افشین علیزاده، بازداشت و بی‌خبری ۴۵روزه از سرنوشت او

نیروهای اطلاعاتی پس از ورود وحشیانه به منزل افشین علیزاده، او را به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند، به‌گونه‌ای که تعدادی از دندان‌هایش شکست و بینی‌اش آسیب دید

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۶ فروردین‌ماه ۱۴۰۴ – با گذشت ۴۵ روز از بازداشت افشین علیزاده توسط نیروهای اطلاعات هیچ خبری از سرنوشت این زندانی در دست نیست.

افشین علیزاده، ۳۱ ساله ، فرزند فهیم و اهل روستای هرکیان از توابع منطقه شپیران شهرستان سلماس و ساکن ارومیه می‌باشد. خانواده وی پس از گذشت ۴۰ روز همچنان هیچ اطلاعی از وضعیت، محل نگهداری، اتهامات وی ندارند. این موضوع باعث نگرانی شدید خانواده وی شده است.

در ساعات پایانی سه‌شنبه ۲۳ بهمن ۱۴۰۳، بیش از ۲۰تن از نیروی مسلح اداره اطلاعات ارومیه به منزل افشین علیزاده یورش بردند. آنها وی را با توسل به خشونت و ضرب و شتم شدید بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل کردند.

ماموران امنیتی در حین یورش به منزل افشین علیزاده، لوازم شخصی خانواده‌گی وی از جمله گوشی و لپ‌تاپ و تلفن‌های همراه خواهر و برادرش را نیز مصادره کرده‌اند.

یک منبع مطلع دراین‌باره گفت:

«نیروهای اطلاعاتی پس از ورود وحشیانه به منزل افشین علیزاده، او را به شدت مورد ضرب و شتم قرار دادند، به‌گونه‌ای که تعدادی از دندان‌هایش شکست و بینی‌اش آسیب دید. علاوه بر این، مأموران وسایل شخصی ازجمله تلفن همراه و لپ‌تاپ فرزندان او را نیز ضبط کرده و با خود بردند.»

از لحظه بازداشت تاکنون، هیچ اطلاعاتی درباره محل نگهداری، وضعیت جسمی و اتهامات مطرح‌شده علیه افشین علیزاده در دست نیست. این بی‌خبری طولانی‌مدت باعث افزایش نگرانی خانواده او شده است، درحالی‌که نهادهای امنیتی از ارائه هرگونه پاسخگویی به خانواده‌اش خودداری کرده‌اند.

• جمع‌بندی کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در سال ۱۴۰۳؛ گسترش اعتراضات در زندان‌های ایران
• تجمع خانواده های زندانیان سیاسی محکوم به اعدام همزمان با آغاز سال نو + کلیپ

بازداشت و بلاتکلیفی افشین علیزاده،  نقض آشکار حقوق اساسی  بشر

بازداشت و بلاتکلیفی  افشین علیزاده،  یکی از جدی‌ترین نمونه‌های نقض‌های حقوق بشر محسوب می‌شود. این عمل، نه تنها آزادی فردی را سلب می‌کند، بلکه می‌تواند به سلامت جسمی و روانی فرد نیز آسیب جدی وارد کند.

ماده‌های مرتبط در منشور جهانی حقوق بشر عبارتند از:

ماده ۵: هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا مجازات یا رفتار یا کیفر بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.

ماده ۹: هیچ‌کس نباید خودسرانه دستگیر، بازداشت یا تبعید شود.

ماده ۱۰: هر فرد حق دارد که در تمام موارد دادرسی عادلانه و علنی در مورد هر اتهامی که علیه او مطرح می‌شود، توسط یک دادگاه مستقل و بی‌طرف که به موجب قانون تأسیس شده است، به طور کامل مورد رسیدگی قرار گیرد.

به استناد به قوانین بالا،‌ بازداشت و بلاتکلیفی زندانیان به معنای نقض آشکار حقوق اساسی فردی است که در منشور جهانی حقوق بشر به رسمیت شناخته شده است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک