هشدار در رابطه با نقش زندان قزلحصار در انتقال مشکوک پنج زندانی محکوم به اعدام به مکان نامعلوم

کانون حقوق بشر ایران با هشدار جدی اعلام می‌کند که زندان قزلحصار عملاً به «خانه امن» نیروهای امنیتی و محلی برای ناپدیدسازی قهری و سلاخی مخالفان سیاسی تبدیل شده است

کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۱۹ مردادماه ۱۴۰۴ – در پی انتقال گروهی از زندانیان سیاسی از زندان تهران بزرگ به زندان اوین، پنج زندانی محکوم به اعدام شامل وحید بنی‌عامریان، پویا قبادی، اکبر (شاهرخ) دانشور، بابک علیپور و محمد تقوی از سایر زندانیان جدا و به جای انتقال به زندان قزلحصار به مکانی نامعلوم منتقل شدند.
به گفته منابع مطلع، پیش از این به این زندانیان اعلام شده بود که قرار است به زندان قزلحصار منتقل شوند. حتی مأموران مسئول انتقال نیز این مقصد را تأیید کرده بودند، اما مقامات زندان قزلحصار پس از جابه‌جایی، هرگونه اطلاع از حضور این زندانیان را رد کرده‌اند.

انکار مقامات زندان قزلحصار و افزایش نگرانی خانواده‌ها

این وضعیت موجب نگرانی جدی خانواده‌ها و فعالان حقوق بشر شده است؛ چرا که تجربه‌های مشابه در هفته‌ها و ماه‌های گذشته نشان داده که چنین مواردی، با تکذیب‌های اولیه همراه بوده اما در نهایت صحت جابه‌جایی‌ها و محل نگهداری تأیید شده است.
فعالان مدنی هشدار داده‌اند که بی‌خبری از محل نگهداری محکومان به اعدام می‌تواند خطر اجرای ناگهانی حکم یا اعمال فشارهای شدید روانی و جسمی را افزایش دهد.

سابقه تکرارشونده تکذیب اولیه و تأیید نهایی

خانواده‌های این زندانیان نیز از بی‌پاسخ‌ماندن پیگیری‌هایشان نزد مراجع قضایی و سازمان زندان‌ها خبر داده‌اند. ابهام در محل نگهداری این زندانیان و عدم شفافیت مقامات، در کنار سابقه موارد مشابه، نگرانی‌ها درباره نقض حقوق بنیادین زندانیان، از جمله حق اطلاع خانواده از وضعیت و مکان بازداشت، را تشدید کرده است.

• رازینی؛ قاضی مرگ زیر آوار عدالت
• انتقال ارغوان فلاحی به بند زنان سیاسی زندان قرچک

قزلحصار؛ خانه امن نیروهای امنیتی یا کشتارگاه خاموش؟

کانون حقوق بشر ایران با هشدار جدی اعلام می‌کند که زندان قزلحصار عملاً به «خانه امن» نیروهای امنیتی و محلی برای ناپدیدسازی قهری و سلاخی مخالفان سیاسی تبدیل شده است.
شواهد و گزارش‌های متعدد نشان می‌دهد که این زندان، به‌جای آنکه یک محل قانونی برای اجرای احکام قضایی باشد، در عمل به یک کشتارگاه خاموش برای مبارزان و عدالت‌خواهان بدل شده است.

نقش مدیران و پرسنل ارشد در روند ناپدیدسازی قهری

مسئولیت مستقیم این اقدامات، علاوه بر مقامات ارشد جمهوری اسلامی، متوجه مدیران و پرسنل ارشد زندان قزلحصار نیز هست. آنان با واگذاری عملی این زندان به نیروهای امنیتی و اجرای سناریوهای سرکوب، نقش فعال در این روند ایفا می‌کنند، در حالی که در ظاهر خود را «بی‌اطلاع» جلوه می‌دهند.

واحد ۳؛ حبس بی‌ارتباط و بی‌اطلاع برای زندانیان سیاسی

در دو تا سه هفته گذشته، چندین بار شاهد بوده‌ایم که زندانیان سیاسی، به‌ویژه آن‌هایی که محکوم به اعدام هستند، به‌طور ناگهانی و بدون اطلاع خانواده یا وکیل، از بندهای عمومی به مکان‌های نامعلوم منتقل شده‌اند.
گزارش‌ها حاکی از آن است که شمار زیادی از زندانیان در واحد ۳ این زندان نگه‌داری می‌شوند؛ جایی که نه تماس تلفنی مجاز است، نه دسترسی به وکیل، و نه حتی اطلاع از روند بازجویی‌ها.

اتهامات کلی و پرونده‌سازی برای حذف مخالفان

زندانیان در این بخش در یک بلاتکلیفی کامل به سر می‌برند، تا اینکه به‌طور ناگهانی خبر صدور حکم اعدام یا محکومیت سنگین آن‌ها با اتهامات کلی و غیرمستند، مانند «جاسوسی» یا «همکاری با دشمن»، به آنان ابلاغ می‌شود. این شیوه، مصداق بارز استفاده ابزاری از دستگاه قضایی برای حذف فیزیکی مخالفان است.

هشدار کانون حقوق بشر ایران به جامعه جهانی

کانون حقوق بشر ایران بار دیگر تأکید می‌کند که تمامی مسئولان دخیل، از مقامات ارشد تا مدیران زندان قزلحصار، باید در قبال سرنوشت این زندانیان پاسخگو باشند و جامعه جهانی باید برای توقف این روند خطرناک اقدام فوری انجام دهد.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / ایکس / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک