بحران انسانی و بهداشتی در واحد۲ زندان قزلحصار از روز سهشنبه ادامه دارد
کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۱۲ شهریورماه ۱۴۰۴ – به گزارش منابع مطلع، از ساعت ۳ بعدازظهر روز سهشنبه ۱۱ شهریورماه ۱۴۰۴، آب زندان قزلحصار کرج بهویژه در واحد ۲ بهطور کامل قطع شده است. این اقدام که زندانیان آن را «شکنجه خاموش» توصیف میکنند، شرایطی بهشدت بحرانی و غیرانسانی برای صدها زندانی ایجاد کرده و سلامت آنان را در معرض تهدید جدی قرار داده است.
قطع آب و تبدیلشدن به بحران انسانی
بر اساس اطلاعات دریافتی، قطع ناگهانی آب نهتنها سیستم اصلی بلکه حتی آب تانکر زندان را نیز شامل شده و زندانیان را از ابتداییترین نیازهای حیاتی محروم کرده است. به همین دلیل، زندانیان از روز سهشنبه امکان استحمام، شستوشوی دستها، شستن ظروف و استفاده عادی از سرویسهای بهداشتی را از دست دادهاند. در چنین شرایطی، تنها منبع آب برای صدها زندانی، بطریهای آب معدنی است که در فروشگاه زندان بهطور محدود و با قیمت بسیار بالا عرضه میشود.
یکی از زندانیان در تماس کوتاهی گفته است: «این وضعیت قابل تحمل نیست. ما نه میتوانیم بهداشت فردی را رعایت کنیم، نه دستهایمان را بشوییم، و نه حتی از توالت استفاده عادی داشته باشیم. این چیزی جز شکنجه خاموش نیست.»
فشار مضاعف مالی بر زندانیان
در شرایطی که بسیاری از زندانیان با مشکلات اقتصادی دستوپنجه نرم میکنند، مجبورشدن به خرید آب معدنی فشار مضاعفی بر آنان وارد کرده است. قیمت هر بطری آب معدنی در فروشگاه زندان ۱۶ هزار تومان است؛ مبلغی که برای زندانیان فقیر و خانوادههایشان غیرقابل پرداخت محسوب میشود. زندانیان تأکید کردهاند که حتی اگر توان خرید داشته باشند، آب معدنی برای شستوشو و رعایت بهداشت کافی نیست و چنین روشی صرفاً به افزایش تنش، درگیری و بیماری در بندها منجر خواهد شد.
پیامدهای بهداشتی و خطر گسترش بیماریها
کارشناسان بهداشتی معتقدند قطع آب در زندانهایی مانند قزلحصار که جمعیت زندانیان بالاست، میتواند به شیوع بیماریهای عفونی، پوستی و گوارشی منجر شود. عدم امکان شستوشوی دستها و ظروف، بهویژه در محیطهای شلوغ و پرجمعیت، شرایطی برای انتقال بیماریها فراهم میکند که حتی میتواند به اپیدمیهای خطرناک بینجامد. این وضعیت، علاوه بر تهدید سلامت جسمی زندانیان، فشار روانی سنگینی نیز بر آنان وارد کرده است.
یکی از منابع مطلع هشدار داد: «در بندهای شلوغ، اگر آب برای چند ساعت قطع شود، زندگی عملاً مختل میشود. حالا که قطع کامل آب برای چندین روز ادامه دارد، خطر شیوع بیماری بسیار بالاست و جان صدها زندانی در معرض تهدید قرار گرفته است.»
شکنجه خاموش؛ ابزاری برای سرکوب زندانیان
قطع آب در زندان قزلحصار تنها یک مشکل فنی یا مدیریتی ساده نیست، بلکه از سوی زندانیان بهعنوان یک «روش سرکوب» و «شکنجه خاموش» تلقی میشود. در شرایطی که دسترسی به آب یکی از ابتداییترین حقوق انسانی است، محرومکردن زندانیان از این حق اساسی نوعی شکنجه سیستماتیک محسوب میشود که با هدف افزایش فشار روانی و جسمی بر آنان صورت میگیرد.
سابقه بحران در زندان قزلحصار
زندان قزلحصار کرج پیشتر نیز به دلیل شرایط غیرانسانی، ازدحام جمعیت، کمبود امکانات بهداشتی و غذای نامناسب مورد انتقاد نهادهای حقوق بشری قرار گرفته بود. گزارشهای متعددی از این زندان نشان میدهد که نهتنها اصل تفکیک جرائم رعایت نمیشود، بلکه زندانیان سیاسی و عقیدتی نیز در کنار زندانیان جرائم سنگین نگهداری میشوند. قطع آب اخیر، در ادامه همین روند فشار و بیتوجهی به حقوق زندانیان ارزیابی میشود.
نقض آشکار تعهدات حقوق بشری در زندان قزلحصار
ماده ۱۰ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی: همه افرادی که آزادیشان سلب میشود باید با کرامت ذاتی انسانی رفتار شوند. قطع آب و محرومکردن زندانیان از ابتداییترین نیاز انسانی، نقض مستقیم این ماده است.
قواعد نلسون ماندلا (قواعد حداقل استاندارد سازمان ملل برای رفتار با زندانیان): دسترسی دائم به آب آشامیدنی سالم و امکانات بهداشتی کافی، جزو حقوق اساسی زندانیان است. در قزلحصار، این حق بهطور کامل نادیده گرفته شده است.
ممنوعیت شکنجه و رفتار غیرانسانی: طبق حقوق بینالملل، شکنجه در هر شرایطی ممنوع است. استفاده از «شکنجه خاموش» از طریق قطع آب، نمونهای آشکار از شکنجه روانی و جسمی است که علیه زندانیان به کار گرفته میشود.
واکنش خانوادهها و ضرورت اقدام فوری
خانواده زندانیان زندان قزلحصار با ابراز نگرانی شدید از وضعیت فرزندان و عزیزان خود، از نهادهای بینالمللی خواستهاند برای رسیدگی فوری به این بحران وارد عمل شوند. آنان تأکید کردهاند که «قطع آب در زندان یک اقدام خطرناک و غیرانسانی است که میتواند به فاجعه انسانی منجر شود.»
قطع آب در زندان قزلحصار کرج، اقدامی سازمانیافته و غیرانسانی است که میتواند به بحران گسترده بهداشتی و انسانی منجر شود. این اقدام مصداق آشکار «شکنجه خاموش» علیه زندانیان است و با اصول و تعهدات بینالمللی حقوق بشر در تضاد کامل قرار دارد. اکنون ضرورت دارد که جامعه جهانی، نهادهای حقوق بشری و افکار عمومی با فشار مضاعف بر حاکمیت، مانع تداوم چنین رفتارهای غیرانسانی شوند.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post