وخامت حال زندانی سیاسی حسن بهاری؛ در حبس خانگی با پابند الکترونیکی

حسن بهاری پس از تحمل نزدیک به پنج سال حبس در زندان، به دلیل شرایط وخیم جسمی و با استناد به همان حکم قضایی، از زندان آزاد اما به حبس خانگی با پابند الکترونیکی محکوم شد

کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۱۲ شهریورماه ۱۴۰۴ – حسن بهاری، زندانی سیاسی کرد اهل سقز، که باقی‌مانده محکومیت خود را به‌صورت حبس خانگی با پابند الکترونیکی می‌گذراند، با وضعیت جسمی بحرانی دست‌وپنجه نرم می‌کند. پزشکان بر انجام عمل جراحی فوری برای درمان دیسک گردن او تأکید کرده‌اند، اما موانع امنیتی و محدودیت‌های اعمال‌شده مانع رسیدگی به موقع به وضعیت سلامتی او شده است.

بحران جسمی و نیاز فوری به جراحی

بر اساس گزارش‌های دریافتی و برگه صادرشده از شعبه اول دادگاه انقلاب سقز، حسن بهاری به بیماری‌های متعددی از جمله دیابت، فشار خون بالا، سرگیجه‌های مداوم و مشکلات ناشی از حبس طولانی‌مدت دچار است. در تازه‌ترین معاینه پزشکی، دیسک شدید در ناحیه گردن او تشخیص داده شده است. این عارضه به‌حدی جدی است که حرکت دست چپ او را مختل کرده و پزشکان هشدار داده‌اند که در صورت عدم جراحی فوری، ممکن است آسیب‌های غیرقابل بازگشتی به او وارد شود.

زندانی سیاسی حسن بهاری، وخامت وضعیت جسمی بر اثر محرومیت از درمان — حسن بهاری

از زندان تا حبس خانگی

حسن بهاری پس از تحمل نزدیک به پنج سال حبس در زندان، به دلیل شرایط وخیم جسمی و با استناد به همان حکم قضایی، از زندان آزاد اما به حبس خانگی با پابند الکترونیکی محکوم شد. این تصمیم در ظاهر به‌عنوان تخفیف در حکم مطرح شد، اما در عمل نه‌تنها فشار روانی و جسمی بر او کاهش نیافته، بلکه به شیوه‌ای دیگر ادامه یافته است.

حبس خانگی بهاری همچنان با محدودیت‌های شدید همراه است؛ او امکان خروج آزادانه از منزل ندارد، تحت کنترل دائمی قرار دارد و برای هرگونه مراجعه درمانی باید فرآیند پیچیده‌ای را از مجاری امنیتی و قضایی طی کند. این شرایط، با توجه به وضعیت وخیم جسمی او، فشار مضاعفی را به او و خانواده‌اش وارد کرده است.

فشارهای امنیتی و محرومیت از حقوق اجتماعی

بهاری علاوه بر مشکلات جسمی، از محرومیت‌های گسترده اجتماعی و فشارهای امنیتی رنج می‌برد. او به‌عنوان یک زندانی سیاسی ، همچنان تحت نظارت و تهدید مستمر دستگاه‌های امنیتی قرار دارد. این وضعیت، نه‌تنها سلامت روانی او را تحت تأثیر قرار داده، بلکه مانع از بازگشت طبیعی او به زندگی اجتماعی شده است.

به گفته نزدیکان، حسن بهاری و خانواده‌اش بارها هدف تماس‌ها و احضارهای مکرر نهادهای امنیتی قرار گرفته‌اند؛ روندی که به‌روشنی نشان‌دهنده تداوم سرکوب فراتر از دوران زندان است.

ابعاد حقوق بشری پرونده پرونده حسن بهاری

ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: زندانیان یا محکومان باید با کرامت انسانی رفتار شوند. محرومیت حسن بهاری از درمان فوری، نقض مستقیم این ماده است.
قواعد نلسون ماندلا (حداقل استاندارد رفتار با زندانیان): حق برخورداری از خدمات درمانی مشابه جامعه بیرون برای زندانیان تضمین شده است. ممانعت از دسترسی بهاری به عمل جراحی ضروری، نقض آشکار این قواعد است.
حق سلامت به‌عنوان بخشی از حقوق بنیادین بشر: فشار امنیتی و ممانعت از درمان کافی، نمونه‌ای از استفاده از بیماری به‌عنوان ابزار شکنجه تدریجی علیه زندانیان سیاسی است.

نمونه‌ای از سرکوب سیستماتیک

پرونده حسن بهاری نشان می‌دهد که سرکوب مخالفان سیاسی تنها محدود به سال‌های زندان نیست. حتی پس از آزادی مشروط یا حبس خانگی، کنترل امنیتی، محدودیت در دسترسی به درمان و فشار بر خانواده‌ها ادامه می‌یابد. در عمل، چنین روندی «آزادی ظاهری» است که درون خود تداوم شکنجه خاموش و فشار مضاعف را پنهان کرده است.

وخامت حال حسن بهاری و نیاز فوری او به عمل جراحی، بار دیگر ضرورت توجه جامعه جهانی به وضعیت زندانیان سیاسی و عقیدتی در ایران را برجسته می‌کند. ادامه حبس خانگی همراه با پابند الکترونیکی و محرومیت از درمان، نه‌تنها سلامت جسمی و روانی او را تهدید می‌کند، بلکه نقض آشکار اصول بنیادین حقوق بشر است.