جان باختن یک زندانی در زندان مرکزی ارومیه

پیش از این نیز چندین زندانی در زندان مرکزی ارومیه به دلیل مخالفت با انتقال آنها به بیمارستان خارج از زندان جان خود را از دست داده بودند. مقامات قضایی با اعمال قدرت از پیگیری پرونده مقامات زندان در این پرونده‌ها جلوگیری کرده بودند

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، چهارشنبه ۱۷مردادماه ۱۴۰۳،‌ یک زندانی در زندان مرکزی ارومیه به دلیل اعزام نشدن به بیمارستان جان باخت. این زندانی روح‌الله محمدی ۴۸ساله اهل ارومیه بود. وی به ۷سال زندان محکوم شده و در حال گذراندن دومین سال بازداشت خود بود. ممانعت از اعزام این زندانی به بیمارستان خارج از زندان مرکزی ارومیه در حالی بود که کادر درمان بهداری زندان مرکزی ارومیه دستور انتقال وی را صادر کرده بودند اما مقامات زندان با این انتقال مخالفت کرده بودند.

پیش از این نیز چندین زندانی در زندان مرکزی ارومیه به دلیل مخالفت با انتقال آنها به بیمارستان خارج از زندان جان خود را از دست داده بودند. مقامات قضایی با اعمال قدرت از پیگیری پرونده مقامات زندان جلوگیری کرده بودند.

• مافیای مواد مخدر در زندان مرکزی ارومیه + اسامی شکنجه‌گران و مدیران
• زندان مرکزی ارومیه، افزایش فشار و سرکوب زندانیان

ممانعت از رسیدگی پزشکی مصداق شکنجه و نقض حقوق بشر

ممانعت عمدی از دسترسی زندانیان به مراقبت‌های پزشکی، می‌تواند به عنوان یک عمل شکنجه یا رفتار بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز تلقی شود. این اعمال، جرایم بین‌المللی محسوب می‌شوند و در قوانین بین‌المللی حقوق بشر و حقوق بشردوستانه بین‌المللی به شدت محکوم شده‌اند.

۱۰دسامبر ۱۹۴۸ ـ تصویب اعلامیه جهانی حقوق بشر

نقض حقوق منشور جهانی حقوق بشر با ممانعت از رسیدگی پزشکی

حق حیات (ماده ۳): این حق نه تنها به معنای حفظ حیات فیزیکی است، بلکه شامل حق برخورداری از شرایط مناسب برای زندگی سالم نیز می‌شود. دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی، یکی از مهم‌ترین جنبه‌های این حق است.

حق آزادی و امنیت فردی (ماده ۹): هر فرد حق دارد از آزادی و امنیت شخص خود برخوردار باشد. این حق شامل حق برخورداری از شرایط مناسب زندگی در زندان نیز می‌شود که دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی را شامل می‌شود.

باید توجه داشت، حقوق مندرج در منشور جهانی حقوق بشر، جهانی و غیرقابل تفکیک هستند. به این معنی که هیچ‌کس نمی‌تواند از یک حق به بهانه‌ی بهره‌مندی از حقوق دیگر محروم شود. منشور جهانی حقوق بشر بر اصل برابری همه انسان‌ها بدون تبعیض نژادی، جنسی، مذهبی یا هر نوع تبعیض دیگری تاکید دارد. زندانیان نیز از این اصل مستثنی نیستند و حق دارند از همان حقوقی که افراد آزاد از آن برخوردارند، بهره‌مند شوند.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک