اعدام ۴ زندانی در زندان‌های مشهد، شیراز و گرگان

اعدام ۴ زندانی در زندان‌های مشهد، شیراز و گرگان

اعدام ۴ زندانی در زندان‌های مشهد، شیراز و گرگان

اعدام های گسترده را می‌توان نشانه‌ای از هراس حاکمیت از گسترش اعتراضات سراسری دانست؛ جامعه‌ای که در مسیر تغییر قرار گرفته و از مطالبه آزادی عقب ننشسته است

کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۱۳ شهریورماه ۱۴۰۵ – چهار زندانی در زندان‌های وکیل‌آ‌باد مشهد، عادل‌آباد شیراز و گرگان اعدام شدند. این اعدام‌ها در روز چهارشنبه ۱۱ شهریورماه ۱۴۰۵ اجرا شده است.

اعدام یاسر مومنی در زندان عادل‌آباد شیراز

انصار نامی

بامداد چهارشنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۵، یاسر مومنی در زندان عادل‌آباد شیراز اعدام شد. وی اهل ساوه بود و ۲ سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعدام ۲ تبعه افغانستان در زندان وکیل‌آ‌باد مشهد

سحرگاه چهارشنبه ۱۱ شهریور ۱۴۰۵،‌ دو تبعه افغانستان در زندان وکیل‌آ‌باد مشهد اعدام شدند. هویت این زندانیان به شرح زیر است:

ـ انصار نامی، ۵۲ ساله

ـ نظیف رسول‌خوانده، ۴۶ ساله

آنها اهل تالقان در ولایت تخار افغانستان بودند که ۲ سال پیش در یک پرونده مشترک به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند.

اعدام این دوتن بدون اطلاع به خانواده و انجام ملاقات آخر صورت گرفت.

اعدام احمد حاجی‌حسنی در زندان گرگان

صبحگاه چهارشنبه ۱۱ شهریورماه ۱۴۰۵، احمد حاج‌حسنی در زندان گرگان اعدام شد. وی ۵۰ ساله، اهل گنبد کاووس بود که ۲ سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

گزارش‌ها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران

اعدام؛ مجازاتی در تعارض با حق بنیادین حیات

اعدام، به‌عنوان شدیدترین مجازات کیفری، با حق حیات به‌عنوان بنیادی‌ترین حق انسانی در تعارض است. ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر، حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی را برای هر انسان به رسمیت می‌شناسد؛ در حالی که اجرای اعدام این حق را به‌صورت کامل و برگشت‌ناپذیر سلب می‌کند. در صورت وقوع خطای قضایی، امکان جبران چنین حکمی وجود ندارد و نمونه‌های متعددی از محکومیت‌های نادرست در جهان ثبت شده است.

اعدام و تعهدات بین‌المللی

مجازات اعـدام علاوه بر حق حیات، از منظر شرایط نگهداری محکومان و آثار روانی انتظار اجرای حکم می‌تواند با ممنوعیت رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز نیز در تعارض باشد. ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی که ایران به آن پیوسته، حق حیات را به رسمیت می‌شناسد و اعمال اعـدام را، حتی در کشورهای دارای این مجازات، به محدودترین شرایط و رعایت کامل تضمین‌های دادرسی عادلانه مشروط می‌کند.

دسترسی به وکیل، حق دفاع مؤثر، استقلال دادگاه و امکان تجدیدنظر از مهم‌ترین این تضمین‌ها هستند. در پرونده‌های سیاسی و امنیتی، نگرانی درباره نبود شفافیت، محدودیت حقوق دفاعی، اعترافات اجباری و فقدان نظارت مستقل، اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

نقض حقوق بشر و حق حیات

صدور و اجرای حکم اعـدام، به دلیل ماهیت برگشت‌ناپذیر آن، یکی از جدی‌ترین اشکال سلب حق حیات محسوب می‌شود. هنگامی که پرونده با ابهام قضایی، محدودیت دسترسی به وکیل، اعترافات اجباری یا فشارهای امنیتی همراه باشد، نگرانی درباره نقض دادرسی عادلانه افزایش می‌یابد. از همین رو، بسیاری از نهادهای حقوق بشری خواستار توقف اجرای احکام اعـدام و حرکت به سوی لغو کامل این مجازات هستند.

مهم‌ترین مواد و اسناد مرتبط

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک

خروج از نسخه موبایل