یکی از مشکلات اصلی در زندان مرکزی کرج، کمبود آب گرم برای استحمام است که بیش از ۳ماه است برطرف نشده و زندانیان مجبورند آب را در درون بطریهای مخلتف با نور خورشید گرم کنند تا بتوانند دوش بگیرند
به گزارش کانون حقوق بشر ایران،دوشنبه ۲۳مهرماه ۱۴۰۳وضعیت بهداشتی در زندان مرکزی کرج وخیم است و زندانیان به دلیل آلودگی آب این زندان، به بیماریهای مختلف گوارشی مبتلا شدهاند. همچنین به دلیل نبود آب گرم، زندانیان برای استحمام با مشکلات جدی روبرو هستند.
بر اساس گزارشهای رسیده از منابع مطلع، حدود یکسوم زندانیان با مشکلات بهداشتی و حداقلهای زیستی دست به گریبان هستند. یکی از مشکلات اصلی، کمبود آب گرم برای استحمام است که بیش از ۳ماه است برطرف نشده و زندانیان مجبورند آب را در درون بطریهای مخلتف با نور خورشید گرم کنند تا بتوانند دوش بگیرند. این وضعیت بهویژه برای جوانان زندانی، طاقتفرسا شده است، زیرا امکان دوش گرفتن با آب سرد برای آنها بسیار دشوار است.
بنا به گفته برخی منابع، آزمایشهایی نیز انجام شده که نشان میدهد آب زندان مرکزی کرج آلوده است. هر چند مسئولان این زندان اعلام کرده اند که مشکل آب مربوط به لولهکشی شهری است، اما شواهد نشان میدهد لولهکشی آب از درون زندان انجام شده و آب مورد استفاده در سالنها از منابع داخلی تامین میشود. این وضعیت باعث نگرانی هایی برای زندانیان و خانواده های آنها شده است.
علاوه بر مشکلات بهداشتی، وضعیت تغذیه زندانیان نیز نامناسب توصیف شده است. غذای ارائهشده کیفیت پایینی دارد و مشکلات بسیاری برای توزیع آن وجود دارد.
همچنین، ارتباط تلفنی زندانیان در زندان مرکزی کرج نیز محدود بوده و آنها تنها ۴روز در هفته و آنهم به مدت ده تا پانزده دقیقه اجازه استفاده از تلفن و برقراری ارتباط با خانواده هایشان دارند.
این شرایط نامطلوب باعث افزایش فشارهای روانی و جسمانی بر زندانیان شده و نیازمند توجه فوری به وضعیت ناهنجار کنونی در این زندان است.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
زندان مرکزی کرج،استمرار آلودگی آب در زندان مرکزی کرج
پیش از این کانون حقوق بشر ایران، خبر آلودگی آب و بیماری زندانیان در زندان مرکزی کرج را منتشر کرده بود. در این گزارش آمده بود:
به گزارش منبع موثق، مشکلی که هم اکنون کل زندان مرکزی کرج با آن درگیر است، آلودگی آب زندان است. زندان با بدهی ۱۰ میلیاردی و عدم پرداخت بدهی خود، قادر به تامین حداقلها برای زندان نیست.
گفته میشود آب زندان با تانکر آتش نشانی تامین میشود، به همین دلیل، اکثریت زندانیان با آب آلوده مسموم شدهاند. آنها با عوارض دل درد، تب و لرز، سردرد، و کوفتگی و همچنین استفراغ و اسهال شدید بیمار شدهاند.
در فروشگاه زندان مرکزی کرج، حتی آب معدنی به میزان کافی نیست که زندانیان بخرند. آنها مجبورند آب را بجوشانند. اما همین آب جوشیده نیز پر از املاح و آلودگی است که به چشم دیده میشود.
این در شرایطی است که بهداری زندان هم امکانات کافی برای رسیدگی به زندانیان ندارد.
تنبیه و سرکوب زندانیانی که به این شرایط اعتراض داشته باشند
بر اساس همین گزارش هر زندانی که به این شرایط اعتراض کند با سرکوب و انتقال به انفرادی و ضرب و شتم مواجه میشود.
نقض قوانین حقوق بشر در قطع و آلودگی آب و امکانات زندگی در زندان مرکزی کرج
قطع آب بروی زندانیان نقض حقوق بشر محسوب میشود و مغایر با چندین استاندارد بینالمللی و قوانین حقوق بشری است.
ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر:
این ماده بیان میکند که هر فردی حق دارد از استانداردی از زندگی برخوردار باشد که سلامت و رفاه او و خانوادهاش را از جمله غذا، لباس، مسکن، مراقبتهای پزشکی و خدمات اجتماعی لازم را تضمین کند. آب به عنوان یکی از نیازهای اولیه انسان در این دسته قرار میگیرد، و قطع آب از زندانیان، مستقیماً این حق اساسی را نقض میکند.
ماده ۱۰ میثاق بینالمللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR):
این ماده تصریح میکند که با تمامی افرادی که از آزادیشان محروم شدهاند باید با احترام به کرامت ذاتی انسانیت برخورد شود. محروم کردن زندانیان از دسترسی به آب آشامیدنی و بهداشتی، نوعی رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز است که کرامت ذاتی انسانیت را نقض میکند.
قوانین حداقل استاندارد برای رفتار با زندانیان سازمان ملل (قوانین نلسون ماندلا):
بر اساس این قوانین، زندانیان باید به نیازهای اولیه خود دسترسی داشته باشند، از جمله دسترسی به آب آشامیدنی سالم و بهداشتی. ماده 22 این قوانین تأکید دارد که باید به زندانیان غذای سالم و آب کافی ارائه شود تا سلامت و بهداشت آنان حفظ شود. قطع آب زندانیان، نقض مستقیم این استانداردهای حداقلی است.
کنوانسیون منع شکنجه و سایر رفتارها یا مجازاتهای بیرحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز:
رفتارهایی که باعث محرومیت زندانیان از آب و دیگر نیازهای اولیه شود میتواند نوعی شکنجه روحی و جسمی تلقی شود. این امر مغایر با اصول این کنوانسیون است که هرگونه شکنجه و رفتار بیرحمانه را منع میکند.
حق برخورداری از سلامت:
سازمان جهانی بهداشت (WHO) آب سالم و بهداشتی را به عنوان یکی از پیشنیازهای اساسی برای حفظ سلامت عمومی در نظر میگیرد. قطع آب زندانیان میتواند به شیوع بیماریهای عفونی و دیگر مشکلات بهداشتی منجر شود و حق آنان برای برخورداری از سلامت را نقض کند.
حق برخورداری از بهداشت:
بر اساس قوانین بینالمللی، زندانیان حق دارند از محیطی بهداشتی و امکانات بهداشتی مناسب برخوردار باشند. قطع آب به معنای نقض این حق است و میتواند منجر به شرایط غیرانسانی در زندانها شود.
این موارد نشاندهنده اهمیت حیاتی دسترسی به آب برای زندانیان و الزام دولتها به رعایت حقوق اولیه و انسانی آنان است. قطع آب، نه تنها مغایر با اصول اخلاقی و انسانی است، بلکه نقض مستقیم چندین قانون بینالمللی حقوق بشری به شمار میرود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post