زندان عادل آباد شیراز ، محرومیت زندانیان سیاسی از دسترسی به هواخوری

در زندان عادل آباد شیراز، زندانیان سیاسی از سایر امکاناتی که باید در اختیار یک زندانی قرار بگیرد هم محروم هستند. آنها از دسترسی به سالن ورزشی، خدمات فرهنگی، دسترسی به روزنامه و نشریات خارج از زندان را ندارند

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۲۴ آبان‌ماه ۱۴۰۳،‌ وضعیت زندانیان سیاسی در زندان عادل آباد شیراز وخیم گزارش شده است. زندانیان سیاسی محبوس در این زندان از ابتدایی‌ترین حقوق یک زندانی نیز محروم بوده و در شرایطی نامناسبی نگهداری می‌شوند.

زندانیان سیاسی در زندان عادل آباد شیراز برای استفاده از هواخوری با محدودیت زیادی مواجه بوده و ممکن است یک زندانی در ماه یک نوبت استفاده از هواخوری نداشته باشد.

زندانیان در هفته به مدت ۱.۵ساعت اجازه استفاده از هواخوری را دارند. به این ترتیب زندانیان سیاسی در زندان عادل آباد شیراز تنها ۶ساعت در ماه اجازه استفاده از هواخوری را دارند. در سایر زندان‌ها میزان استفاده زندانیان از هواخوری بیشتر از این زندان است.

زندانیان سیاسی در زندان عادل آباد شیراز، از سایر امکاناتی که باید در اختیار یک زندانی قرار بگیرد هم محروم هستند. آنها از دسترسی به سالن ورزشی، خدمات فرهنگی، دسترسی به روزنامه و نشریات خارج از زندان را ندارند.

در برخی از بندهای زندان عادل آباد شیراز، مانند بند سبز و بند قرآن زندانیان روزانه ۵ساعت به هواخوری دسترسی دارند اما در برخی از بندها مانند بند۱۴ که جمعیت آن بیش از ۴هزار نفر است، زندانیان تا ۲ماه نیز نوبت استفاده از هواخوری را ندارند. این در حالی است که هر زندانی طبق قوانین بایستی روزانه دستکم یک ساعت امکان استفاده از هواخوری را داشته باشد.

• حمیدالله سلگی، احضار جهت اجرای حکم زندان
• اعدام یک زندانی در زندان جیرفت

نقض حقوق زندانیان در زندان عادل آباد شیراز با محرومیت از دسترسی به هواخوری

محرومیت زندانیان از دسترسی به هواخوری با اصول متعددی از حقوق بشر، به‌ویژه قوانین مرتبط با حق برخورداری از شرایط انسانی و مراقبت‌های بهداشتی و رفاهی، در تضاد است. این موارد شامل اصول مندرج در اسناد زیر می‌شود:

ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR) – در این ماده بر لزوم رفتار انسانی و احترام به کرامت ذاتی افراد بازداشت‌شده تأکید شده است. محرومیت از هواخوری به‌عنوان یکی از اجزای مهم برای حفظ سلامت جسمی و روانی، با این ماده مغایر است، چرا که محروم‌سازی افراد از امکانات اساسی بهداشتی و رفاهی می‌تواند مصداق رفتار غیراخلاقی و غیرانسانی باشد.

قوانین نلسون ماندلا (اصول حداقل استاندارد سازمان ملل برای رفتار با زندانیان)

این سند تأکید دارد که زندانیان باید به‌صورت منظم از فضای باز بهره‌مند شوند و دسترسی به هواخوری، ورزش و حرکت بدنی نباید به‌صورت غیرقانونی محدود شود. طبق قوانین نلسون ماندلا، زندانیان باید حداقل یک ساعت در روز از فضای باز بهره‌مند باشند.

کنوانسیون منع شکنجه و سایر مجازات‌ها یا رفتارهای ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز (CAT)

هرگونه اقدام برای محدود کردن بی‌دلیل دسترسی به هواخوری یا شرایطی که سلامت زندانی را به‌خطر می‌اندازد، می‌تواند به‌عنوان رفتار تحقیرآمیز یا غیرانسانی در نظر گرفته شود، که با اهداف این کنوانسیون در تضاد است.

ماده ۲۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر – این ماده به حق همه افراد به داشتن سطح زندگی مناسب، از جمله سلامتی و رفاه، اشاره دارد که در آن دسترسی به امکانات بهداشتی، غذایی و فضای باز برای حفظ سلامت جسمی و روانی تضمین شده است.

محرومیت زندانیان از دسترسی به هواخوری و فضای باز، برخلاف قوانین حقوق بشری، سلامت جسمی و روانی آنان را به‌خطر می‌اندازد و به دلیل ایجاد شرایط غیرانسانی می‌تواند به‌عنوان نوعی مجازات یا رفتار ظالمانه تلقی شود

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک