امین احمدی، شهروند ۳۰ ساله اهل ایذه، نزدیک به یازده ماه است که در زندان شیبان اهواز در بازداشت به سر میبرد. خانواده او میگویند این زندانی سیاسی از بیماری گوارشی رنج میبرد اما از دسترسی به دارو و خدمات درمانی مناسب محروم مانده و همچنان بدون برگزاری دادگاه یا تعیین تکلیف پرونده در بازداشت نگهداری میشود
کانون حقوق بشر ایران، پنجشنبه ۲۱ خردادماه ۱۴۰۵ – تداوم بازداشت امین احمدی در زندان شیبان اهواز در حالی وارد یازدهمین ماه خود شده است که وی همچنان در بلاتکلیفی قضایی به سر میبرد و از رسیدگی پزشکی مناسب محروم است. گزارشهای دریافتی حاکی از آن است که این متهم سیاسی اهل ایذه با وجود ابتلا به بیماری گوارشی و نیاز به مراقبت درمانی، به دارو و خدمات پزشکی مورد نیاز خود دسترسی ندارد؛ وضعیتی که نگرانی خانواده و نزدیکان او را درباره سلامت جسمی و روانیاش افزایش داده است.
امین احمدی چرا بازداشت شد و پرونده او در چه مرحلهای قرار دارد؟
امین احمدی در تاریخ ۲۴ تیرماه ۱۴۰۴، توسط مأموران اداره اطلاعات در منزل شخصی خود در ایذه بازداشت شد. مأموران پس از بازداشت، منزل وی را مورد تفتیش قرار داده و تعدادی از وسایل شخصی او را نیز ضبط کردند.
پس از بازداشت، این شهروند به زندان شیبان اهواز منتقل شد و پرونده او به شعبه دوم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب ایذه ارجاع شد. با این حال، با گذشت بیش از ۳۳۰ روز از زمان بازداشت، هنوز هیچ دادگاهی برای رسیدگی به اتهامات وی برگزار نشده و وضعیت پرونده او همچنان نامشخص است.
بر اساس اطلاعات منتشرشده، امین احمدی با اتهاماتی از جمله «تبلیغ علیه نظام» مواجه شده است؛ اما تاکنون هیچ تصمیم نهایی درباره پرونده وی اعلام نشده و او همچنان در بازداشت موقت نگهداری میشود.
وضعیت جسمانی امین احمدی چگونه است؟
منابع نزدیک به خانواده امین احمدی از وخامت وضعیت جسمانی او خبر دادهاند. به گفته این منابع، وی از بیماریهای گوارشی رنج میبرد و در طول ماههای گذشته بارها نیاز خود به دریافت دارو و خدمات درمانی را مطرح کرده است.
با این حال، مسئولان زندان تاکنون امکان دسترسی کامل او به داروها و رسیدگی پزشکی تخصصی را فراهم نکردهاند. خانواده این زندانی سیاسی نگران هستند که ادامه این وضعیت موجب تشدید بیماری و بروز عوارض جدیتر برای او شود.
محروم کردن زندانی از دسترسی به درمان مناسب، بهویژه زمانی که بیماری او محرز و نیاز به مراقبت پزشکی مشخص باشد، صرفاً یک کوتاهی اداری تلقی نمیشود. بسیاری از نهادهای حقوق بشری چنین رفتاری را نوعی فشار مستمر جسمی و روانی علیه زندانی میدانند که در ادبیات حقوق بشری از آن به عنوان «شکنجه سفید» یاد میشود؛ روشی که بدون اعمال خشونت فیزیکی مستقیم، از طریق محرومیتهای طولانیمدت و فرسایشی سلامت و کرامت انسانی زندانی را هدف قرار میدهد.
آیا بلاتکلیف نگه داشتن زندانی با قوانین موجود سازگار است؟
یکی از مهمترین ابهامات در پرونده امین احمدی، طولانی شدن بازداشت موقت و عدم تعیین تکلیف قضایی اوست. بیش از یازده ماه از بازداشت این شهروند گذشته اما هنوز دادگاهی برای رسیدگی به پرونده وی برگزار نشده است.
بر اساس اصول دادرسی عادلانه، بازداشت موقت باید اقدامی استثنایی و محدود به موارد ضروری باشد و مراجع قضایی موظف هستند در کوتاهترین زمان ممکن نسبت به تعیین تکلیف پرونده اقدام کنند. طولانی شدن بازداشت بدون صدور حکم یا برگزاری دادگاه، نه تنها با اصول حقوقی شناختهشده مغایرت دارد، بلکه حتی در چارچوب قوانین داخلی نیز بازداشت موقت را به ابزاری برای اعمال فشار بر متهم تبدیل میکند.
حقوقدانان معتقدند بلاتکلیف نگه داشتن زندانی برای ماههای طولانی، بدون آنکه فرصت دفاع در یک دادگاه علنی و منصفانه فراهم شود، ناقض اصل برائت و حق برخورداری از رسیدگی قضایی در مدت زمان معقول است.
گزارشها و اخبار مرتبط با نقض حقوق بشر در ایران
- لیست و مشخصات کامل زندانیان سیاسی اعدام شده از سال ۱۴۰۰ تا کنون
متن کامل اعلامیه جهانی حقوق بشر - فهرست جامع زندانیان محکوم به اعدام – زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۴
- آرشیو قضات مرگ ـ قضات صادر کننده احکام اعدام در ایران
آخرین خبرهای بازداشت شدگان اعتراضات - جهان بداند در ایران چه گذشت! فیلمهای تکاندهنده + فیلمهای افزوده جدید از کشتار اعتراضات سراسری ۱۴۰۴
- اولین ویدئوی ۳ بعدی بند ۲۰۹ زندان اوین؛ قسمت اول: ساختمان و ساختار بندها
- پرونده شهرک اکباتان؛ صدور حکم اعدام برای چهار متهم در دادگاه انقلاب تهران
- بازداشت وکلا؛ تلاش برای خاموش کردن آخرین سنگر دفاع از زندانیان سیاسی و بازداشتشدگان اعتراضات ۱۴۰۴
تداوم فشار بر زندانیان سیاسی در زندان شیبان اهواز
زندان شیبان اهواز طی سالهای اخیر بارها در گزارشهای حقوق بشری به دلیل شرایط نامناسب نگهداری زندانیان، محدودیت دسترسی به خدمات درمانی و طولانی شدن روند رسیدگی قضایی مورد انتقاد قرار گرفته است.
فعالان حقوق بشر میگویند محرومیت درمانی، عدم دسترسی به پزشک متخصص، تأخیر در اعزام به مراکز درمانی و نگهداری طولانیمدت زندانیان در وضعیت نامشخص قضایی، به یکی از الگوهای نگرانکننده در برخورد با زندانیان سیاسی و عقیدتی تبدیل شده است.
در چنین شرایطی، نگرانیها درباره وضعیت امین احمدی نیز افزایش یافته است؛ بهویژه آنکه بیماری وی نیازمند مراقبت پزشکی مستمر است و ادامه محرومیت از درمان میتواند سلامت او را با خطرهای جدی مواجه کند.
نقض حقوق بشر؛ از محرومیت درمانی تا بازداشت طولانیمدت
پرونده امین احمدی نمونهای از نگرانیهای جدی حقوق بشری درباره وضعیت زندانیان سیاسی است. محرومیت از خدمات درمانی، بلاتکلیفی قضایی و طولانی شدن بازداشت موقت از جمله مواردی است که با تعهدات بینالمللی در حوزه حقوق بشر مغایرت دارد.
مواد نقضشده
ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر: ممنوعیت بازداشت خودسرانه؛ ادامه بازداشت طولانیمدت بدون تعیین تکلیف قضایی، نگرانیهایی درباره بازداشت خودسرانه ایجاد میکند.
ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر: حق برخورداری از رسیدگی عادلانه و علنی؛ عدم برگزاری دادگاه پس از گذشت نزدیک به یازده ماه، این حق بنیادین را با ابهام جدی روبهرو میکند.
ماده ۱۴ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی: حق محاکمه در مدت زمان معقول و برخورداری از دادرسی منصفانه؛ بلاتکلیفی طولانیمدت با این اصل در تعارض است.
ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: ممنوعیت رفتارهای ظالمانه، غیرانسانی و تحقیرآمیز؛ محروم کردن زندانی بیمار از درمان و دارو میتواند مصداق رفتار غیرانسانی و نوعی شکنجه سفید تلقی شود.
قواعد نلسون ماندلا: زندانیان باید به خدمات درمانی همسطح جامعه دسترسی داشته باشند؛ محرومیت از درمان و دارو نقض آشکار این استانداردهای بینالمللی است.
با گذشت بیش از ۳۳۰ روز از بازداشت امین احمدی، خانواده او همچنان در انتظار رسیدگی قضایی، دسترسی به خدمات درمانی مناسب و پایان وضعیت بلاتکلیفی این زندانی سیاسی هستند.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post