظر کنند.

تا زمان انتشار این خبر، هیچگونه توضیح یا واکنش رسمی از سوی اداره کل زندان‌های خوزستان یا قوه قضائیه درباره این مرگ مشکوک و نحوه رسیدگی به وضعیت این زندانی اعلام نشده است.

ابهام‌ها و مطالبه پاسخگویی

پرونده احمد ناصری اکنون با پرسش‌های جدی مواجه است: چرا انتقال او به بیمارستان به‌موقع انجام نشد؟ چه زمانی مسئولان زندان متوجه وخامت حال او شدند؟ و چرا روایت «خودکشی» بدون ارائه هیچ مدرک یا شاهدی مطرح شده است؟

خانواده ناصری خواستار بررسی مستقل و شفاف ماجرا شده‌اند و تأکید دارند که «قصور درمانی و بی‌توجهی عامدانه» باید مورد رسیدگی قرار گیرد.

گزارش‌های محلی نیز هشدار می‌دهد که اگر روند فعلی بی‌تفاوتی به وضعیت جسمی زندانیان ادامه یابد، احتمال تکرار چنین فجایعی در زندان‌های کشور بیشتر خواهد شد.

نقض قوانین حقوق بشر در عدم رسیدگی به بیماری احمد ناصری

بی‌توجهی به وضعیت درمانی زندانیان و پنهان‌کاری درباره علت وخامت حال آنان، نقض جدی حقوق بنیادین انسانی است و مسئولیت مستقیم آن بر عهده مقامات زندان و نهادهای امنیتی است.

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر – حق حیات: محروم‌کردن زندانی بیمار از درمان فوری، جان او را در خطر جدی قرار می‌دهد.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر – منع شکنجه و رفتار غیرانسانی: نادیده‌گرفتن بیماری و رنج زندانی نوعی رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است.

ماده ۷ میثاق حقوق مدنی و سیاسی – منع شکنجه: محرومیت از مراقبت پزشکی ضروری برای زندانی، مصداق شکنجه و آزار روانی و جسمی محسوب می‌شود.

قواعد نلسون ماندلا – حق درمان زندانیان: مسئولان زندان موظف به انتقال فوری زندانی بیمار به مراکز درمانی هستند و کوتاهی در این وظیفه نقض مستقیم استانداردهای بین‌المللی است.