پیش از این کوروش جلیل در مهر ۱۴۰۲، توسط شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری ۲ شهرستان بویراحمد به اتهام «تجمع غیرقانونی»، «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به خامنهای» به ۳سال زندان محکوم شده بود
به گزارش کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۲۵آبانماه ۱۴۰۳، شعبه اول دادگاه انقلاب یاسوج کوروش جلیل را به یک سال زندان محکوم کرد. کوروش جلیل، متولد ۱۳۶۰، اهل یاسوج، به اتهام «تبلیغ علیه نظام» توسط شعبه اول دادگاه انقلاب یاسوج به ریاست قاضی اکبر پرندوار به یک سال زندان محکوم شد. این حکم روز ۲۲ آبان ۱۴۰۳، به وی ابلاغ شد.
کوروش جلیل در مهر ۱۴۰۲، توسط شعبه ۱۰۱ دادگاه کیفری ۲ شهرستان بویراحمد به اتهام «تجمع غیرقانونی»، «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به خامنهای و اهانت به مقدسات از طریق اینستاگرام» به ۳سال زندان محکوم شد.
روز ۵ آذر ۱۴۰۲، جلسه دادگاه رسیدگی به قسمت دیگری از پرونده وی به اتهامات «تبلیغ علیه نظام» و «نشر اکاذیب رایانهای به قصد تشویش اذهان عمومی» در شعبه ۱۰۸ دادگاه کیفری ۲ شهرستان بویراحمد برگزار میشود.
کوروش جلیل فرزند اردشیر، متولد ۱۳۶۰ و اهل یاسوج است.
کوروش جلیل در تاریخ ۴ خرداد ۱۴۰۲، ، توسط نیروهای اداره اطلاعات یاسوج دستگیر و پس از چند روز از بازداشتگاه به زندان یاسوج منتقل شد. او سپس یک ماه بعد در تاریخ ۴ تیر با قرار کفالت از زندان یاسوج آزاد شد.
او پیش از این سابقه چند بار بازداشت در سال ۱۴۰۱، همزمان با قیام سراسری ۱۴۰۱ داشته است.
کوروش جلیل، فرزند اردشیر و متولد ۱۳۶۰، پیش از این نیز از بابت فعالیت های خود سابقه بازداشت و برخوردهای قضایی را داشته است.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
بازداشت معترضان به وضعیت موجود در ایران نقض چندین ماده از قوانین حقوق بشر بینالمللی است. این قوانین بینالمللی در اسناد مختلفی، از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، به صراحت بیان شدهاند. برخی از موارد نقض قوانین حقوق بشر در رابطه با این موضوع به شرح زیر است:
حق آزادی بیان و عقیده:
طبق ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد عقاید خود را بهطور آزادانه بیان کند، و این حق شامل آزادی جستوجو، دریافت و انتشار اطلاعات و ایدهها، بدون مداخله از سوی مقامات دولتی است. بازداشت معترضان به دلیل ابراز عقیده، نقض آشکار این حق است.
حق آزادی تجمع مسالمتآمیز:
ماده ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۲۱ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی بر حق مردم برای تجمع مسالمتآمیز تأکید دارند. بازداشت و سرکوب معترضان مسالمتآمیز، نقض این حق محسوب میشود.
ممنوعیت شکنجه و رفتارهای غیرانسانی:
ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۷ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی شکنجه و رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز را ممنوع کرده است. گزارشهای زیادی از شکنجه و بدرفتاری با معترضان بازداشتشده در ایران وجود دارد که نقض این ماده را نشان میدهد.
حق دادرسی عادلانه:
طبق ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۴ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد که پروندهاش در دادگاهی عادلانه، علنی و توسط یک دادگاه مستقل و بیطرف بررسی شود. در بسیاری از موارد، معترضان در ایران بدون دسترسی به وکیل و محاکمه عادلانه بازداشت و محکوم میشوند، که این امر نقض این حق است.
حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی:
ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح میکند که هر فردی حق دارد از زندگی، آزادی و امنیت شخصی برخوردار باشد. بازداشتهای خودسرانه و بدون دلیل قانونی از سوی مقامات، نقض این حق اساسی است.
در مجموع، سرکوب و زندانی کردن معترضان در ایران نقض صریح چندین ماده از اسناد بینالمللی حقوق بشری محسوب میشود و این اقدامات از سوی نهادهای حقوق بشری بینالمللی بهشدت مورد انتقاد قرار گرفته است.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک