محکومیت مسعود بیدریغ به یک سال زندان

این حکم درحالی صادر شد که مسعود بیدریغ در دادگاه از حق انتخاب وکیل انتخابی محروم بوده است

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، دوشنبه ۲۸آبان‌ماه ۱۴۰۳، مسعود بیدریغ بوکسور۴۵ ساله گیلانی صاحب رتبه نخست در استان گیلان و رتبه سوم در کشور ، در دادگاه بدوی به یک سال حبس تعزیری محکوم شد.

او به اتهام «تبلیغ علیه نظام»، «توهین به رهبری» و «اخلال در امنیت ملی» توسط شعبه سوم دادگاه کیفری رشت توسط قاضی مهدی راسخی محاکمه و به یک سال زندان محکوم شد.

این حکم درحالی صادر شد که مسعود بیدریغ در دادگاه از حق انتخاب وکیل انتخابی محروم بوده است .

وی اتهامات وارده در این دادگاه را نپذیرفته بود و آنها را پاپوش علیه خود عنوان کرده بود.

روز سه‌شنبه ۲۲آبان‌ماه ۱۴۰۳، دادگاه مسعود بیدریغ مشت زن گیلانی در شعبه سوم کیفری رشت توسط قاضی مهدی راسخی برگزار شده بود.

مسعود بیدریغ که متولد سال ۱۳۵۸ است در شهریور ماه سال ۱۴۰۳ با ضرب و شتم و توهین و تحقیر… بازداشت شد و یک ماه در زندان اطلاعات و لاکان رشت تحت بازجویی قرار گرفت . سپس با قید وثیقه سنگین آزاد شد.

• اعدام یک زندانی در زندان مرکزی زنجان
• اعدام ۳زندانی در زندان مرکزی بیرجند

نقض قوانین حقوق بشر با بازداشت مسعود بیدریغ

بازداشت مسعود بیدریغ نقض چندین ماده از قوانین حقوق بشر بین‌المللی است. این قوانین بین‌المللی در اسناد مختلفی، از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، به صراحت بیان شده‌اند. برخی از موارد نقض قوانین حقوق بشر در رابطه با این موضوع به شرح زیر است:

حق آزادی بیان و عقیده:

طبق ماده ۱۹ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۹ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد عقاید خود را به‌طور آزادانه بیان کند، و این حق شامل آزادی جست‌وجو، دریافت و انتشار اطلاعات و ایده‌ها، بدون مداخله از سوی مقامات دولتی است. بازداشت معترضان به دلیل ابراز عقیده، نقض آشکار این حق است.

حق آزادی تجمع مسالمت‌آمیز:

ماده ۲۰ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۲۱ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی بر حق مردم برای تجمع مسالمت‌آمیز تأکید دارند. بازداشت و سرکوب معترضان مسالمت‌آمیز، نقض این حق محسوب می‌شود.

ممنوعیت شکنجه و رفتارهای غیرانسانی:

ماده ۵ اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۷ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی شکنجه و رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز را ممنوع کرده است. گزارش‌های زیادی از شکنجه و بدرفتاری با معترضان بازداشت‌شده در ایران وجود دارد که نقض این ماده را نشان می‌دهد.

حق دادرسی عادلانه:

طبق ماده 10 اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده ۱۴ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد که پرونده‌اش در دادگاهی عادلانه، علنی و توسط یک دادگاه مستقل و بی‌طرف بررسی شود. در بسیاری از موارد، معترضان در ایران بدون دسترسی به وکیل و محاکمه عادلانه بازداشت و محکوم می‌شوند، که این امر نقض این حق است.

حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی:

ماده ۳ اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح می‌کند که هر فردی حق دارد از زندگی، آزادی و امنیت شخصی برخوردار باشد. بازداشت‌های خودسرانه و بدون دلیل قانونی از سوی مقامات، نقض این حق اساسی است.

در مجموع، سرکوب و زندانی کردن معترضان در ایران نقض صریح چندین ماده از اسناد بین‌المللی حقوق بشری محسوب می‌شود و این اقدامات از سوی نهادهای حقوق بشری بین‌المللی به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفته است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک