قیام های سراسری مردم ایران از سال ۱۳۷۸ تا ۱۴۰۱

نگاهی به قیام های سراسری مردم ایران از سال ۱۳۷۸ تا ۱۴۰۱

در روز ۲۵ شهریورماه ۱۴۰۲، نگاهی مختصر به قیام های سراسری مردم ایران از دهه هفتاد تا به امروز می اندازیم. پس از مقدمه ای کوتاه به قیام سراسری ۱۴۰۱ که با قتل مهسا امینی آغاز شد، می پردازیم.

مقدمه

اعتراضات بزرگ در ایران طی چند دهه گذشته، بارها شکل گرفته است. اعتراضات و قیامهای بزرگ در کرمانشاه، اسلامشهر، اراک و قزوین در دهه ۷۰ را همگان به خاطر دارند.
اما از اعتراضات بزرگ تیرماه ۱۳۷۸ تاکنون با قیامهای بزرگتر، گسترده‌تر و طولانی تر روبرو هستیم. خصلت ویژه قیامها آن است که مردم و جوانان ایرانی که در پی آزادی و برقراری دموکراسی و نفی دیکتاتوری در ایران هستند، اصل نظام یعنی شخص خامنه‌ای را با شعار مرگ بر خامنه‌ای، بعنوان اولین و اصلی ترین عامل فقر، بیکاری، سرکوب، اعدام، نابودی اقتصاد ایران و تخریب محیط زیست و … هدف قرار می دهند.

قیام سراسری ۱۴۰۱

قیام سراسری ۱۴۰۱ با قتل مهسا امینی کلید خورد. مهسا امینی دختر کرد جوان ۲۲ ساله‌ای بود که روز ۲۲ شهریور ۱۴۰۱ از سوی گشت ارشاد در تهران دستگیر و در اثر ضربات مأموران گشت از ناحیه سر دچار شکستگی جمجمه و سپس مرگ مغزی شد.

او را از روز ۲۲ شهریور در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان کسری بستری کردند ولی سرانجام روز ۲۵ شهریور بر اثر شدت جراحات و ضرباتی که بر سرش وارد کرده بودند، جان باخت.

بدنبال انتشار خبر جان باختگان مهسا امینی در شبکه های اجتماعی مردم ابتدا در تهران و سپس در سقز (زادگاه مهسا) به خیابان آمدند و دست به اعتراض زدند. این اعتراض سپس تبدیل به قیامی بزرگ و گسترده علیه دیکتاتوری خامنه‌ای و حاکمیت ولایت فقیه در سراسر ایران شد و ماهها ادامه یافت.

قیامی که با اعتراض به سرکوب گشت ارشاد علیه زنان ایران، شروع شد اما بسرعت کل نظام را نشانه گرفت و با شعارهای مرگ بر خامنه‌ای، خامنه ای ضحاک می‌کشیمت زیر خاک، سرنگونی خامنه ای را در هر شهر و خیابان فریاد کرد.

قیامی که از همه اقشار و صنوف و ملیت های مردم ایران در آن شرکت داشتند.

قیامی که بیش از ۶ ماه هر روز و هر شب در کوچه و خیابان و پشت بام ها شعله ور بود و بی گمان طولانی ترین و گسترده ترین قیام علیه حاکمیت دیکتاتوری ولایت فقیه در ۴ دهه گذشته بود.