تداوم بازداشت و بلاتکلیفی محمدعلی و امیرحسن اکبری منفرد + کلیپ صوتی

محمدعلی اکبری منفرد، به دلیل عفونت شدید در ناحیه پا از سه ماه پیش در بیمارستان بستری است، اما با وجود وخامت وضعیت سلامتی‌اش، او را با دستبند به تخت بیمارستان بسته‌اند و اجازه دسترسی آزاد به مراقبت‌های درمانی ندارد

کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۸ آبان‌ماه ۱۴۰۴ – محمدعلی اکبری منفرد و فرزندش امیرحسن اکبری منفرد، پس از گذشت بیش از ده ماه از بازداشت، همچنان در وضعیت بلاتکلیف و بدون تشکیل دادگاه در بازداشت به‌سر می‌برند. این دو زندانی سیاسی در حال حاضر در زندان تهران بزرگ نگهداری می‌شوند و وضعیت جسمی پدر به شدت وخیم گزارش شده است.

محمدعلی اکبری منفرد، به دلیل عفونت شدید در ناحیه پا از سه ماه پیش در بیمارستان بستری است، اما با وجود وخامت وضعیت سلامتی‌اش، او را با دستبند به تخت بیمارستان بسته‌اند و اجازه دسترسی آزاد به مراقبت‌های درمانی ندارد. پزشکان نسبت به خطر قطع پای وی هشدار داده‌اند، اما مقام‌های قضایی از صدور دستور مرخصی درمانی یا آزادی موقت خودداری می‌کنند.

متن کامل صحبت‌های امیرحسن اکبری منفرد

در همین حال، امیرحسن اکبری منفرد در یک فایل صوتی منتشرشده از زندان اعلام کرده که پس از گذشت بیش از ده ماه، هنوز بازپرسی پرونده‌اش انجام نشده و او در شرایط بلاتکلیف و تحت فشار روانی به سر می‌برد. به گفته‌ی وی، بیماری پدرش موجب توقف روند بازپرسی شده و مقامات قضایی هیچ اقدام مشخصی برای تعیین تکلیف این پرونده انجام نداده‌اند. امیرحسن اکبری منفرد در این نوار می‌گوید:

با سلام و احترام من امیرحسن اکبری منفرد زندانی ۲۳ ساله سیاسی که الان تقریبا هفت ماهه که به بندهای اسارت هستم به همراه پدرم و.

سه ماهه که بابای من را از من جدا کردند بخاطر شرایط بد زندان و گرفتن عفونت پدرم و عدم انتقالش به بیمارستان و اینکه داخل زندان نمیتونن پدر من را نگهداری کنن و پدر من الان جانش سخت در خطره بخاطر اینکه عفونت همه جاش را گرفته و احتمال اینکه پاش را قطع بکنن

هستش.

و ما گیر افتاده ایم بخاطر اینکه بابام هنوز بازپرسیش را انجام ندادند.

و اینکه.

اگر بازپرسیش انجام بشه

پرونده‌مون از بلاتکلیفی درمیاد.

تا زمانی که پدرم بر نگرده به زندان بازپرسیش انجام نخواهد شد و ما تمام تلاش مان را کردیم که بازپرسی داخل بیمارستان انجام بشه و این امکانپذیر نیست و نامه عدم تحمل کیفری پدرم را گرفتیم و بازپرس تحت هیچ عنوانی قبول نمی کنه و خانواده من را اصلا راه نمیدن به داخل زندان.

و ما هیچ راهی نداریم جز صدای مردم خواهش می کنم که صدای ما باشید.

ممنونم از شما.

بی‌توجهی دستگاه قضایی به شرایط درمانی

خانواده‌ی اکبری منفرد بارها با ارائه مدارک پزشکی و گواهی «عدم توانایی تحمل حبس» از سوی پزشکان، خواستار آزادی محمدعلی اکبری منفرد با قید وثیقه شده‌اند، اما بازپرس پرونده با این درخواست مخالفت کرده است.
محمدعلی اکبری منفرد علاوه بر عفونت در پا، از دیابت پیشرفته، بیماری‌های قلبی و مشکلات پروستات رنج می‌برد و ادامه‌ی نگهداری او در وضعیت فعلی، سلامت و جانش را در معرض خطر جدی قرار داده است.

به گفته‌ی یک منبع نزدیک به خانواده، رفتار مأموران در بیمارستان غیرانسانی است و بیمار در تمام طول بستری بودن، تحت مراقبت امنیتی شدید قرار دارد. خانواده همچنین از عدم دسترسی آزاد به او و محدودیت تماس‌ها شکایت دارند.

پیشینه بازداشت خانواده اکبری منفرد

محمدعلی اکبری منفرد و سه فرزندش، امیرحسن، امیرحسین و زینب اکبری منفرد، در زمستان سال ۱۴۰۳ توسط نیروهای اداره اطلاعات در کرج بازداشت شدند. این خانواده از ساکنان کرج هستند و هیچ‌گونه سابقه کیفری نداشته‌اند. بازداشت آنان بدون ارائه‌ی حکم قضایی و در فضای تهدید و فشار صورت گرفته است.

• اعدام ۱۲ زندانی در زندان‌های قزلحصار، تایباد، بافت، گنبد، ساری، یاسوج و یزد
• خطر اعدام ناصر بکرزاده، زندانی ۲۶ ساله اهل ارومیه

نقض حقوق بشر در پرونده محمدعلی و امیرحسن اکبری منفرد

رفتار حکومت در قبال این دو زندانی، نقض فاحش چندین ماده از اسناد بین‌المللی حقوق بشر است. تداوم بازداشت خودسرانه، رفتار غیرانسانی با بیمار و فقدان دادرسی عادلانه، نمونه‌های آشکار نقض تعهدات بین‌المللی دیکتاتوری حاکم به شمار می‌رود.

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
حق هر فرد به زندگی، آزادی و امنیت شخصی. بازداشت طولانی بدون حکم قضایی، نقض آشکار این حق است.

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا رفتار یا مجازات ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد. بستن بیمار به تخت بیمارستان با دستبند مصداق روشن این نقض است.

ماده ۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
هیچ‌کس نباید خودسرانه دستگیر، بازداشت یا تبعید شود. بازداشت ده‌ماهه بدون صدور حکم قانونی، نقض مستقیم این ماده است.

ماده ۱۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
هر کس حق دارد در دادگاهی مستقل و بی‌طرف، به‌طور عادلانه و علنی مورد رسیدگی قرار گیرد. در این پرونده، فقدان رسیدگی شفاف و بی‌طرفانه مشهود است.

ماده ۲۵ میثاق بین‌المللی حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی:
هر فردی حق برخورداری از بالاترین استاندارد سلامت جسمی و روانی را دارد. ممانعت از درمان و شرایط غیربهداشتی نگهداری، نقض این تعهد محسوب می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک