زندان بردسیر و بیگاری کشیدن از زندانیان رأی باز

1 کارخانه آب معدنی و گلاب

«زندان بردسیر کرمان، یک مزرعه به بزرگی حدودا ۳۰هکتار است که از یکی از مالکان دوره پهلوی مصادره شده و در اختیار سازمان زندان‌های کرمان قرار گرفته است.

در ۵کیلومتری این زندان، کارخانه آب معدنی و گلاب وجود دارد که ۳۰سال پیش توسط یک خیر، به زندان کرمان اهدا شده است.

تا سال ۹۹ مسئول این مزرعه، شخصی به نام حسین خانی و مسئول کارخانه آب معدنی هم خانمی به نام رضایی بود.

این ۲نفر زیر نظر شخصی به نام افضلی از مقامات رده بالای اداره کل زندان‌های استان کرمان فعالیت می‌کردند. البته باید اشاره کرد که افضلی، دایی حسین خانی می‌باشد.

خانم رضایی با اقای افضلی روابط نامشروعی برقرار کرد و از این طریق سال‌ها ریاست خود بر کارخانه را حفظ نمود. آنها زندانیان رای باز را به کارخانه می‌بردند و از آنها بیگاری می‌کشیدند.

رضایی با بیگاری کشیدن از زندانیان و گرفتن رشوه از زندانیان پولدار، موفق به جمع‌آوری ثروت زیادی شد.

طبق قانون باید زندانیانی که مشغول کار هستند حقوق دریافت کنند، اما رضایی با پرداخت مبلغ ناچیزی سر وته قضیه را به هم می‌آورد.

ماهانه ۳۰ زندانی از صبح تا شب در این کارخانه به سختی کار می‌کنند. اما مهم این بود که زندانیان هر دو یا سه ماه یک‌بار به محل‌های دورتر مثل کبوترخان رفسنجان و روستای سکنج تبعید می‌کنند تا کسی در این محل نماند و سر از کار این کارخانه و سازمان زندان‌ها و پول کلانی که به جیب می‌زنند،‌ درنیاورد.

2 مزرعه بعثت

محل دیگری که تحت کنترل حسین خانی اداره می‌شود، مزرعه بعثت است.

این مزرعه ۳۰هکتاری که اوایل انقلاب مصادره شد شامل دام‌داری گله‌های گوسفند و گاو، مرغ‌داری، پرورش ماهی، درختان میوه، کاشت علوفه گندم و تفرجگاه عمومی است که روزهای تعطیل، مردم با خرید بلیط در آلاچیق‌ها وقت می‌گذرانند.

حسین خانی که در ابتدای استخدام توسط دایی‌اش حتی هزینه تأمین لباس خودش را هم نداشت در طی ۲۰سال با اعمال نفوذ خانوادگی و سواستفاده از این سمت به ثروت هنگفتی رسیده است.

در اصل باند ۳نفره افضلی، رضایی و حسین خانی، کسانی هستند که در ارتباط مستقیم با سازمان زندان‌ها، با بیگاری کشیدن از زندانیان در زندان بردسیر و غارت دستمزد آنها، ثروتمند شدند.»

3 افشای جنایات در زندان‌ها وظیفه هر شهروند

این گوشه‌ای از وضعیت جهنمی زندان‌ها در حکومت قرون وسطایی ولایت فقیه است. زندانیان یا مبارزان آزادی هستند که توسط نیروهای سرکوبگر به اسارت گرفته شده‌اند یا قربانیان سرقت و چپاول ثروت‌های عمومی توسط سران حکومت.

سران حکومت با سخت کردن شرایط زندان می‌خواهند به زندانیان این گونه القا کنند که هیچ حسابرسی در قبال جنایات‌شان نخواهند داشت. دراین سال‌ها مشخص شده، افشای جنایات انجام شده در زندان‌ها در داخل و خارج از کشور و واکنش‌هایی که در پی دارد، سران حکومت را وحشت‌زده کرده و ادامه این جنایات سخت‌تر خواهد شد. پس وظیفه هر یک از شهروندان افشای هر گونه اطلاعات و جنایات این حکومت در زندان‌ها می‌باشد. کانون حقوق بشر ایران افشای جنایات این حکومت در قبال زندانیان را وظیفه خود دانسته و از همه مردم درخواست کمک و همکاری داریم.