کامران رضایی؛ اعدام ۹ آذر ۱۴۰۲ | زندان عادل‌آباد شیراز

زندانی سیاسی کامران رضایی، اعدام در ۹ آذرماه ۱۴۰۲ در زندان عادل‌آباد شیراز

نام و نام خانوادگی: کامران رضایی

محل تولد:

ساکن: شیراز

تاریخ تولد: ۱۳۶۹

تاریخ آخرین بازداشت: آبان ۱۳۹۸

اتهامات: محاربه، شرکت در قتل یک بسیجی

محل زندان: زندان عادل‌آباد شیراز

محکومیت:‌ اعدام

تاریخ اعدام: ۹ آذر‌ماه ۱۴۰۲

کامران رضایی؛ اعدام بازداشت‌شده اعتراضات آبان ۹۸در زندان عادل‌آباد شیراز

روز پنجشنبه ۹ آذرماه ۱۴۰۲، حکم اعدام کامران رضایی، از بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری آبان ۱۳۹۸، در زندان عادل‌آباد شیراز اجرا شد. او ۳۳ سال داشت و به اتهام قتل یک نیروی بسیجی بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

بر اساس گزارش‌ها، کامران رضایی دو روز پیش از اجرای حکم، یعنی روز سه‌شنبه ۷ آذرماه، به قرنطینه زندان منتقل شده بود؛ اقدامی که معمولاً نشانه نزدیک بودن اجرای حکم اعدام است.

ماه‌ها انفرادی و شکنجه کامران رضایی برای اعتراف اجباری

سازمان حقوق بشر ایران اعلام کرده است که کامـران رضایی پس از بازداشت، حدود هفت ماه در سلول انفرادی نگهداری شده و در این مدت تحت شکنجه و بازجویی‌های شدید قرار داشته است. به گفته منابع حقوق بشری، او تحت فشار مجبور به اعتراف علیه خود شده بود.

گزارش‌ها حاکی از آن است که شدت شکنجه‌ها به حدی بوده که او تا مدت‌ها خون در ادرار داشته و گوش راستش نیز دچار آسیب جدی شده بود. فعالان حقوق بشر می‌گویند استفاده از شکنجه برای گرفتن اعتراف در پرونده‌های مرتبط با اعتراضات، یکی از روش‌های رایج نهادهای امنیتی در سال‌های اخیر بوده است.

بازداشت کامران رضایی در جریان اعتراضات آبان ۹۸

کامران رضایی در جریان اعتراضات آبان‌ماه ۱۳۹۸ بازداشت شد؛ اعتراضاتی که در ده‌ها شهر ایران گسترش یافت و با سرکوب گسترده نیروهای امنیتی روبه‌رو شد. او متهم بود که با قمه یک نیروی بسیجی را به قتل رسانده است؛ اتهامی که همواره آن را رد می‌کرد.

نزدیکانش می‌گویند کامـران تا آخرین روزهای زندگی خود بر بی‌گناهی‌اش تأکید داشت و باور داشت که سرانجام آزاد خواهد شد.

نقض حکم در دیوان عالی کشور

اعدام کامران رضایی در حالی انجام شد که حکم و اتهام‌های مطرح‌شده علیه او پیش‌تر یک‌بار در دیوان عالی کشور نقض شده بود. بر اساس گزارش‌ها، دیوان عالی کشور پیش‌تر تمامی اتهام‌های منتسب به او را مردود شناخته بود، اما با این حال روند پرونده دوباره به صدور و اجرای حکم اعدام منتهی شد.

فعالان حقوق بشر این پرونده را نمونه‌ای از روندهای غیرشفاف قضایی و نبود دادرسی عادلانه در پرونده‌های سیاسی و امنیتی می‌دانند.

زندگی دشوار و تنهایی در زندان

کامران رضایی در هشت‌سالگی پدرش را از دست داده بود و پس از آن با نامادری‌اش زندگی می‌کرد. به گفته منابع مطلع، او هیچ شبکه حمایتی، اقوام نزدیک یا آشنایی نداشت که بتوانند وضعیتش را رسانه‌ای یا پیگیری کنند.

فعالان حقوق بشر می‌گویند بسیاری از زندانیان سیاسی و بازداشت‌شدگان اعتراضات، به‌ویژه افرادی که از طبقات فرودست جامعه هستند، در سکوت و بی‌خبری کامل تحت فشار قرار می‌گیرند و امکان دفاع مؤثر از خود را ندارند.

اعدام کامـران رضـایی بار دیگر نگرانی‌ها درباره وضعیت بازداشت‌شدگان اعتراضات سراسری و استفاده از شکنجه، اعترافات اجباری و احکام اعدام در پرونده‌های امنیتی را افزایش داده است.