شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان در بیانیهای از وضعیت تهران در روزهای جنگ سخن میگوید؛ شهری که همزمان با بمباران، گرانی شدید، فضای پادگانی و اضطراب دائمی شهروندان روبهروست
کانون حقوق بشر ایران، سهشنبه ۱۹ اسفندماه ۱۴۰۴ – شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان در بیانیهای درباره وضعیت تهران در روزهای جنگ، تصویری از زندگی مردم در شهری ارائه داده که به گفته این شورا زیر فشار همزمان بمباران، ناامنی، گرانی و فضای نظامی قرار گرفته است. در این بیانیه تأکید شده است که شهروندان در شرایطی زندگی میکنند که احساس بیپناهی و نگرانی از آینده در میان آنان به شدت گسترش یافته است.
روایت شورای هماهنگی فرهنگیان از تهران در روزهای جنگ
در بیانیه شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان آمده است:
«ده روز است که تهران، آن شهر همیشه بیدار، به سکوتی دلهرهآور فرو رفته است. خیابانها خالیتر از هر زمان دیگری است و کرکرهی مغازهها پایین کشیده شده. اینجا دیگر چرخ زندگی و اقتصاد نمیچرخد؛ تنها دغدغه، زنده ماندن تا صبح فرداست.»
در ادامه این بیانیه وضعیت شهر در روزهای جنگ چنین توصیف شده است:
«در روزهایی که مردم مضطرب بیش از هر چیزی به احساس امنیت و پناه نیاز دارند، چهره شهر به شکلی غریب پادگانی شده است. بر سر میدانها و چهارراههای اصلی، ماشینهای سرکوب و لولههای سنگین تیربارها خودنمایی میکنند. ایستوبازرسیهای متعدد در جایجای استان سایه سنگین رعب را بر سر همان اندک رهگذران خسته و نگران انداخته است؛ گویی پیش از آنکه نگران آسمان باشیم باید از خیابانهای شهر خودمان بترسیم.»
- فراخوان اجرای مصوبه ۲۱۱، آزادی زندانیان در پی حملات جنگی
- وضعیت اضطراری در زندان اوین؛ نگرانی درباره شرایط زندانیان و مطالبه آزادی آنها
- خامنهای کشته شد؛ رهبری که مرگ و نابودی را از خمینی به ارث برد
- اصابت موشک به دیوار زندان اوین؛ جان زندانیان در معرض خطر فوری
- تهدید به انتقال اجباری در زندان اوین؛ خانوادهها از فشار و اجبار بر زندانیان خبر دادند
- تشدید جنگ قدرت پس از مرگ خامنهای؛ مجتبی خامنهای در سایه جنگ جناحها به رهبری رسید
فشار اقتصادی در میانه جنگ
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان در بخش دیگری از بیانیه خود به دشواریهای اقتصادی مردم در روزهای جنگ اشاره کرده و نوشته است:
«زیر این آسمان پرالتهاب، سفرههای خالی جنگ خاموش دیگری به راه انداختهاند. در همین ده روز قیمت سادهترین بهانههای زنده ماندن مثل تخممرغ و سیبزمینی دو تا سه برابر شده است. رنج پدری که در میانه اضطراب جنگ توان خرید یک وعده غذای ساده برای خانوادهاش را ندارد کمتر از آوار بمبها نیست.»
در این بیانیه همچنین به مشکلات روزمره مردم در روزهای آغاز جنگ اشاره شده است:
«صفهای طویل پمپبنزین و نانواییها، بهویژه در روزهای نخست، به حجم فشارهای روزمره بر زندگی مردم افزوده است.»
شبهای پراضطراب و ترس کودکان
در ادامه بیانیه شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان آمده است:
«اما شبها بیرحمترین بخش این روایتاند. تداوم حملات و خبر کشته شدن هموطنان غیرنظامی، خواب و آرامش را از چشمان شهر ربوده است. سنگینترین بار این وحشت بر روان کودکانی آوار شده که با هر صدای مهیبی میلرزند و پناهی جز آغوش لرزان والدینشان ندارند.»
این شورا در بخش دیگری از بیانیه به وضعیت بیپناهی شهروندان اشاره کرده و نوشته است:
«فاجعه بزرگتر بیپناهی مطلق ماست؛ نه آژیر خطری به صدا درمیآید تا فرصت جانپناه گرفتن بدهد و نه اصلا پناهگاهی تدارک دیده شده که مادری بتواند فرزندش را در آن پنهان کند. شهروندان تهران رهاشده و بیدفاع، تنها به انتظار سرنوشت نشستهاند.»
احساس ناامنی در فضای شهر
در پایان بیانیه شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان آمده است:
«تلختر از همه تماشای گروههایی از طرفداران حاکمیت است که در همین خیابانهای ماتمزده، به اسم عزاداری اما با شعارها و سخنرانیهای تهدیدآمیز رژه میروند. این قدرتنماییها در روزهایی که روان جامعه از ترس بمباران و مرگ متلاشی است، حسی عمیق از ناامنی و بیگانگی را در دل شهروندان میکارد؛ گویی ما در خانه خودمان تنهاترین و بیدفاعترین انسانهای روی زمین هستیم.»
مردم میان سرکوب و جنگ
همزمان با انتشار این بیانیه، ناظران به شرایطی اشاره میکنند که مردم ایران در ماههای اخیر تجربه کردهاند. تنها دو ماه پیش در جریان اعتراضات سراسری در شهرهای مختلف، گزارشهای متعددی از کشته شدن شهروندان منتشر شد. اکنون نیز در شرایط جنگ، شهروندان بار دیگر با خطر مرگ و آسیب مواجه شدهاند.
به این ترتیب، بسیاری از تحلیلگران معتقدند که مردم ایران در وضعیتی قرار گرفتهاند که هم در اعتراضات و سرکوبهای داخلی جان خود را از دست میدهند و هم در نتیجه جنگ و بمباران در معرض خطر مرگ قرار دارند.
بهای جنگ برای شهروندان
در حالی که جنگ همچنان ادامه دارد، گزارشها از وضعیت دشوار شهروندان در شهرهای مختلف ایران حکایت دارد. شرایط اقتصادی دشوار، نگرانی از ادامه حملات و نبود زیرساختهای لازم برای حفاظت از مردم باعث شده است بسیاری از شهروندان احساس کنند در برابر پیامدهای جنگ بیپناه ماندهاند.
در چنین فضایی، بیانیه شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان تصویری از زندگی روزمره مردم در شهری ارائه میدهد که در میانه جنگ، گرانی و فضای امنیتی گرفتار شده و شهروندان آن بیش از هر زمان دیگری با احساس ناامنی و بیثباتی روبهرو هستند.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post