کنترل زنان زندانی با آمپول در زندان زاهدان + اسامی شکنجه گران

در زندان زاهدان در صورت اعتراض زنان زندانی به آنها آمپولی تزریق می‌شود تا توان اعتراض نداشته باشند

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، گزارش زیر توسط زندانیان آزاد شده از بند زنان زندان زاهدان تهیه شده و در آن به گوشه‌ای از جنایات اعمال شده در این زندان پرداخته است. زندان زاهدان از مخوف‌ترین زندان‌های ایران است که جنایت‌کاران حاکم به شیوه‌های قرون وسطایی زندانیان را شکنجه می‌کنند.

بی‌تردید بسیاری از جنایات مقامات و ماموران زندان مرکزی زاهدان پنهان مانده و تنها با تلاش زندانیان و خانواده آنها امکان افشا این جنایات فراهم می‌شود.

مقامات و شکنجه‌گران در زندان زاهدان شرایط سخت و طاقت‌فرسایی را برای زندانیان بخصوص در بند زنان این زندان ایجاد کرده که این گزارش تنها گوشه کوچکی از جنایات آنها را افشا می‌کند.

با انعکاس این اخبار پرده‌هایی از جنایات سران حکومت در حق زندانیان زن که خود اولین قربانیان این حکومت هستند برداشته می‌شود.

کانون حقوق بشر ایران از همه شهروندان و زندانیان درخواست دارد که هر گونه اطلاعات از درون زندان‌های حکومت را برای ما ارسال کنند.

اطلاعات تکمیلی خود از درون زندان‌ها و اسامی و مشخصات روسا و مأمورانی که در شکنجه و اذیت و آزار زندانیان دست دارند، را برای کانون حقوق بشر ایران به این آدرس (@MaryamHashemai) ارسال کنید.

بیگاری در بند زنان زندان زاهدان

زندانیان بند زنان در زندان زاهدان، اکثرا بلوچ و عموما سوزن‌دوزی بلد هستند. زندانبان‌ها در بند زنان، زندانیان زن را به بیگاری سوزن‌دوزی لباس‌های سفارشی که رئیس زندان آنها را قبول می‌کند، می‌فرستند.

همه می‌دانند که سوزن‌دوزی کاری پرمشقت و پرزحمت است و هر دست لباس سوزن دوزی شده، در خارج از زندان دست‌کم بین ۷ تا ۱۰ میلیون تومان ارزش دارد. اما بابت این بیگاری که از زنان زندانی می‌کشند، هیچ پولی به آنها تعلق نمی‌گیرد.

کار دیگری که به زنان زندانی می‌دهند و آنان را به بیگاری می‌کشند، کاری است خطرناک که نیاز به ماسک دارد، اما به زندانیان ماسک داده نمی‌شود.

زنان زندانی که تعدادشان حدودا به ۱۰۰ نفر می‌رسد، از ساعت ۵ صبح تا ۹ شب برای بیگاری می‌برند که بایستی خیاطی و میناکاری کرده یا برای زندانبان‌ها ترشی درست کنند. مردان زندانی هم برای نصب سیم خاردار، تخلیه بار یا رفتگری در سطح شهر می‌برند.

زنانی زندانی باید مستمر سوزن‌سوزی کنند و به همین علت، چشم همه زنان، ضعیف شده است.

رئیس زندان زاهدان با بیمارستان‌ها یا هتل‌ها و کارخانه‌ها قرارداد می‌بندد که مثلا برای یک بیمارستان لباس یک‌ بار مصرف بدوزند و تحویل بدهند و ما به ازای این قرارداد، پول کلانی به جیب رئیس زندان و هم‌باندی‌هایش در سازمان زندان‌ها ریخته می‌شود. به این ترتیب رئیس زندان زاهدان، به جای اینکه کارگر استخدام کند، زندانیان را بعنوان نیروی کار ارزان، برای این کارها به بیگاری می‌گیرند و پول ناچیزی در حد ۱ تا ۲ میلیون تومان به زندانی می‌دهند.

تحقیر و کتک زدن زنان زندانی در زندان زاهدان

در چنین شرایط سختی، در حالی که هیچ امکانی در اختیار زندانیان نیست، زندانبان‌ها با زندانیان بدرفتاری کرده و آنها را مورد توهین و تحقیر قرار داد و کتک می‌زنند.

در صورتی که زندانیان به هر دلیلی اعتراض کنند، به آنها آمپولی تزریق می‌شود که دیگر صدایشان در نیاید. بعد از تزریق این آمپول، زندانی مانند جسدی بی‌جان شده که حتی توان حرف زدن هم ندارد و ساعت‌ها در این وضعیت باقی می‌ماند.

مامور زن در زنان، در شرایطی که زنان زندانی به وضعیت ناهنجار زندان اعتراض کنند، مأموران مرد را به درون بند می‌آورند که زنان را با خشونت فوق العاده‌ای سرکوب کنند.

به زندانیان در زندان زاهدان بطور مستمر داروهای آرام بخش می‌دهند. ساعت ۸ صبح و ۸ شب داروی اجباری به زندانیان داده می‌شود که خواب‌آور است. به این ترتیب رئیس زندان در پی آن است که صدای کسی درنیاید و وضعیت در کنترل او و مأمورانش باشد.

گزارش‌ها همچنین حاکی است که ورود هرگونه دارو به داخل بند ممنوع است و این در حالی است که در داخل زندان نیز داروهای مورد نیاز زندانیان در دسترس نیست و بهداری زندان هیچ دارویی برای درمان بیماری‌های زندانیان ندارد.

نام ۳تن از زندانبان‌ها که بسیار وحشی و بی رحم هستند و زندانیان زن را نیز مورد هجوم قرار داده و با خشونت بسیار آنها را می‌زنند، از این قرار است:

-علی پودینه

-بهمن سرگزی رئیس حفاظت اطلاعات زندان مرکزی زاهدان

-جامی

افشای جنایات در زندان‌ها وظیفه هر شهروند

این گوشه‌ای از وضعیت جهنمی زندان‌ها در حکومت قرون وسطایی ولایت فقیه است. زندانیان یا مبارزان آزادی هستند که توسط نیروهای سرکوبگر به اسارت گرفته شده‌اند یا قربانیان سرقت و چپاول ثروت‌های عمومی توسط سران حکومت.

سران حکومت با همانند‌سازی از جامعه تلاش می‌کنند، هر چه بیشتر شرایط زندان را برای زندانیان سخت‌تر کنند. آنها می‌خواهند به این ترتیب هر اعتراضی را در نطفه خفه کنند. اما شرایط انفجاری جامعه، واعتراضات در زندان‌ها نشان داده، این تلاش‌های مذبوحانه تاثیری بر جو اعتراضی در جامعه و باطبع آن زندان‌ها نداشته است.

سران حکومت با سخت کردن شرایط زندان می‌خواهند به زندانیان این گونه القا کنند که هیچ حسابرسی در قبال جنایات‌شان نخواهند داشت. دراین سال‌ها مشخص شده، افشای جنایات انجام شده در زندان‌ها در داخل و خارج از کشور و واکنش‌هایی که در پی دارد، سران حکومت را وحشت‌زده کرده و ادامه این جنایات سخت‌تر خواهد شد. پس وظیفه هر یک از شهروندان افشای هر گونه اطلاعات و جنایات این حکومت در زندان‌ها می‌باشد. کانون حقوق بشر ایران افشای جنایات این حکومت در قبال زندانیان را وظیفه خود دانسته و از همه مردم درخواست کمک و همکاری داریم.