محرومیت سیستماتیک وحید بنی عامریان از درمان پزشکی در زندان قزلحصار

محروم ساختن وحید بنی عامریان از دسترسی به پزشک و درمان، اقدامی هدفمند و تحت دستور دستگاه امنیتی است. روشی که به‌عنوان «شکنجه سفید» شناخته می‌شود

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۶ آذرماه ۱۴۰۴- خبرهای رسیده به کانون حقوق بشر ایران، حاکی است، وحید بنی عامریان، زندانی سیاسی و محکوم به اعدام، طی دو ماه گذشته برای چهارمین بار بدون دریافت خدمات درمانی ضروری از بیمارستان به زندان قزلحصار بازگردانده شد. منابع مطلع تأکید می‌کنند که این رفتار روشی هدفمند برای فشار مضاعف و اعمال شکنجه سفید از طریق جلوگیری از درمان پزشکی است.

محرومیت سیستماتیک وحید بنی عامریان از درمان پزشکی در زندان قزلحصار — وحید بنی عامریان

اعزام‌های بی‌نتیجه و بازگرداندن مکرر بدون معاینه

بر اساس اطلاعات رسیده، روز چهارشنبه ۵ آذر ۱۴۰۴، وحید بنی عامریان برای انجام آندوسکوپی و معاینه چشم به بیمارستان منتقل شد، اما به دلیل نبود هماهنگی میان مسئولان زندان و کادر درمان، هیچ پزشکی برای معاینه حضور نداشت. این اتفاق طی دو ماه گذشته چهار بار تکرار شده و هر بار او بدون انجام حتی یک معاینه به زندان بازگردانده شده است.

این زندانی سیاسی علاوه بر مشکلات گوارشی و ضعف بینایی، از ماه‌ها پیش به دلیل ضرب‌وشتم شدید هنگام انتقال از زندان فشافویه به قزلحصار، عینک خود را از دست داده و تاکنون امکان تهیه یا جایگزینی آن برایش فراهم نشده است. نزدیکان او می‌گویند که این مسئله موجب کاهش شدید دید و بروز سردردهای مداوم شده است.

شکنجه سفید از طریق محرومیت درمانی

محروم ساختن وحید بنی عامریان از دسترسی به پزشک و درمان، اقدامی هدفمند و تحت دستور دستگاه امنیتی است. روشی که به‌عنوان «شکنجه سفید» شناخته می‌شود و با ایجاد فرسایش جسمی و روانی، زندانی را بدون آثار ظاهری تحت فشار قرار می‌دهد. جلوگیری عامدانه از درمان و تأخیر در رسیدگی پزشکی یکی از شیوه‌های رایج حاکمیت در برخورد با زندانیان سیاسی است.

در باره زندانی سیاسی وحید بنی عامریان

زندانی سیاسی وحید بنی عامریان، متولد ۷۱، از سنقر، فارغ التحصیل دانشگاه صنعتی خواجه نصیر تهران و فوق لیسانس مدیریت است.

وحید بنی عامریان روز اول دی ۱۴۰۲ دستگیر و به بند ۲۰۹ اوین منتقل شد و تحت شکنجه و بازجویی قرار گرفت. او پس از ۴ ماه از بند ۲۰۹ به بند عمومی اوین منتقل گردید. او در بند ۲۰۹ زندان اوین به شدت شکنجه شده بود.

شدت شکنجه‌ها به حدی بود که در زمان انتقال او به بند عمومی اوین، مقامات زندان از او نامه‌ای گرفتند که این شکنجه‌ها پیش از ورود به بند عمومی انجام شده است.

محاکمه و صدور حکم اعدام

دادگاه وی به همراه ۵ زندانی سیاسی دیگر سیدمحمد تقوی، بابک علیپور، پویا قبادی، شاهرخ دانشورکار و ابوالحسن منتظر در یک پرونده مشترک در شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری در تاریخ ۱۵مهرماه ۱۴۰۳، برگزار شد.

وی در تاریخ شنبه ۱۰ آذرماه ۱۴۰۳ به همراه پنج زندانی سیاسی دیگر پویا قبادی بیستونی، بابک علیپور، سیدابوالحسن منتظر، سیدمحمد تقوی و علی اکبر دانشورکار به اعدام، زندان و تبعید محکوم شد.

سابقه بازداشت‌های پیاپی

زندانی سیاسی وحید بنی عامریان پیش از این در سال‌های ۹۶ و ۹۷ سابقه بازداشت داشته است. او یک‌بار در دی ماه ۹۷، به اتهام «تبلیغ علیه نظام و توهین به رهبری» به ۵ سال حبس محکوم شد.

در اسفند ماه ۹۹، مجددا بازداشت و در شهریور ماه ۹۹، توسط قاضی مقیسه در شعبه ۲۸ دادگاه انقلاب تهران به اتهام‌های «اقدام علیه امنیت ملی از طریق عضویت و همکاری موثر با سازمان مجاهدین خلق ایران»، «تبلیغ علیه نظام»، «تخریب اموال دولتی»، «اجتماع و تبانی به قصد اقدام علیه امنیت ملی کشور» و «ارتباط با مجاهدین خلق» به ۱۰ سال زندان و ۲ سال تبعید محکوم گردید.

زندانی سیاسی وحید بنی عامریان در زندان اوین و گوهردشت زندانی بوده و در اسفند ماه ۱۴۰۱، از زندان گوهردشت آزاد شد و پس از آزادی به بشاگرد تبعید گردید.

بیماری و عدم رسیدگی پزشکی

این زندانی سیاسی به بیماری‌های سندروم روده تحریک پذیر، ضعف در سیستم ایمنی و عفونت شدید در مجاری تنفسی مبتلا است.

نقض حق درمان و سلامت زندانی سیاسی وحید بنی عامریان

محرومیت سیستماتیک از درمان، نقض آشکار استانداردهای بین‌المللی حقوق بشر است.

مواد نقض‌شده:

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر – ممنوعیت شکنجه: محرومیت درمانی یکی از اشکال شکنجه سفید است.
ماده ۲۵ – حق برخورداری از سلامت و مراقبت پزشکی: خودداری عامدانه از درمان نقض این حق اساسی است.
ماده ۱۰ میثاق حقوق مدنی و سیاسی – رفتار انسانی با زندانیان: عدم ارائه خدمات درمانی ضروری نقض مستقیم این ماده است.