زندانی سیاسی سیامک امینی، انتقال به زندان جهت اجرای حکم

زندانی سیاسی سیامک امینی به سندروم بهجت که یک بیماری التهابی و خود‌ایمنی است مبتلا است. مقامات قضاییه حکومت بدون توجه به اینکه وی تحمل شرایط سخت زندان را ندارد وی را جهت اجرای حکم به زندان فرا خوانده‌اند

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۱۴مردادماه ۱۴۰۳، زندانی سیاسی سیامک امینی جهت اجرای حکم به زندان منتقل شده است. ماموران امنیتی در دی‌ماه ۱۴۰۲، منزل سیامک امینی را تفتیش و بازرسی کرده بودند. وی در پی ۳نوبت احضار به دادگاه در نهایت با قید وثیقه ۵۰۰ میلیون تومانی تا پایان مراحل دادرسی از زندان آزاد شده بود.

بر اساس حکمی که در تاریخ ۱۹اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳، در شعبه ۲۶دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری صادر شده، وی بابت اتهام اجتماع و تبانی و ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی و خارجی، به ۳سال حبس و از بابت تبلیغ علیه نظام به ۸ماه حبس تعزیزی با احتساب ایام بازداشت محکوم شد. وی در مجازات‌های تکمیلی، به منع عضویت در گروه‌ها، منع استفاده از تلفن هوشمند و منع خروج از کشور به مدت ۲سال محکوم شده است. طبق قانون تجمیع جرائم حکم ۳سال و ۶ماه و یک روز برای ایشان قابل اجرا است.

سیامک امینی ۶۳ساله، متاهل و ساکن تهران است.

زندانی سیاسی سیامک امینی به سندروم بهجت که یک بیماری التهابی و خود‌ایمنی است مبتلا است. مقامات قضاییه حکومت بدون توجه به اینکه وی تحمل شرایط سخت زندان را ندارد وی را جهت اجرای حکم به زندان فرا خوانده‌اند.

• اعدام ۳زندانی در زندان‌های تبریز و اصفهان
• زندانی سیاسی زینب جلالیان، تشدید بیماری به دلیل ادامه محرومیت از درمان

نقض قوانین جهانی حقوق بشر با زندانی کردن بیماران

زندانی کردن بیماران، به ویژه آن‌هایی که به بیماری‌های سخت مبتلا هستند، نقض آشکار اصول بنیادین منشور جهانی حقوق بشر است. این عمل نه تنها خلاف اصول انسانی و اخلاقی است، بلکه با بسیاری از مواد این منشور نیز مغایرت دارد.

برخی از مهم‌ترین موادی که با این عمل نقض می‌شوند، عبارتند از:

حق حیات (ماده ۳): این ماده به صراحت بیان می‌کند که هر فرد حق زندگی دارد. زندانی کردن بیمار به ویژه در شرایطی که دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب وجود نداشته باشد، این حق بنیادین را نقض می‌کند.

منع شکنجه و رفتار غیرانسانی (ماده ۵): این ماده هرگونه شکنجه یا رفتار یا مجازات بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز را ممنوع می‌کند. زندانی کردن بیمار در شرایط نامناسب و بدون دسترسی به مراقبت‌های پزشکی، می‌تواند نوعی شکنجه یا رفتار غیرانسانی محسوب شود.

اصل برابری (ماده ۷): این ماده بیان می‌کند که همه افراد برابر قانونند و حق دارند بدون تبعیض از حمایت برابر قانون برخوردار شوند. زندانی کردن بیمار به دلیل بیماری او، نوعی تبعیض محسوب می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک