وزارت اطلاعات مانع از انتقال زندانی سیاسی غلامحسین کلبی به زندان محل زادگاهش شده است
به گزارش کانون حقوق بشر ایران، پنجشنبه ۱۰ اسفند ماه ۱۴۰۲، غلامحسین کلبی، ۶۵ ساله، بیش از سی سال از عمر خود را در زندان های ایران گذرانیده است. او حدود ۷ سال در دهه شصت به اتهام هواداری از مجاهدین در زندان بود و دو ماه قبل از قتل عام ۶۷ از زندان آزاد شد.
او هم اکنون بیش از ۲۴ سال است که بدون یک روز مرخصی زندانی است و هم اکنون در زندان شیبان اهواز به سر می برد.
به گزارش منابع مطلع، آقای کلبی با بیماری های مختلفی از جمله چربی خون، بیماری عفونت گوش و عفونت دندان که با درد شدید همراه است، بدون رسیدگی درمانی مناسب درگیر است. او به دلیل عفونت گوش و عدم رسیدگی پزشکی، دچار ناشنوایی شده و همچنین به یک نوع بیماری پا مبتلا گردیده که انگشتانش بصورت عمیقی زخم می شوند. اما از رسیدگی پزشکی محروم است.
وی طی مدت زندان پدر، مادر، خواهر و برادرش را از دست داد. حال باقیمانده بستگان درجه یک او با وجود سن بالا و پیری قادر به رفت و آمد از ماهشهر به زندان شیبان اهواز برای ملاقات با او نیستند.
به گزارش این منبع، آقای کلبی بارها درخواست انتقال به زندان ماهشهر (شهر زادگاهش) و یا زندانی در تهران (شهری که پرونده اش در آن است) را کرده است. اما با وجود درخواست های متعدد و با وجود اینکه مسئولان زندان شیبان اهواز با انتقال او اعلام موافقت کرده اند، وزارت اطلاعات مانع از انتقال او شده اند.
بر اساس همین گزارش زندانی سیاسی غلامحسین کلبی هیچ راهی پیش رو ندارد و در صدد است که اعتصاب غذا کند.
همین منبع می افزاید: «زندانی سیاسی غلامحسین کلبی برای باری دیگر توسط ماموران حفاظت زندان احضار و از او خواسته شد که ندامت و ابراز پیشیمانی کند. اما او پاسخ منفی داده است.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای او و صدای همه زندانیان باشیم
زندانی سیاسی غلامحسین کلبیغلامحسین کلبی، متولد ۱۳۳۸ مجرد، اهل بندر ماهشهر، بیش از ۲۴ سال است که در زندانهای ایران بوده است. او از زندانیان سیاسی دهه ۶۰ می باشد که از سال ۶۰ تا ۶۶ مدت ۶ سال به اتهام هواداری از سازمان مجاهدین خلق در زندانهای جنوب ایران محبوس بود.
غلامحسین کلبی در تاریخ ۱۹ دی ماه سال ۷۹ برای دومین بار در شهرستان دزفول بازداشت شد.
غلامحسین کلبی پس از دستگیری به بازداشتگاه سپاه اهواز (زندان ششم سپاه اهواز) منتقل شد که مدت ۱۴ ماه در این بازداشتگاه زیر شکنجه و بازجویی بود. سپس به بند ۲۰۹ و پس از آن به بند ۳۵۰ زندان اوین منتقل گردید.
در سال ۱۳۸۱ به دلیل ارتباط با سازمان مجاهدین خلق به اتهام محاربه در شعبه ششم دادگاه انقلاب تهران محاکمه و به اعدام محکوم شد. غلامحسین کلبی اتهاماتش را قبول نکرد و گفت که اعترافاتش زیر فشار بوده است. در دادگاه تجدید نظر در دادگاه انقلاب استان تهران حکم اعدامش مجددا تایید شد. ولی در نهایت حکم وی به حبس ابد تقلیل پیدا کرد. به گفته یکی از اعضای خانواده این زندانی؛ غلامحسین کلبی حق گرفتن وکیل نداشت و دادگاه برای او یک وکیل تسخیری مشخص کرده بود.
در مهر ماه سال ۱۳۸۶ به درخواست خودش از بند ۳۵۰ زندان اوین به زندان ماهشهر (محل سکونت خانوادهاش) منتقل شد. پس از مدتی به زندان کارون اهواز منتقل گردید. در بهمن سال ۱۳۹۴ بعلت تعطیلی زندان کارون به زندان شیبان اهواز (مجتمع حرفه آموزی) منتقل گردید.
در سال ۹۴ خواهرش فوت کرد. اما به دلیل مخالفت اطلاعات از رفتن وی برای سوگواری خواهرش ممانعت به عمل آمد. در آبان ماه سال ۹۵ برادر وی بعنوان تنها عضو باقی مانده از خانوادهاش در راه زندان برای ملاقات حضوری با وی که پس از پنج سال تلاش موفق به اخذ آن شده بود، سکته کرد و فوت نمود. اما اجازه حضور در مراسم خاکسپاری برادرش را هم نیافت.
در اوائل مرداد ماه سال ۹۷ در اعتراض به عدم پاسخگویی مسئولان زندان به درخواست انتقالش به یکی از زندانهای تهران یا عادلآباد شیراز مدت ۲۰ روز در اعتصاب غذا بود.
در اردیبهشت ماه ۹۹، پس از شورش زندانیان در زندان شیبان در فروردین ماه ۹۹ با وجود اینکه وی هیچ دخالتی در این شورش نداشت و با وجود اطلاع مسئولان زندان از این موضوع، او را به انفرادی برده و بشدت تحت فشار قرار دادند.
در سال ۹۹ به دستور غلام نژاد رئیس حفاظت زندان، به طور تنبیهی به بند محکومان مواد مخدر منتقل شد و از امکاناتی چون سالن ورزش و فروشگاه، و تردد به اماکن عمومی زندان محروم شد.
ماموران وزارت اطلاعات هر چند وقت یکبار این زندانی سیاسی را احضار و او را تحت فشار قرار می دهند که مصاحبه تلویزیونی کرده و ابراز ندامت کند.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post