رضا حزباوی، بازداشت مجدد شاعر اهوازی

رضا حزباوی، روز دوشنبه ۱۹ آذرماه توسط نیروهای امنیتی در منزل خود واقع در محله مجد کوت عبدالله اهواز بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد

به گزارش کانون حقوق بشر ایران، پنج‌شنبه ۲۲آذرماه ۱۴۰۳،‌ شاعر اهوازی، رضا حزباوی مجددا بازداشت شد. رضا حزباوی، ۳۶ ساله ، روز دوشنبه ۱۹ آذرماه توسط نیروهای امنیتی در منزل خود واقع در محله مجد کوت عبدالله اهواز بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد. به گفته شاهدان عینی، این بازداشت ساعت ۲ بعدازظهر و با یورش نیروهای امنیتی به خانه او صورت گرفت، بدون آن که دلیلی برای این اقدام ارائه شود.

رضا حزباوی، که پیش از این نیز چندین بار به دلایل نامشخص توسط نهادهای امنیتی بازداشت شده بود، در یکی از موارد پیشین تحت شکنجه‌های شدید در سلول‌های انفرادی اطلاعات اهواز قرار گرفت. این شکنجه‌ها به آسیب‌دیدگی جدی وی منجر شد و پس از آزادی، نیاز به عمل جراحی فوری طحال داشت.

اولین بازداشت این فعال مدنی به آبان ۱۳۹۰ برمی‌گردد، زمانی که در مراسم فاتحه‌خوانی ستار صیاحی، شاعر برجسته اهوازی، دستگیر شد و ۳روز را در بازداشتگاه نیروی انتظامی و سپس در زندان سپیدار اهواز گذراند.

او پس از ۱۶ روز با قرار وثیقه آزاد شد، اما بعداً به ۴ماه زندان و شلاق محکوم گردید که این حکم در نهایت با پرداخت جریمه نقدی جایگزین شد.

رضا حزباوی، متولد ۱۳۶۷ و پدر ۲فرزند، بار دیگر بازداشت شده است و این امر نگرانی‌هایی در خصوص وضعیت او ایجاد کرده است. این در حالی است که همچنان گزارش‌ها از بدرفتاری و شکنجه زندانیان سیاسی در زندان‌های ایران حکایت دارند.

• زندانی سیاسی منوچهر فلاح، بازداشت و بلاتکلیفی ۱۸ماهه در زندان لاکان رشت
• اعدام ۳زندانی در زندان‌های عادل‌آباد شیراز و میاندوآب

نقض قوانین حقوق بشر با بازداشت دوباره رضا حزباوی

بازداشت رضا حزباوی، نقض چندین ماده از قوانین حقوق بشر بین‌المللی است. این قوانین بین‌المللی در اسناد مختلفی، از جمله اعلامیه جهانی حقوق بشر و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، به صراحت بیان شده‌اند. برخی از موارد نقض قوانین حقوق بشر در رابطه با این موضوع به شرح زیر است:

حق آزادی بیان و عقیده:

طبق ماده 19 اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده 19 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد عقاید خود را به‌طور آزادانه بیان کند، و این حق شامل آزادی جست‌وجو، دریافت و انتشار اطلاعات و ایده‌ها، بدون مداخله از سوی مقامات دولتی است. بازداشت معترضان به دلیل ابراز عقیده، نقض آشکار این حق است.

حق آزادی تجمع مسالمت‌آمیز:

ماده 20 اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده 21 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی بر حق مردم برای تجمع مسالمت‌آمیز تأکید دارند. بازداشت و سرکوب معترضان مسالمت‌آمیز، نقض این حق محسوب می‌شود.

ممنوعیت شکنجه و رفتارهای غیرانسانی:

ماده 5 اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده 7 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی شکنجه و رفتارهای غیرانسانی و تحقیرآمیز را ممنوع کرده است. گزارش‌های زیادی از شکنجه و بدرفتاری با معترضان بازداشت‌شده در ایران وجود دارد که نقض این ماده را نشان می‌دهد.

حق دادرسی عادلانه:

طبق ماده 10 اعلامیه جهانی حقوق بشر و ماده 14 میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی، هر فردی حق دارد که پرونده‌اش در دادگاهی عادلانه، علنی و توسط یک دادگاه مستقل و بی‌طرف بررسی شود. در بسیاری از موارد، معترضان در ایران بدون دسترسی به وکیل و محاکمه عادلانه بازداشت و محکوم می‌شوند، که این امر نقض این حق است.

حق زندگی، آزادی و امنیت شخصی:

ماده 3 اعلامیه جهانی حقوق بشر تصریح می‌کند که هر فردی حق دارد از زندگی، آزادی و امنیت شخصی برخوردار باشد. بازداشت‌های خودسرانه و بدون دلیل قانونی از سوی مقامات، نقض این حق اساسی است.

در مجموع، سرکوب و زندانی کردن معترضان در ایران نقض صریح چندین ماده از اسناد بین‌المللی حقوق بشری محسوب می‌شود و این اقدامات از سوی نهادهای حقوق بشری بین‌المللی به‌شدت مورد انتقاد قرار گرفته است.

کانون حقوق بشر ایران را در شبکه های اجتماعی دنبال کنید:
تلگرام / توییتر / اینستاگرام / یوتیوب / فیسبوک