فرهاد قهرمانی که در اعتراضات بر علیه اعدام بازداشت شده بود، در مصاحبه ای به وضعیت زندان پرداخته و می گوید: «هیچ دولتی نمی تواند با اعدام جامعه اش را اصلاح کند».
به گزارش کانون حقوق بشر ایران، روز دوشنبه ۲۵ اسفندماه ۱۴۰۱، فرهاد قهرمانی از بازداشت شدگان اعتراضات به اجرای حکم اعدام، در مصاحبه ای که با کانون حقوق بشر ایران انجام داده است چنین می گوید:
«اینجانب فرهاد قهرمانی هستم که ۲۰ شهریور۱۴۰۱ به اتهام مخالفت با حکم اعدام بازداشت وبه ۶ ماه حبس و ۲۵ ضربه شلاق محکوم شدم . بعد از تمام شدن دوران محکومیت در تاریخ ۷ اسفند ۱۴۰۱ آزاد شدم.
ظلم بیداد می کند. توی زندان هم همینطور است. هرکسی از بیرون وضعش خوب نباشد، داخل زندان به سختی زندگی میکند. یعنی فقط زنده می ماند.
زمان آتش سوزیها در زندان اوین به خاطر آزادی دست به این شورش زده بودند واقعا اذیت شدیم . بشکل وحشتناکی ما را به زندان تهران بزرگ منتقل کردند .آنجا هم تیپ ۶ که تازه تاسیس بود خیلی اذیت شدیم که همه بتوانیم آنجا شویم و بتوانیم زندگی کنیم.
من بخاطر اعتقادم حبس کشیدم زندان دیدم هنوز هم معتقدم اعدام نه فقط در ایران بلکه درتمام دنیا حق هیچ انسانی نیست. .هیچ دولتی نمی تواند با اعدام جامعه اش را اصلاح کند. این را منی میگویم که در این راه آسیب دیدم و از اعدام زخم خوردم و عمری با یک زخم بزرگ و کاری که هرگز خوب نمیشود زندگی کردم .یک عمری با این زخم بزرگ گذراندم و درد این زخم هیچوقت زندگی مرا رها نکرد.
تنها هدف من لغو شدن مجازات اعدام بود بخاطر هموطنانم بخاطر جوانها وظیفه انسانی خودم دانستم که اعتراض خودم را به گوش دنیا برسانم.»
فرهاد قهرمانی ۳۲ ساله، شهریورماه امسال به دلیل شرکت در تجمع اعتراضی «نه به اعدام» در مقابل قوه قضاییه بازداشت شده و از طرف دستگاه قضاییه با اتهاماتی همچون «اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم بر ضد امنیت داخلی/خارجی، «تجمع نه به اعدام» واخلال در نظم و آسایش عمومی» مواجه شد.
وی پس از حمله به اوین به شدت مجروح شد و بدون هیچ رسیدگی در زندان تهران بزرگ رها شده و با همین وضعیت او را دادگاهی کردند.
برادر و پسر عموی فرهاد قهرمانی نیز در آبان ۹۸ بازداشت شده بودند و پدر پیشتر توسط همین حکومت اعدام شده است.
او در تجمع نه به اعدام فریاد میزد: «من کشته شدم، من با پدر و مادرم زیر خاک رفتم. در زندگی ام هر روز مردم، غرورم، شخصیتم، اعتبارم …هر روز زیر خاک رفت»
شایان ذکر است فرهاد قهرمانی که پس از فاجعه بزرگ آتش سوزی در زندان اوین در بند هفت محبوس بود، با بدنی مجروح به تهران بزرگ منتقل شد، وی از ناحیه سر و صورت و دنده ها آسیب جدی دیده و چند گلوله ساچمه ای در بدنش بود اما هیچگونه رسیدگی پزشکی به او صورت نگرفت.
بیشتر بخوانید:
کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک
Discussion about this post