اعدام ۶ زندانی در زندان‌های کرمانشاه، همدان، خرم‌آباد، ارومیه و قائمشهر

افزایش بی‌سابقه آمار اعدام‌ها نشانگر هراس ساختار قدرت از جامعه‌ای است که در پی تغییرات بنیادی و دستیابی به آزادی‌های مدنی است. این روند بیانگر بحران عمیق مشروعیت سیاسی است

کانون حقوق بشر ایران، شنبه ۱۷ آبان‌ماه ۱۴۰۴، شش زندانی در زندان‌های کرمانشاه، همدان، خرم‌آباد، ارومیه و قائمشهر اعدام شدند. بجز یک زندانی که در مهرماه ۱۴۰۴ اعدام شده است، سایر زندانیان در بازه زمانی، جمعه و شنبه ، ۱۶ و ۱۷ آبان‌ماه ۱۴۰۴، اعدام شده‌اند.

اعدام ۲زندانی در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه

بامداد شنبه ۱۷ آبان‌ماه ۱۴۰۴، دو زندانی در زندان دیزل‌آباد کرمانشاه اعدام شدند. هویت این زندانیان به شرح زیر است:

ـ یارولی حاجی‌زاده، اهل سرپل ذهاب

ـ سمیربهاری اهل سرپل ذهاب

این دو زندانی در یک پرونده مشترک ۵ سال پیش به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بودند.

اعدام ابوالفضل سهرابی در زندان همدان

سحرگاه شنبه ۱۷ آبان‌ماه ۱۴۰۴، ابوالفضل سهرابی در زندان همدان اعدام شد. اتهام این زندانی در ارتباط با مواد مخدر عنوان شده است.

اعدام ۶ زندانی در زندان‌های کرمانشاه، همدان، خرم‌آباد، ارومیه و قائمشهر — هاوری جهان‌آرا

اعدام یزدان چگنی در زندان خرم‌آباد

صبحگاه شنبه ۱۷ آبان‌ماه ۱۴۰۴، یزدان چگنی در زندان خرم‌آباد اعـدام شد. وی پیش‌تر به اتهام قتل بازداشت و به اعدام محکوم شده بود.

اعـدام هاوری جهان‌آرا در زندان ارومیه

بامداد جمعه ۱۶ آبان‌ماه ۱۴۰۴، هاوری جهان‌آرا در زندان ارومیه اعـدام شد. وی اهل سردشت و پدر یک فرزند بود. او ۲سال پیش به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

اعـدام علی علیزاده در زندان قائمشهر در مهرماه

سحرگاه چهارشنبه ۹مهرماه ۱۴۰۴، علی علیزاده در زندان قائمشهر اعـدام شد. وی پیشتر به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود.

مغایرت حکم اعـدام با منشور جهانی حقوق بشر

ماده سوم این منشور صراحتاً بیان می‌کند: هر فرد حق حیات دارد. این حق مشمول هیچگونه محرومیتی نمی‌شود مگر به موجب حکم صادره از دادگاهی صالح در اثر ارتکاب جرمی که مطابق قانون، جرم محسوب شود.

حکم اعـدام به عنوان بالاترین مجازات، به طور مستقیم با این ماده از منشور جهانی حقوق بشر در تضاد است. چرا که:

حق حیات: حق حیات به عنوان یک حق بنیادین و غیر قابل سلب مطرح می‌شود. حکم اعـدام این حق را سلب می‌کند.

عدم برگشت‌پذیری: در صورت اجرای حکم اعـدام، امکان جبران اشتباه قضایی وجود ندارد.

شکنجه و رفتار غیرانسانی: برخی از روش‌های اجرای حکم اعـدام به عنوان شکنجه و رفتار غیرانسانی تلقی می‌شوند که این خود مغایر با مفاد منشور جهانی حقوق بشر است.

نقض تعهدات حقوق بشری در ارتباط با مجازات اعـدام

طبق ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، که ایران یکی از امضاکنندگان آن است، صدور و اجرای حکم اعـدام تنها در صورت وجود ضمانت‌های کامل برای محاکمه عادلانه و در جرائم بسیار سنگین مجاز است. در بسیاری از پرونده‌های مشابه، عدم شفافیت، محدودیت‌های حقوقی متهم، و صدور احکام در دادگاه‌هایی فاقد استقلال لازم، مغایر با این اصل بنیادین حقوق بشر تلقی می‌شود.