ادامه سرکوب کامیون داران اعتصابی؛ بازداشت عطا عذیری، راننده اعتصابی در دهگلان؛

یورش نیروهای امنیتی به منزل راننده اعتصابی در دهگلان، انتقال به اطلاعات سنندج و تهدید خانواده برای جلوگیری از رسانه‌ای شدن؛ سرکوب امنیتی در برابر حمایت مردمی از اعتصاب سراسری کامیون داران

کانون حقوق بشر ایران، ۱۱ خرداد‌ماه ۱۴۰۴ – روزچهارشنبه ۷ خرداد ۱۴۰۴، عطا عذیری، یکی از کامیون داران اعتصابی در شهر دهگلان، توسط نیروهای امنیتی اداره اطلاعات این شهر بازداشت و به اداره اطلاعات سنندج منتقل شد. این اقدام در حالی صورت گرفت که اعتصاب سراسری کامیون داران در بیش از ۱5۰ شهر کشور وارد دهمین روز خود شده و همچنان با حمایت گسترده افکار عمومی روبروست.

عطا عذیری از جمله کامیون دارانی بود که از اعتصاب سراسری حمایت کرده و در برابر تلاش‌ها برای شکستن اعتصاب توسط عوامل حکومتی، ایستادگی کرده بود. طبق گزارش‌های رسیده از منابع محلی، دادستان سنندج در همان روز حکم جلب وی را صادر کرده و پرونده‌ای علیه او با اتهاماتی نظیر «حمایت از اعتصاب» و «مقابله با اعتصاب‌شکنان» تشکیل شده است.

بازداشت این راننده در حالی رخ داده که خانواده‌اش نیز تحت فشار شدید نیروهای امنیتی قرار دارند. آنان تهدید شده‌اند که در صورت رسانه‌ای شدن بازداشت عطا عذیری، با پیامدهای بیشتری مواجه خواهند شد. این تهدیدها بخشی از الگوی شناخته‌شده‌ای است که نهادهای امنیتی در برخورد با فعالان صنفی و اجتماعی به کار می‌برند: بازداشت، پرونده‌سازی، تهدید خانواده و اجبار به سکوت.

بازداشت و اعتراف اجباری برهان احمدی، راننده معترض سنندجی

سرکوب گسترده در برابر اعتصابی سراسری

در طول ده روز گذشته، اعتصاب کامیون داران که به شکلی سراسری در بیش از 15۰ شهر جریان دارد، با موجی از سرکوب و بازداشت همراه بوده است. تاکنون بیش از ۲۰ نفر از کامیون داران اعتصابی توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده‌اند. از این تعداد، شماری با هدف اعمال فشار روانی و شکستن روحیه جمعی، به اعترافات اجباری وادار شده‌اند.

این اعترافات ساختگی و تحت فشار، که در برخی رسانه‌های وابسته به حاکمیت منتشر شده‌اند، تلاشی آشکار برای مهندسی افکار عمومی و القای «عادی بودن شرایط» است. با این حال، حمایت گسترده مردمی از اعتصاب کامیون داران، نشان داده است که جامعه نسبت به سرکوب‌های امنیتی بی‌تفاوت نیست.

در همین راستا، موجی از اعتراضات مجازی و حمایت‌های نهادهای صنفی و حقوق بشری نسبت به بازداشت عطا عذیری و دیگر کامیون داران در حال شکل‌گیری است.

اعتصابی فراتر از خواسته‌های صنفی

اعتصاب کامیون داران در ابتدا با هدف اعتراض به شرایط سخت اقتصادی، افزایش قیمت قطعات، مالیات‌های سنگین و عدم رسیدگی به مطالبات صنفی آغاز شد. اما با گذر زمان، این حرکت رنگ و بوی سیاسی نیز به خود گرفته است؛ به‌ویژه در مناطقی مانند کردستان که سرکوب ساختاری، تبعیض قومی و فشارهای امنیتی از گذشته وجود داشته است.

بازداشت افرادی مانند عطا عذیری، نه تنها تلاشی برای شکستن این حرکت جمعی است، بلکه گویای وحشتی عمیق‌تر از قدرت گرفتن کنش‌های خودجوش و سراسری است که از بطن جامعه برمی‌خیزد، بدون وابستگی به جریان‌های رسمی و کنترل‌شده.

نقض حقوق بشر با سرکوب و بازداشت کامیون داران اعتصابی

بر اساس اسناد حقوق بین‌الملل و به‌ویژه میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی:

ماده ۹: حق آزادی و امنیت شخصی — بازداشت خودسرانه عطا عذیری بدون دلیل موجه و بدون دسترسی به وکیل، نقض مستقیم این ماده است.
ماده ۱۹: حق آزادی بیان — حمایت از اعتصاب و مخالفت با اعتصاب‌شکنان از مصادیق بیان آزاد است که در این پرونده جرم‌انگاری شده.
ماده ۲۲: حق تشکیل اجتماعات و اتحادیه‌ها — اعتصاب صنفی شکل مشروع فعالیت گروهی است و سرکوب آن، خلاف این ماده است.
ماده ۷: منع شکنجه و رفتارهای غیرانسانی — تهدید خانواده عطا عذیری برای سکوت، از مصادیق فشار روانی و رفتار غیرانسانی است.

ادامه چنین برخوردهایی علیه فعالان صنفی، نه‌تنها ناقض تعهدات بین‌المللی است، بلکه تصویر روشنی از سازوکار سرکوب در ساختار قدرت حاکم ارائه می‌دهد؛ ساختاری که به‌جای پاسخگویی به مطالبات مشروع، تنها راه‌حل را در سرکوب، تهدید و ارعاب می‌بیند.