زندان اردبیل، تبعیدگاه زندانیان سیاسی و بدرفتاری با پیروان سایر مذاهب

1 وضعیت زندان و نقض گسترده حقوق بشر

زندان اردبیل تحت نظارت سازمان زندان‌های قوه قضاییه قرار دارد و رئیس آن یعقوب سربازجدا است. این زندان تا ۳برابر ظرفیت خود زندانی دارد که این مساله منجر به شرایط غیرانسانی، عدم دسترسی کافی به امکانات اولیه، و افزایش خشونت و سرکوب در میان زندانیان شده است.

بند ۷ این زندان، که احتمالاً مخصوص زندانیان سیاسی است، شامل افراد متعددی با اتهامات مختلف از جمله محاربه، اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ علیه نظام و جعل اسناد است. از جمله اسامی ثبت‌شده در این بند می‌توان به

عبدالکریم شه‌بخش                                                 اتهام محاربه

علی اسماعیل‌نژاد (سرهنگ سابق سپاه)                       اتهام جعل پاسپورت و توهین به خمینی و خامنه‌ای

احمد سیفی فعال سیاسی                                           اتهام اقدام علیه امنیت ملی و تبلیغ علیه نظام

اشاره کرد.

برخی از زندانیان با جرائم اجتماعی نیز در این بند هستند که عبارتند از:

زعفر بهبود اف             ملیت : آذربايجان                     اتهامات: مواد مخدر و اقامت غیر مجاز

مبارز پورساراف           ملیت:گرجستان                        اتهامات: مواد مخدر و اقامت غیر مجاز

غفور                                                                            اتهام: مشارکت در قتل

محمد داننده                                                                 اتهام:‌ مواد مخدر

2 شرایط غیرانسانی در زندان اردبیل

ازدحام بیش از حد زندانیان: هر بند دارای تعداد زیادی زندانی است که امکانات آن متناسب با این حجم جمعیت نیست. به عنوان مثال، بند ۷ تنها یک حمام و دو سرویس بهداشتی دارد.

گرمایش و سرمایش نامناسب: کولرهای زندان اغلب خراب هستند و هیچ اقدامی برای تعمیر آن‌ها صورت نمی‌گیرد.

ساعات اجباری نماز و فشارهای مذهبی: در برخی از بندها، زندانیان مجبور به شرکت در مراسم مذهبی از جمله نمازهای جماعت هستند.

بیگاری در ازای مرخصی: زندانیان مجبور به کار اجباری شده و در ازای آن تنها دو تا سه روز مرخصی در هر ۱۵ روز دریافت می‌کنند.

تبعیض و خشونت سیستماتیک: زندانیان سنی‌مذهب، به‌ویژه بلوچ‌ها، مورد تبعیض قرار گرفته و رفتارهای غیرانسانی علیه آنان به شکل سیستماتیک صورت می‌گیرد.

3 سرکوب و شکنجه در زندان اردبیل

بر اساس گزارش‌های دریافتی، برخی از مسئولان زندان از جمله نوروزی (رئیس اندرزگاه ۲) و مهدوی (رئیس یکی از بندها) به اعمال خشونت و سرکوب زندانیان شهرت دارند.

نوروزی با استفاده از باتوم اقدام به ضرب و شتم زندانیان کرده و بسیاری از آن‌ها از رفتارهای او به شدت ناراضی هستند. همچنین گزارش شده که مهدوی، که به پرخوری و بی‌اعتنایی به مشکلات زندانیان مشهور است، تنها در مواردی که پای مواد مخدر یا موارد انضباطی در میان باشد، اقدام به دخالت و اعمال قدرت می‌کند.

4 حذف امکانات ورزشی و تشدید فشار بر زندانیان

در حالی که وضعیت زندان‌ها در ایران همواره با کمبود امکانات مواجه بوده، در ماه‌های اخیر برخی از امکانات حداقلی همچون میز و صندلی، وسایل ورزشی، و تلفن‌های کارتی از زندان اردبیل حذف شده‌اند. تلفن‌ها اکنون به صورت هوشمند عمل می‌کنند، اما همچنان کنترل شدید بر مکالمات وجود دارد. همچنین تلویزیون‌های داخل زندان قدیمی و فرسوده هستند و زندانیان دسترسی مناسبی به اخبار و اطلاعات ندارند.

5 رژیم غذایی محدود و کم‌کیفیت در زندان اردبیل

تغذیه زندانیان در سطح بسیار پایینی قرار دارد. وعده‌های غذایی شام شامل سیب‌زمینی و تخم‌مرغ، عدسی، سوپ، و تاس‌کباب است که از نظر ارزش غذایی کافی ندارد. در بیشتر روزها ناهار برنج است که کیفیت آن پایین است. وعده صبحانه هم پنیر، کره مربا و برخی اوقات حلوا شکری است. این وضعیت به سوءتغذیه زندانیان، به‌ویژه در میان زندانیان بیمار، منجر شده است.

6 برخورد امنیتی با زندانیان سیاسی و نقض آشکار حقوق بشر

بر اساس گزارش‌های دریافتی، بند ۷ این زندان که محل نگهداری زندانیان سیاسی است، تحت کنترل شدید نیروهای امنیتی قرار دارد. همچنین در برخی از بندها همچون بند ۳، زندانیان مجبور به شرکت در برنامه‌های تبلیغاتی و مذهبی می‌شوند.

7 نقض گسترده حقوق بشر در زندان اردبیل

آنچه در زندان اردبیل در حال وقوع است، بخشی از سرکوب سیستماتیک جمهوری اسلامی علیه مخالفان سیاسی، فعالان مدنی و اقلیت‌های مذهبی است. نقض فاحش حقوق بشر، رفتارهای خشونت‌آمیز، عدم رسیدگی پزشکی، و اعمال فشارهای عقیدتی و امنیتی بخشی از سرکوب گسترده‌ای است که در این زندان جریان دارد. این شرایط نه‌تنها مغایر با قوانین بین‌المللی حقوق بشر است، بلکه نشان‌دهنده رفتار غیرانسانی جمهوری اسلامی در قبال زندانیان، به‌ویژه زندانیان سیاسی و اقلیت‌های مذهبی، است.

کانون حقوق بشر ایران خواهان نظارت فوری نهادهای بین‌المللی بر وضعیت زندان اردبیل و فشار بر جمهوری اسلامی برای توقف این رفتارهای غیرانسانی است.