اعدام ۲زندانی در زندان‌های اصفهان و یزد

اعدام ۲زندانی در زندان‌های اصفهان و یزد

اعدام ۲زندانی در زندان‌های اصفهان و یزد

افزایش بی‌سابقه آمار اعدام ها نشانگر هراس دیکتاتوری حاکم از جامعه‌ای است که در پی تغییرات بنیادی و دستیابی به آزادی است. این روند بیانگر بحران عمیق مشروعیت سیاسی نظام است

کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۲۳ شهریورماه ۱۴۰۵ – دو زندانی در زندان‌های اصفهان و یزد اعدام شدند. این اعدام‌ها در روزهای دوشنبه ۲۳ شهریور و چهارشنبه ۱۸ شهریور اجرا شده است.

اعدام عبدالرحیم نارویی روزنه

بامداد دوشنبه ۲۳ شهریورماه ۱۴۰۵، عبدالرحیم نارویی روزنه در زندان اصفهان اعدام شد. وی ۴۷ ساله، فرزند حبیب، پدر ۹ فرزند، اهل و ساکن زابل بود. وی در سال ۱۳۹۸ به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود. اعدام وی بدون اطلاع به خانواده و انجام ملاقات آخر صورت گرفت.

اعدام محمدرضا نیرنگ در یزد

سحرگاه چهارشنبه ۱۸ شهریورماه ۱۴۰۵، محمدرضا نیرنگ در زندان یزد اعدام شد. وی ۳۰ ساله و اهل یزد بود. او ۲ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعـدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

اعـدام، به‌عنوان شدیدترین مجازات کیفری، با حق حیات به‌عنوان بنیادی‌ترین حق انسانی در تعارض است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی را برای هر انسان به رسمیت می‌شناسد؛ در حالی که اجرای اعـدام این حق را به‌صورت کامل و برگشت‌ناپذیر سلب می‌کند. در صورت وقوع خطای قضایی، امکان جبران چنین حکمی وجود ندارد و نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست در جهان ثبت شده است.

اعـدام و تعهدات بین‌المللی

مجازات اعـدام علاوه بر حق حیات، از منظر شرایط نگهداری محکومان و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران به آن پیوسته، حق حیات را به رسمیت می‌شناسد و اعمال اعـدام را، حتی در کشورهای دارای این مجازات، به محدودترین شرایط و رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه مشروط می‌کند.

دسترسی به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان تجدیدنظر از مهم‌ترین این تضمین‌ها هستند. در پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نگرانی درباره نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی، اعترافات اجباری و فقدان نظارت مستقل، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

نقض حقوق بشر و حق حیات

صدور و اجرای حکم اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر آن، یکی از جدی‌ترین اشکال سلب حق حیات محسوب می‌شود. هنگامی که پرونده با ابهام قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری یا فشارهای امنیتی همراه باشد، نگرانی درباره نقض دادرسی عادلانه افزایش می‌یابد. از همین رو، بسیاری از نهادهای حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات هستند.

مهم‌ترین مواد و اسناد مرتبط

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

خروج از نسخه موبایل