زندانیان در زندان مرکزی کرج مبتلا به بیماری پوستی از کمترین امکانات بهداشتی و درمانی برخوردارند و حتی دارویی که توسط خانواده برایشان تهیه می‌کند را اجازه ورود نمی‌دهند
به گزارش کانون حقوق بشر ایران، سه‌شنبه ۲۴مهرماه ۱۴۰۳، وضعیت بهداشتی در زندان مرکزی کرج فاجعه بار است. بنا بر خبرهای رسیده از منابع موثق آلودگی آب زندان مرکزی کرج، منجر به شیوع یک نوع بیماری پوستی شبیه قارچ در بین زندانیان شده است این در حالی است که سال گذشته نیزآلودگی آب باعث شیوع بیماری پوستی در بین زندانیان شده بود و قبل از آن هم آلودگی آب آشامیدنی باعث بیماری گوارشی همه زندانیان این زندان شده بود.
زندانیان مبتلا به بیماری پوستی از کمترین امکانات بهداشتی و درمانی برخوردارند و حتی دارویی که توسط خانواده برایشان تهیه می‌کند را اجازه ورود نمی‌دهند و زندانیان مجبورند که این بیماری را که با خارش شدید همراه است را تحمل کنند . این امر مصداق بارز شکنجه زندانیان و خانواده‌های آنها است.
بنا بر خبر دیگری ماه‌هاست که زندانیان سیاسی بند ۱۵ زندان مرکزی کرج با محدودیت زمان برای تلفن مواجه هستند بطوریکه روزانه ۲ تا ۳ ساعت زمان برای تلفن به آنها اختصاص داده شده که به هر نفر ۲ تا ۳ دقیقه بیشتر زمان مکالمه نمی‌رسد.
علیرغم اعتراض زندانیان و خانواده‌هایشان کماکان این محدودیت تلفن وجود دارد و برطرف نشده است این امر هم نقض پایه‌ای‌ترین حقوق زندانیان به شمار می‌آید.
با ارسال هرگونه اطلاعات در این زمینه به ما کمک کنید تا صدای زندانیان باشیم
شیوع دوباره بیماری پوستی در زندان مرکزی کرج
پیش از این هم در اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۳، خبرها حاکی از شیوع یک بیماری پوستی آزار دهنده در بین زندانیان زندان مرکزی کرج بود. بنا به گزارشاتی که از داخل زندان به سایت کانون حقوق بشر ایران رسیده بود، زندانیان در زندان مرکزی کرج ماه‌ها بود که درگیر یک بیماری پوستی شده بودند. این بیماری بسیار آزار دهنده بود اما هیچ رسیدگی پزشکی از سوی مقامات بهداری و مسئولین زندان انجام نمی‌شد.
خانواده زندانیان به دلیل نبود دارو و پماد در بهداری زندان آنرا از بیرون تهیه و برای زندانیان خود ارسال کردند اما مقامات زندان از تحویل‌گیری آن ممانعت به عمل آورده و گفته بودند که ورود پماد به زندان ممنوع است.
ممانعت برای ورود دارو در حالی است که باندهای بزرگ توزیع و فروش مواد مخدر تحت حمایت روسای زندان در سالن های این زندان تجارت می‌کنند و پول های کلان برای روسای زندان به دست می آورند.
رسیدگی بهداشتی در پایین‌ترین حالت
در سال ۱۴۰۲، نیز چندین بیماری ناشناخته در زندان مرکزی کرج شیوع پیدا کرد. زندانیان، در بند ۶ زندان مرکزی کرج به یک بیماری پوستی مبتلا شده. این بیماری در کل بند شیوع پیدا کرده اما مسئولین زندان در رابطه با کنترل این بیماری هیچ اقدامی انجام ندادند.
مسئولین بهداری از هرگونه رسیدگی به وضعیت بیماران خودداری کرده و حتی دارو و کرم‌های ساده مانند وازلین یا قرص‌های حساسیت را هم در اختیار زندانیان قرار نمی‌گذاشتند.
زندان مرکزی کرج از بزرگ‌ترین زندان‌های استان البرز محسوب می‌شود. ظرفیت این زندان ۲۵۰۰ نفر است اما آمار زندانیان آن بیش از ۸۰۰۰ نفر می‌باشد. تجمع بالای زندانیان و کمبود جا و نبود امکانات بهداشتی باعث شیوع سریع بیماری در داخل این زندان می‌شود.
نقض حقوق بشر با انجام نشدن رسیدگی پزشکی به زندانیان
محرومیت زندانیان از رسیدگی پزشکی نقض چندین اصل مهم در قوانین حقوق بشری بین‌المللی است. این عمل با موارد زیر مغایرت دارد:
ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر: که به صراحت بیان می‌کند هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا رفتار یا مجازات‌های بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد. عدم ارائه مراقبت‌های پزشکی می‌تواند نوعی رفتار غیرانسانی و تحقیرآمیز تلقی شود.
ماده ۱۰ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی: این ماده تأکید می‌کند که با تمامی افرادی که از آزادی‌شان محروم شده‌اند، باید به صورت انسانی و با احترام به کرامت ذاتی آنها رفتار شود. محرومیت از مراقبت پزشکی، مغایر با این ماده است.
قوانین استاندارد حداقل رفتار با زندانیان (قوانین نلسون ماندلا): این قوانین که توسط سازمان ملل متحد تدوین شده‌اند، به صراحت بیان می‌کنند که زندانیان باید به خدمات درمانی مناسب دسترسی داشته باشند و شرایط بهداشتی و درمانی زندان‌ها باید استانداردهای لازم را داشته باشد.
محرومیت از خدمات پزشکی به عنوان شکلی از شکنجه یا رفتار غیرانسانی در بسیاری از اسناد حقوق بشری محکوم شده و نقض کرامت انسانی افراد به شمار می‌رود.
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک