نوروز و آغاز سال ۱۴۰۳ را به همه زندانیان و خانوادههای آنها، به دادخواهان یاران خاموش تبریک گفته و با مزین کردن سفرههای هفتسین خود با عکس زندانیان سیاسی و جانباختگان راه آزادی یاد آنها را گرامی میداریم
نوروز و آغاز بهار نوید انفجاری است که در آن زندگی جاری است. پس از ۳ماه سرمای زمستان، نوید رویشی دیگر باز میرسد. این رویش سیری است که در سراسر زندگی انسانها جاری است. ۱۴۰۲ با همه شادیها و غمهایش سپری شد. سالی که در آن مردم بارها به خیابان آمدند و خواستههای برحقشان را فریاد زدند. سالی که در ۲ماه آخر آن اعتصاب غذای زندانیان سیاسی در اعتراض به اعدامهای افسارگسیخته سراسری شد و همچنان ادامه دارد. سال وداع با یارانی که بر اعتقادشان استوار ماندند و با مرگ خویش دژخیم را به شکستی دردناک تحقیر کردند.
سران حکومت در هراس از زبانهکشیدن آتش اعتراضات سراسری با حربه اعدام به جنگ با جامعه ملتهب ایران برخواست. اما این حربه نیز نتوانست تاثیری بر اعتراضات برحق مردم داشته باشد.
آنان که بر سریر قدرت تکیه زدهاند، هراسی جز مقاومت مردم در سر ندارند. شجاعت و ایستادگی مردم در مقابل ستمکارگان، کابوس هر شام و صبحشان است. هر چه مردم از مقاومت زندانیان سیاسی قوت قلب میگیرند، در مقابل سران حکومت نابودی خویش را در این ایستادگی به تماشا نشستهاند. تلاش آنها بر خاموش کردن شعله مقاومت است. اما زینهارکه این آتش در جان ما ریشه دارد و خاموش شدنی نیست.
نوروز طلیعهدار و نماد زایش و زندگی است. بایستی سر بر آسمان زد، نفسی را تازه کرد و به افقهای روشن آینده خیره ماند و برای رسیدن به آرزوهای روشن مردم بر کوششهایمان بیفزاییم
تبریک نوروز و فرارسیدن بهار به زندانیان سیاسی و خانواده دادخواهان یاران خاموش
نوروز و آغاز سال ۱۴۰۳ را به همه زندانیان و خانوادههای آنها، به دادخواهان یاران خاموش تبریک گفته و با مزین کردن سفرههای هفتسین خود با عکس زندانیان سیاسی و جانباختگان راه آزادی مردم یاد آنها را گرامی میداریم. یاد زندانیان سیاسی که در سیاهچالهای قرون وسطایی به مقاومت خود ادامه داده و با اعتصاب غذا و اعتراضات خود دژخیمان را به زانو درآوردهاند را گرامی میداریم و همواره از خواستههای برحق آنها پشتیبانی میکنیم.
در ابتدای سال با همه یاران و همزنجیران خود در زندانها پیمان میبندیم، در هر حالت پژواک صدای آنها برای آزادی بوده و جامعه ایران را به میدانی برای حقطلبی تبدیل خواهیم کرد.
در خلوت روشن با تو گریستهام برای خاطر زندگان
و در گورستان تاریک با تو خواندهام زیباترین سرودها را
زیرا که مردگان این سال عاشق ترین زندگان بودهاند
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post