اعتصاب غذای زندانیان قزلحصار؛حمایت زندانیان سیاسی بند ۷ اوین از اعتصاب غذای قزلحصار

اعتصاب غذای زندانیان در زندان قزلحصار و بیانیه حمایتی زندانیان سیاسی بند ۷ اوین، در بستری از جنبش سراسری «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» شکل گرفته است

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۲۳ مهرماه ۱۴۰۴ -در ادامه موج اعتراضات به اعدام‌های گسترده در ایران، زندانیان سیاسی بند ۷ زندان اوین با انتشار بیانیه‌ای، حمایت خود را از اعتصاب غذای زندانیان محکوم به اعدام در زندان قزلحصار اعلام کردند. این اقدام، که هم‌زمان با نودمین هفته از کارزار سراسری «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» انجام شده، نشانه‌ای از همبستگی میان زندانیان سیاسی در نقاط مختلف کشور و گسترش جنبش مخالفت با مجازات اعدام است.

در این بیانیه، زندانیان اوین ضمن تأکید بر اینکه اعدام «حکمی ظالمانه و غیرانسانی» است، خواستار لغو فوری این مجازات و توقف چرخه خشونت حکومتی شدند. آنان همچنین از مردم ایران خواستند تا در کنار خانواده‌های زندانیان قزلحصار بایستند و با فریاد «نه به اعدام» در خیابان‌ها، صدای معترضان درون زندان‌ها باشند.

تجمع خانواده‌ها مقابل زندان قزلحصار؛ با فریاد «نه به اعدام»

پیوند اعتراضات درون و بیرون زندان

اعتصاب زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار در روزهای اخیر با واکنش‌های گسترده‌ای از سوی فعالان سیاسی

و خانواده‌های زندانیان روبه‌رو شده است. اکنون، پیوستن صدای بند ۷ اوین به این اعتراض، نشانه‌ای از اتحاد و پایداری جریان مخالف اعدام درون زندان‌هاست.
به گفته ناظران، این نخستین بار در ماه‌های اخیر است که زندانیان سیاسی اوین به شکل رسمی و جمعی از حرکت اعتراضی دیگر زندانیان حمایت می‌کنند؛ اقدامی که می‌تواند به تداوم اعتراضات و افزایش حساسیت افکار عمومی نسبت به وضعیت زندانیان زیر حکم اعدام منجر شود.

متن کامل بیانیه زندانیان سیاسی بند ۷ زندان اوین

حمایت زندانیان سیاسی بند ۷ اوین از اعتصاب زندانیان واحد ۲ قزلحصار

ما جمعی از زندانیان سیاسی بند ۷ اوین، حمایت خود را از خواسته بر حق زندانیان زیر حکم اعدام در واحد ۲ زندان قزلحصار اعلام می‌کنیم. حکم ظالمانه اعدام باید ملغی گردد.
ما پشتیبانی خود را از این زندانیان که فرزندان و هم‌وطنان ما هستند ابراز می‌داریم.

از مردم عزیزمان در همه شهرها می‌خواهیم که در حمایت از زندانیان اعتصابی قزلحصار و برای لغو حکم اعدام، با هر وسیله‌ای که دارند خود را به جلوی زندان قزلحصار برسانند و همراه با خانواده زندانیان از لغو حکم اعدام حمایت کنند؛ یا با فریاد «نه به اعدام» در هر شهر و خیابان، جلوی اجرای این حکم ظالمانه را بایستند.

جمعی از زندانیان سیاسی بند ۷ زندان اوین
۲۲ مهر ۱۴۰۴

همبستگی انسانی در برابر خشونت ساختاری

این بیانیه بازتابی از احساس مسئولیت و همبستگی میان زندانیان سیاسی ایران است؛ انسان‌هایی که در شرایط دشوار و تحت فشار، همچنان از ارزش‌های انسانی و کرامت جان انسان‌ها دفاع می‌کنند.
اعتصاب غذای زندانیان قزلحصار و حمایت زندانیان اوین، بار دیگر نشان داد که جنبش مخالفت با اعدام از درون زندان‌ها به جامعه سرریز کرده است.

فعالان حقوق بشر می‌گویند چنین واکنش‌هایی بیانگر زنده بودن وجدان جمعی در برابر سرکوب است. آنان تأکید دارند که اعدام نه راه‌حل عدالت، بلکه ابزاری برای خاموش کردن صداهای معترض است.

صدای زندانیان سیاسی بند ۷ اوین، امروز پژواکی است از فریاد جمعی علیه خشونت حکومتی و نشانه‌ای از امید به آینده‌ای که در آن، انسان و کرامت او محور قانون و زندگی باشد.

نودمین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۵۲ زندان کشور — کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»

پیوند اعتصاب زندانیان با کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام»

اعتصاب غذای زندانیان در زندان قزلحصار و بیانیه حمایتی زندانیان سیاسی بند ۷ اوین، در بستری از جنبش سراسری «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» شکل گرفته است؛ کارزاری که طی بیش از نود هفته متوالی، به یکی از اصلی‌ترین نمادهای مقاومت مدنی در برابر مجازات مرگ در ایران بدل شده است. این کارزار از دل رنج خانواده‌های محکومان به اعدام و فعالان حقوق بشر برخاسته و به تدریج به مطالبه‌ای ملی و اجتماعی تبدیل شده است.

هم‌زمانی اعتراضات اخیر زندانیان با این کارزار، نه تنها نشانه همدلی میان زندان و جامعه است، بلکه نشان می‌دهد صدای «نه به اعدام» از دیوارهای زندان فراتر رفته و به فریادی جمعی علیه خشونت قضایی تبدیل شده است.

خانواده‌های زندانیان، کنشگران مدنی و مردم عادی در شهرهای مختلف هر هفته با برگزاری تجمعات کوچک، انتشار پیام‌ها در فضای مجازی و حضور نمادین در خیابان‌ها، این صدا را زنده نگه داشته‌اند. اکنون پیوستن زندانیان سیاسی اوین و قزلحصار به این حرکت، بُعد تازه‌ای از مقاومت مدنی را رقم زده است؛ مقاومتی که بر پایه انسانیت، همبستگی و مطالبه عدالت استوار است و خواهان پایان دادن به چرخه مرگ و خشونت در نظام قضایی ایران است.