رستم زین‌الدینی؛ اعدام ۶ اردیبهشت ۱۴۰۴ | زندان مرکزی زاهدان

زندانی سیاسی رستم زین‌الدینی، اعدام در ۶ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴ در زندان مرکزی زاهدان

نام و نام خانوادگی: رستم زین‌الدینی

رستم زین‌الدینی؛ اعدام در اول اردیبهشت ۱۴۰۴| زندان مرکزی ارومیه — رستم زین‌الدینی

محل تولد: روستای سورجاه از توابع لاشار سیستان و بلوچستان

ساکن: روستای سورجاه از توابع لاشار سیستان و بلوچستان

تاریخ تولد: ۱۳۷۴

تحصیلات :

تاریخ آخرین بازداشت: ۱۴۰۲

اتهامات: محاربه

محل زندان: مرکزی زاهدان

محکومیت:‌ اعدام

تاریخ اعدام: ۶ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۴

اعدام زندانی سیاسی عقیدتی رستم زین‌الدینی

بامداد شنبه ۶ اردیبهشت ۱۴۰۴، حکم اعدام «رستم زین‌الدینی» معروف به حاجی گل، زندانی سیاسی و عقیدتی بلوچ، در زندان مرکزی زاهدان به مرحله اجرا درآمد. رستم زین‌الدینی، ۳۰ ساله، فرزند خیرمحمد، متاهل و پدر دو فرزند خردسال، اهل روستای سورجاه از توابع لاشار استان سیستان و بلوچستان بود. وی در سال ۱۴۰۲ توسط نیروهای امنیتی دیکتاتوری مذهبی حاکم بر ایران، در منطقه اسپکه بازداشت شد و از همان ابتدا تحت فشار شدید، شکنجه‌های جسمی و روحی قرار گرفت.

بازداشت و شکنجه بدون رعایت حقوق اولیه انسانی

طبق اطلاعات به‌دست‌آمده از منابع مطلع، رستم زین‌الدینی پس از بازداشت به زاهدان منتقل شد و در دوران بازجویی، بدون دسترسی به وکیل اختیاری و در شرایطی کاملاً غیرانسانی، مورد شکنجه قرار گرفت. او در مراحل اولیه بازجویی تحت انواع شکنجه‌های فیزیکی و روانی قرار داشت تا مجبور به اعتراف اجباری شود.

رستم پس از انتقال به زندان مرکزی زاهدان به هم‌بندیان خود گفته بود که اتهامات وارده علیه او کاملاً واهی بوده و خود وی به شدت این اتهامات را رد کرده است. با این حال، روند قضایی ناعادلانه و غیراستاندارد منجر به صدور حکم اعدام برای او شد.

دوختن لب و اعتصاب غذای ۲زندانی بلوچ در زندان مرکزی زاهدان — زندان مرکزی زاهدان

محاکمه‌ای در غیاب عدالت

رستم زین‌الدینی در مدت بازداشت خود از حق دسترسی به وکیل مستقل و بی‌طرف محروم بود. دادگاه وی پشت درهای بسته و طی مدت‌زمان بسیار کوتاه برگزار شد؛ در حالی که اصل ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی بر حق هر متهم برای محاکمه‌ای عادلانه، علنی و با حضور وکیل تأکید دارند. عدم رعایت این اصول بین‌المللی در خصوص رستم زین الدینی بار دیگر ماهیت سرکوبگرانه دستگاه قضایی حاکمیت ایران را آشکار کرد.