اعدام یک زندانی بلوچ در زندان میناب

طبق قوانین بین‌المللی بایستی به علت قتل به صورت ریشه‌ای پرداخت. تمرکز صرف بر اعدام بدون بررسی علل و عوامل زمینه‌ساز جرم، نه تنها به حل مشکل قتل‌ها کمک نمی‌کند، بلکه به نقض حقوق بشر و تداوم خشونت در جامعه منجر می‌شود

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، بامداد دوشنبه ۸مردادماه ۱۴۰۳، یک زندانی بلوچ در زندان میناب اعدام شد. این زندانی مهیم جنگی‌زهی نام داشت و پیش از این به اتهام قتل بازداشت شده بود. مهیم جنگی‌زهی فرزند شهمراد و اهل دهستان گابریک شهرستان جاسک بوده است

وی چهار سال قبل پس از قتل یک شهروند خود را به اداره آگاهی معرفی کرده و در دادگاه به اعدام محکوم شده بود.

اعدام ۴زندانی از جمله یک زن در زندان پارسیلون خرم‌آباد

بامداد روز شنبه ۶مرداد ۱۴۰۳، چهار زندانی از جمله یک زن در زندان پارسیلون خرم‌آباد اعدام شدن. این ۴زندانی پیش‌تر به اتهام مرتبط با مواد مخدر دستگیر و به اعدام محکوم شده بودند. هویت ۳تن از زندانیان، اردشیر ملکت ۴۵ساله اهل الیگودرز، عظیم امرایی ۴۰ساله اهل کوهدشت و یک زندانی با نام خانوادگی فرخ‌نژاد ۲۷ساله اهل تهران احراز شده است. از هویت زن اعدام شده اطلاعی در دست نیست. این زندانیان روز پنج‌شنبه ۴مرداد ۱۴۰۳، جهت اجرای حکم اعدام به سلول انفرادی منتقل شده بودند.

خبر اعدام این ۴زندانی تاکنون در رسانه‌های داخلی و یا سایت‌های وابسته به قوه قضاییه منتشر نشده است.

• گزارشی از وضعیت زندانی سیاسی مهدی صالح یزدانی
• اعدام یک زن در زندان پارسیلون خرم‌آباد

اعدام یک زندانی در زندان تربت‌جام

سحرگاه پنج‌شنبه ۴مردادماه ۱۴۰۳، یک زندانی در محوطه زندان تربت جام اعدام شد.

زندانی اعـدام شده قادر جمشیدی نام داشت. وی به اتهام مرتبط با مواد مخدر بازداشت و به اعـدام محکوم شده بود. قادر جمشیدی متاهل، پدر ۴فرزند و ساکن تربت جام بود.

اعدام یک زندانی در زندان بندرعباس

سحرگاه سه‌شنبه ۲مردادماه ۱۴۰۳، حکم اعـدام یک تبعه افغانستان در زندان بندرعباس به مرحله اجرا درآمد. این زندانی گلاب‌شاه نورزهی نام داشت. وی ۴۳ساله و اهل ولایت فراه افغانستان بوده است. اتهام وی مرتبط با مواد مخدر می‌باشد. وی ۵سال

پیش بازداشت و در دادگاه به اعـدام محکوم شده بود. این اعـدام مخفیانه و بدون دادن ملاقات آخر به خانواده انجام شد.

سیستم معیوب قضایی بر مبنای افزایش اعدام به منظور ایجاد جو سرکوب در جامعه

سیستم قضایی در ایران یک سیستم معیوب است که برخلاف قوانین بین‌المللی اصل را بر اعـدام و زندان به منظور ایجاد جو رعب و وحشت در راستای سرکوب و کنترل جامعه قرار داده است. رعایت نشدن اصل بی‌طرفی قضات تحت فشار نهادهای امنیتی، رعایت نشدن حق دسترسی به وکیل انتخابی، استفاده از شکنجه و اعترافات اجباری و… از نمونه‌‌های چرخه معیوب در سیستم قضایی کشور است.

رعایت نشدن تناسب جرم و مجازات ، تمرکز بر مجازات بدون ریشه‌یابی علل وقوع جرم، نداشتن تخصص لازم در بخش‌‌های بازپرسی، دادستانی و قضاوت در دادگاه باعث شده که بسیاری از متهمان قربانی شده و به اعـدام محکوم شوند. صدور حکم اعـدام برای کسانی‌که اولین بار است که جرمی را مرتکب شده و به روند بازجویی و بازپرسی آشنایی ندارند، نشان‌دهنده نقض حقوق بشر در ایران می‌باشد.

عدم ریشه‌یابی قتل در محاکم قضایی، باعث بی‌ اعتباری این محاکم در سطح بین‌المللی شده است. طبق قوانین بین‌المللی بایستی به علت قتل به صورت ریشه‌ای پرداخت. تمرکز صرف بر مجازات قاتلان بدون بررسی علل و عوامل زمینه‌ساز جرم، نه تنها به حل مشکل قتل‌ها کمک نمی‌کند، بلکه به نقض حقوق بشر و تداوم خشونت در جامعه منجر می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک