زندانی سیاسی مجید روشن نژاد، وضعیت جسمی بحرانی بدون رسیدگی پزشکی در زندان تهران بزرگ

در مردادماه ۱۴۰۳، مجید روشن نژاد جهت مداوا به بیمارستان لقمان منتقل شد. به دستور مقامات زندان وی پس از یک شب بستری بودن و یک بخیه سطحی و بدون تکمیل شدن پروسه درمان از بیمارستان به زندان تهران بزرگ منتقل شده است

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، یک‌شنبه ۱۵مهرماه ۱۴۰۳، وضعیت جسمی زندانی سیاسی مجید روشن نژاد بحرانی گزارش شده است. این زندانی سیاسی نیازمند رسیدگی پزشکی و جراحی مچ دست است. در مردادماه ۱۴۰۳، مجید روشن نژاد جهت مداوا به بیمارستان لقمان منتقل شد. به دستور مقامات زندان وی پس از یک شب بستری بودن و یک بخیه سطحی و بدون تکمیل شدن پروسه درمان از بیمارستان به زندان تهران بزرگ منتقل شده است. وی در حال  حاضر نیز بدون رسیدگی پزشکی در زندان تهران بزرگ زندانی است.

مجید روشن نژاد از مردادماه ۱۴۰۳، بر خلاف اصل تفکیک جرائم در زندان تهران بزرگ با زندانیان جرائم خشن زندانی شده است.

زندانی سیاسی مجید روشن نژاد، در خرداد ۱۴۰۱، به اتهام فعالیت در فضای مجازی دستگیر و به زندان منتقل شد. اتهام وی «توهین به خامنه‌ای» بوده و با همین جرم در زندان اوین زندانی بود. در جریان آتش سوزی زندان اوین زانوی پای راستش با گلوله جنگی مورد اصابت قرار گرفت. اما او را بدون رسیدگی پزشکی به بند ۲۴۱ منتقل و مورد شکنجه قرار دادند.

به گزارش منبع مطلع، به دستور مقامات زندان اوین رسیدگی پزشکی به وی انجام نشد و بیش از ۲ماه گلوله در پای وی بود. زندانی سیاسی مجید روشن نژاد به دلیل این جراحت درد بسیاری می‌کشید. اما از هر گونه رسیدگی پزشکی به وی ممانعت به عمل می‌آمد.

• پرونده شهرک اکباتان، بازداشت و بلاتکلیفی ۲۲ماهه متهمان
• بازداشت کوثر دهبان زاده خواهر زندانی سیاسی میثم دهبان زاده

انتقال زندانی سیاسی مجید روشن نژاد به زندان تهران بزرگ

وی در خرداد ۱۴۰۲، از زندان گوهردشت به زندان تهران بزرگ منتقل شد و از آن تاریخ تاکنون در تیپ ۴ زندان مذکور در بند عمومی و در بین زندانیان جرائم خطرناک نگهداری می‌شود.

شرایط زندانی سیاسی مجید روشن نژاد بسیار سخت و طاقت فرسا می‌باشد به طوری که تاکنون بارها توسط زندانبانان یا عمال آنها مورد ضرب و شتم و آزار قرار گرفته است. همچنین این افراد بارها وسایل او را به غارت برده‌اند.

وی چندین بار درخواست انتقال به بندهای دیگر یا زندان اوین بر اساس قانون تفکیک جرائم داده است. اما هرگز مورد توجه و رسیدگی قرار نگرفته است. او در اعتراض به این امر یک بار دست به خودکشی زد. اما همچنان در بند جرائم خشن محبوس است.

محکومیت مجدد به ۸سال و۸ماه زندان

مدت محکومیت زندانی سیاسی مجید روشن نژاد در بهمن ۱۴۰۱، پایان یافته و وی می‌بایست آزاد شود. اما به دلیل پرونده سازی در رابطه با آتش سوزی زندان اوین مجددا به زندان و شلاق محکوم شد.

زندانی سیاسی مجید روشن نژاد در تیر ماه ۱۴۰۳، در یک پرونده مشترک با تعدادی از زندانیان به زندان و شلاق محکوم شد.

او توسط دادگاه کیفری ۲ تهران به ریاست جبار جوادی رمی به اتهام «تخریب اموال عمومی» به ۶سال حبس و ۷۴ضربه شلاق، از بابت اتهام «اخلال در نظم زندان» به ۱۶حبس و ۷۴ضربه شلاق و از بابت اتهام «سرپیچی و تمرد از دستور مامورین» به ۱۶ماه حبس، در مجموع به ۸سال و ۸ماه زندان محکوم شد.

جان زندانی سیاسی مجید روشن نژاد با توجه به تهدیدات در بند زندانیان جرائم خطرناک در خطر است و مسئولیت هر پیش‌آمدی با سازمان زندان‌ها و مقامات قضایی می‌باشد.

رعایت نشدن اصل تفکیک جرائم نقض قوانین حقوق بشری

نگهداری یک زندانی در کنار زندانیان با جرائم خطرناک، در صورتی که جان و سلامت او را به خطر بیندازد، مغایر با چندین اصل حقوق بشر است. این شرایط می‌تواند به نقض موارد زیر منجر شود:

ماده 5 اعلامیه جهانی حقوق بشر: این ماده مقرر می‌دارد که “هیچ‌کس نباید تحت شکنجه یا رفتار یا مجازات بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز قرار گیرد.” نگهداری یک زندانی در کنار زندانیان خطرناک که ممکن است به او آسیب جسمی یا روانی برسانند، می‌تواند نوعی از رفتار غیرانسانی یا تحقیرآمیز تلقی شود.

ماده 10 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی (ICCPR): این ماده تصریح می‌کند که با تمامی افرادی که از آزادی‌شان محروم شده‌اند باید با احترام به کرامت ذاتی انسانیت برخورد شود. نگهداری زندانیان در شرایطی که جان و سلامت آنان به خطر می‌افتد، مغایر با احترام به کرامت ذاتی آنان است.

قوانین حداقل استاندارد برای رفتار با زندانیان سازمان ملل (قوانین نلسون ماندلا):

این قوانین تاکید دارند که طبقه‌بندی زندانیان بر اساس جرم، سابقه جنایی و شرایط امنیتی باید صورت گیرد. نگهداری زندانیان با جرائم غیرخطرناک در کنار مجرمان خطرناک می‌تواند تخطی از این استانداردها باشد.

ممنوعیت شکنجه و رفتارهای غیرانسانی: نگهداری زندانیان با جرائم خطرناک در شرایطی که منجر به تهدیدهای مداوم و رفتارهای غیرانسانی شود، ممکن است نوعی شکنجه روحی و روانی محسوب شود. این امر مغایر با کنوانسیون منع شکنجه و سایر رفتارها یا مجازات‌های بی‌رحمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز است.

این موارد نشان‌دهنده اهمیت حفظ جان و سلامت زندانیان در شرایط بازداشت و تضمین محیطی امن و محترمانه برای همه زندانیان است. نگهداری زندانیان در کنار مجرمان خطرناک بدون توجه به این استانداردها، می‌تواند نقض جدی حقوق بشر محسوب شود.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک