زندانی سیاسی سکینه پروانه، اعتصاب غذا در اعتراض به کشتار جوانان در قیام سراسری ۱۴۰۱

زندانی سیاسی سکینه پروانه، به مناسبت سالروز تولد علی مظفری نوجوان ۱۷ساله که در اعتراضات سراسری در شهر قوچان جان باخت دست به اعتصاب غذا زده است

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، جمعه ۱۴اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳، زندانی سیاسی سکینه پروانه در زندان اوین اقدام به اعتصاب غذا نمود.  این اعتصاب غذا در همدردی با خانواده‌هایی است که فرزندان‌شان را در اعتراضات ۱۴۰۲ از دست داده‌اند.

زندانی سیاسی سکینه پروانه، به مناسبت سالروز تولد علی مظفری نوجوان ۱۷ساله که در اعتراضات سراسری در شهر قوچان جان باخت دست به اعتصاب غذا زده است.

• ضبط وسایل شخصی زندانی سیاسی سکینه پروانه، به دستور مقامات زندان
• محکومیت زندانی سیاسی سکینه پروانه به هفت سال و نیم زندان

در باره زندانی سیاسی سکینه پروانه

زندانی سیاسی سکینه پروانه اهل قوچان، آخرین‌ بار در روز سه شنبه ۱۶ اسفندماه ۱۴۰۲، در تهران توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
او پس از ۴سال زندان، در تاریخ ۲۶ بهمن ماه ۱۴۰۱، از زندان وکیل آباد مشهد آزاد شده بود.

خانم پروانه در سال ۹۹، توسط شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران به ریاست قاضی ایمان افشاری به اتهام «عضویت در گروه‌های معاند نظام با هدف بر هم زدن امنیت کشور» به ۵ سال حبس تعزیری و ۲ سال ممنوعیت از عضویت در دستجات سیاسی محکوم شده بود.

زندانی سیاسی سکینه پروانه توسط قاضی منصوری از شعبه ۵ دادگاه انقلاب مشهد، به اتهام «توهین به خامنه ای»، «تبلیغ علیه نظام» و «ارتباط و همکاری با رسانه‌های خارج از کشور» به ۷.۵سال زندان محکوم شده بود. این محاکمه بدون حضور وکیل انتخابی از طرف وی صورت گرفت.

به گفته قاضی پرونده، ۲.۵سال مانده از پرونده قبلی نیز به حکم او اضافه شده بود.

متن کامل نامه اعتراضی زندانی سیاسی سکینه پروانه

علی مظفری نوجوان هفده ساله‌ی اهل قوچان تنها چند روز بعد از مرگ مهسا توسط نیروهای نظامی در خیابان با شلیک ۳گلوله کشته شد.

اگر در اعتراضات سال ۱۴۰۱ کشته نمی‌شد، حالا تولد نوزده سالگی‌اش را در کنار خانواده و دوستانش جشن میگرفت.

علی را از کودکی می‌شناختم. ورزشکار بود و طی سال‌هایی که من در زندان بودم به عضویت تیم والیبال نوجوانان در آمده بود و به همراه تیم سایپا به مقام نائب قهرمانی رسیده بود.

حالا علی عزیز دیگر در کنارمان نیست و خانواده‌اش شمع‌های تولد نوزده سالگی‌اش را بر مزارش روشن می‌کنند.

برای همدردی با خانواده‌هایی که فرزندانشان را از دست داده‌اند در روز تولد علی به نشان اعتراض اعتصاب خواهم کرد.

می‌خواهم صدای مظلومیت‌تان باشم. صدای مرگ مظلومانه‌ی علی و دیگر نوجوانانی که تنها خواسته‌شان بهتر زیستن بود. همدردی‌ام را پذیرا باشید و بدانید به یادتان هستم.

سکینه پروانه/ اردیبهشت ۱۴۰۳/ زندان اوین

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک